GEBEDSDIENST (01/12/13): 1ste zondag advent

Voorganger : Jean

Natalie: Natalie

Lezingen : 1ste lezing : Jes. 2, 1-5 De Heer zal alle volken verzamelen

2de lezing: Rom. 13, 11-14 Ons Heil is nabij

Evangelie: Mt. 24, 37-44 Waak en wees bereid

Liederen: 27a Hoop op de Heer, Hij is nabij. Hoop op de Heer, Hij is onze kracht. (acclamaties advent) aanleren vóór de viering! Ook aangeven hoe we het Kyrië zullen zingen! – Kryriale VIII voor de feestdagen (blz 293) - 117 Verheft uw hart – 103 Ik heb mijn hart tot u geheven – 108 Op een God die door de eeuwen (voor de viering even inoefenen).

Gebedsboekje : groen

Natalie : Vandaag is het de 1ste zondag van de advent die ons uiteindelijk zal brengen naar het kerstfeest. Het thema van deze adventsperiode, en dus ook van deze viering is: verlangen naar Aanwezigheid.

Ook de advent is een tijd van vasten, maar vooral een tijd om zich voor te bereiden op de komst van de HEER. Wie verlangt, verwacht en verheft zijn hart.

Laten ook wij ons hart verheffen in deze adventstijd en zingen we als intredelied nr 117 Verheft uw hart – strofen 1 en 2

Natalie: Als mijn hart verkilt en de ziel uit mijn doen is,

dan mis ik iemand aan mijn zijde,

twee armen om me heen en de warmte van een stem die zegt:

“vrees niet, ik ben er.”

Dan is er weer het verlangen naar Aanwezigheid,

opnieuw vertrouwen en woord geven

om op mijn beurt met hart en ziel

er ook te zijn voor die ander.

Jean Goede morgen en hartelijk welkom in deze viering. Wie u ook bent en vanwaar u ook gekomen bent, je bent hier welkom.

We mogen weer genieten van onze mooie en unieke adventskrans. – Met dank aan allen die hem weer zo mooi versierd hebben!

Over enkele weken zullen de figuren die een rol spelen in de kersttijd hier centraal hun plaats krijgen. Maar zover zijn we nog niet.

Ons werd geleerd dat de adventstijd een tijd van vasten én een tijd om zich voor te bereiden op de komst van de Heer.

Hoe geven wij dat concreet gestalte in ons dagelijks leven, en hoe doen we dat in ons geloofsleven? Is het verwachten van de Heer een synoniem voor de hoop en / of het verlangen die wij koesteren dat Hij zal komen?

Waarover gaan de lezingen die we straks te horen krijgen?

De eerste lezing gaat over het recycleren van wapens, hen een tweede – of beter gezegd een ander leven geven!

De evangelielezing klinkt ogenschijnlijk als een oneerlijk geluksspel. De ene wint, de andere verliest!

Laten wij deze viering beginnen met het kruisteken,

maar vooral teken van ons geloof

“In de naam van de Vader, de Zoon en hun heiligende Geest. Amen.

Lichtritus : aansteken van de eerste kaars.

Natalie Wanneer korte grijze dagen ons het zicht benemen

laten wij dan deze vlam aansteken van verlangen, verwachten en vertrouwen. Zij zal warmte geven, mensen wenken naar het licht

en rond de kracht van oude woorden. Zij zal teken worden van genade voor wie nergens thuis zijn,

voor wie zich verloren weten aan het eind van alle straten. Zij zal herbergen door wie brood en onderkomen biedt. Laten wij mee dragers worden van die heilzame belofte.

(Ondertussen steekt Jean de eerste kaars aan).

Moment van inkeer:

Jean: Ik kom hier met het kruis vóór het altaar staan. Bij het begin van ons biddend samenzijn, willen we onze volle aandacht richten op het kruis van de Heer. Met zijn geopende armen en handen wil Hij ons liefdevol nabij zijn. Hij verlangt naar ons, Hij verwacht ons. Laten we tijdens dit moment van inkeer de Heer aankijken en bidden om ontferming.

Natalie: Ieder van ons wordt geregeld geconfronteerd met kleine of grote zorgen. Terecht mogen wij God om ontferming bidden.

Ontferming: het is zijn liefdevolle omarming mogen ervaren.

Kyrios betekent in het Grieks: Heer.

Eléison geeft het gevoel van ontferming weer.

Kyrië eléison. Heer, draag mij in uw hart, wees mijn steun.

Zingen we: Kyrië eléison.

Tjen zingt voor, Jean herneemt de 2de zang en de gemeenschap sluit zich aan

Natalie: Midden onder ons, onder onze familie of vriendenkring is er zeker iemand die op een of andere manier met kleine of zelfs grote zorgen zit. Bidden we zingend samen dat de Heer hen moge dragen in zijn hart; dat Hij hun een steun zou zijn, zich over hen ontfermen.

Na zijn verrijzenis spreken we de Heer Jezus aan als Christus.

Ontferming is de levengevende kracht die mensen doet verrijzen.

Zingen we: Christe eléison.

Tjen zingt voor, Jean herneemt de 2de zang en de gemeenschap sluit zich aan.

Natalie: Verspreid over de hele wereld zijn er tal van mensen die nood hebben aan ondersteunende ontferming. Slachtoffers van familiaal geweld, van oorlogsgeweld, slachtoffers van natuurlijk geweld zoals in de Filippijnen.

Bidden wij dat de Ene Heer God, zich over hen zou ontfermen.

Zingen we: Kyrië eléison.

Tjen zingt voor, Jean herneemt de 2de zang en de gemeenschap sluit zich aan.

Jean: God van ontferming, in Uw hele wezen, in Uw hele bestaan zien en ervaren wij geregeld dat Gij ieder van ons vol liefde nabij zijt en ondersteunt.

Wij bidden zingend onze hoop verwoordend in de acclamatie nr 27a op blz 159.

Acclamatie 27a: Hoop op de Heer,

Openingsgebed

Jean Onnoembare, liefdevolle God,

wij hebben het moeilijk om ons verlangen naar U onder woorden te brengen. Door uw Zoon Jezus midden onder ons te zenden, liet Gij ons aanvoelen dat Gij naar ons verlangt om het eeuwige leven met U te beleven en te delen.

Wij kijken opnieuw verlangend uit naar Uw komst.

Doe ons ervaren wie Gij zijt,

vandaag en alle dagen die komen. Amen.

Eerste lezing: Jes. 2, 1-5 De Heer zal alle volken verzamelen

Jean Titel: De dag van de Heer

Natalie: Dit zijn de woorden van Jesaja, de zoon van Amos; het visioen dat hij zag over Juda en Jeruzalem.

Eens zal de dag komen dat de berg met de tempel van de Heer rotsvast zal staan, verheven boven de heuvels, hoger dan alle bergen.

Alle volken zullen daar samenstromen, machtige naties zullen zeggen:

‘laten we optrekken naar de berg van de HEER, naar de tempel van Jacobs God. Hij zal ons onderrichten, ons de weg wijzen, en wij zullen zijn paden bewandelen.

Vanaf de Sion klinkt zijn onderricht, vanuit Jeruzalem spreekt de HEER.

Hij zal rechtspreken tussen de volken, over machtige naties een oordeel vellen. Zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegijzers en hun speren tot snoeimessen. Geen volk zal nog het zwaard trekken tegen een ander volk, geen mens zal meer weten wat oorlog is. Nakomelingen van Jacob, kom mee, laten wij leven in het licht van de HEER.

Natalie : Wanneer zwaarden en speren een nieuwe functie, een nieuw leven kunnen krijgen, groeit de kans dat mensen hun hart kunnen verheffen uit het onrecht dat hen werd aangedaan. Het verlangen naar vrede kan groeien.

Als overwegingslied zingen wij de strofen 4 en 6 van het lied nr 117 – Verheft uw hart.

Jean Hoe dikwijls worden wij in ons leven niet geconfronteerd met een het feit dat we een verscheurende keuze moeten maken. Wit of zwart, ja of neen, man of vrouw, leven of dood. Waarom kan het niet ook soms én zijn, in plaats van of. We luisteren naar een bijzonder fragment uit het evangelie volgens Mattheus.

Na de lezing zingen we de acclamatie nog eens: Hoop op de Heer.

Evangelie: Mt. 2, 13-15.19-23 Vlucht naar Egypte

Want zoals het was in de dagen van Noach, zo zal het gaan bij de komst van de Mensenzoon. Want zoals in de dagen van de zondvloed de mensen aten en dronken, huwden en uithuwelijkten, tot de dag waarop Noach de ark binnenging, en ze van niets wisten totdat de zondvloed kwam en hen allemaal wegrukte, zo zal het ook gaan bij de komst van de Mensenzoon. Dan zullen er twee op het land zijn: de een wordt meegenomen en de ander wordt achtergelaten. Twee vrouwen zullen met de molen aan het malen zijn: de een wordt meegenomen en de ander wordt achtergelaten. Wees dus waakzaam, want je weet niet op welke dag jullie Heer komt. Want je weet: als de heer des huizes geweten had in welk deel van de nacht de dief zou komen, dan was hij wakker geweest en had hij het inbreken in zijn huis wel verhinderd. Daarom moeten juist jullie voorbereid zijn, omdat de Mensenzoon komt op een uur waarop je het niet verwacht.

Acclamatie : Hoop op de Heer.

PREEK

GELOOFSBELIJDENIS

Jean Bidden we samen onze geloofsbelijdenis nr 3, zoals ze werd uitgeschreven in ons boekje op blz 9

VOORBEDEN :

Jean: We luisteren naar Natalie die ons wil uitnodigen tot gebed. Na iedere voorbede zingen we samen de acclamatie Hoop op de Heer.

Natalie Voor de mensen die verlangend uitkijken naar een nieuwe wereld, kinderen en volwassenen die moeten leven in onrecht, verdrukking en uitbuiting, in armoede, ziekte of eenzaamheid. Wees voor hen hun verwachtte Aanwezige.

Samenzang : Hoop op de Heer, Hij is nabij. Hoop op de Heer, Hij is onze kracht.

Natalie Voor hen die, vanuit hun verlangen, werken aan een nieuwe wereld, die waakzaam blijven en het licht brandend houden. Dat zij vanuit hun inzet verwachtend uitzien naar de realisatie van die nieuwe wereld.

Laat ons bidden.

Samenzang : Hoop op de Heer, Hij is nabij. Hoop op de Heer, Hij is onze kracht.

Natalie Voor mensen die verarmen in ons midden, bijvoorbeeld omdat ze zich niet gemakkelijk kunnen verplaatsen en dus niet zomaar toegang hebben tot alles wat wij vanzelfsprekend vinden: bakker, apotheker, winkels, café,… en hierdoor ook hun sociale netwerk zien verschralen. Dat zij vanuit hun verlangen tot integratie, verwachtend mogen hopen op onze liefdevolle aanwezigheid.

Laat ons bidden.

Samenzang : Hoop op de Heer, Hij is nabij. Hoop op de Heer, Hij is onze kracht.

Natalie Voor onze parochiegemeenschap, voor de noden, hoop en verwachtingen die in ieders hart leven en voor de mensen die we meedragen.

Laat ons bidden.

Samenzang : Hoop op de Heer, Hij is nabij. Hoop op de Heer, Hij is onze kracht.

Jean God, onze wereld is in nood. Verlangend verwacht zij uw ontferming. Wil dan onze gebeden horen en verhoren in de naam van uw Zoon die om ons mens is geworden en die uw beloften heeft vervuld: Jezus Christus, onze Heer. Amen.

COLLECTE

Natalie Advent, een tijd van verlangen, van groeien naar verwachten, van hopen. Al tellen de dagen hier bij ons schijnbaar weinig uren zon en duren de nachten lang, wanneer ons hart verheven luistert naar de Heer ervaart ze zekerheid dat zowel het kerstlicht als het Paaslicht zal schijnen.

Willen twee mensen nu met de collectemandjes rondgaan en ondertussen

zingen we samen het lied nr 103 Ik heb mijn hart tot u geheven.

COMMUNIEGEBEDEN .

Jean Dat de Heer hier werkelijk aanwezig is in ons midden, vormt een kernpunt in ons geloof. Het altaar wil hiervan een bijzonder teken zijn. Ik wil u graag uitnodigen om samen met mij en Natalie, kring te vormen rond het altaar, rond de Heer. Als communiegebed bidden we dan afwisselend het communiegebed op blz 12.

ONZE VADER

Jean De leerlingen van Jezus verlangden ernaar te leren bidden. Zij kregen de woorden daartoe van Jezus zelf. Wat verwachten zij van hun bidden? Wat verwachten wij wanneer we het gebed zingen dat Jezus ons geleerd heeft:

Onze Vader.

VREDEWENS + cymbalen

Jean Iedere week kijk ik verlangend uit om jullie hier terug te mogen begroeten. Iedere week kijk ik verlangend uit naar wereldvrede.

Verlangend kijken wij uit naar een nieuwe wereld, naar Gods aanwezigheid, naar vrede in onszelf en in de wereld. De Vredevorst wil in ons hart geboren worden. Dan mogen we die vrede verwachten. Geven wij elkaar een teken van vrede.

COMMUNIE

Jean Onze eerste communicanten verlangen ernaar om voor de eerste keer volledig deel te nemen aan onze vieringen. Vormelingen verlangen ernaar gevormd te worden. Daarom geven ze hun naam op.

Wat zij dan uiteindelijk verwachten is mij niet altijd duidelijk.

Maar hopelijk vinden en ervaren zij sporen van de Aanwezige Heer in hun leven.

Door deel te nemen aan deze sacrale maaltijd, geloven wij in de Aanwezigheid van de verrezen Heer.

Onnoembaar vertrouwvolle, ene God, Gij nodigt ons uit deel te nemen aan uw maaltijd. Wij bidden dat de deelname aan deze maaltijd ons moge sterken om te groeien van verlangen naar verwachten en in geloven in U, Vader, in Uw Zoon Jezus en in jullie heiligende Geest.

Natalie en ik zullen dit leven gevend brood uitdelen, laten we op elkaar wachten om daarna samen maaltijd te houden.

Net voor het nuttigen bidden we samen:

Laten we dan nu onze blijheid en dankbaarheid uitspreken dat wij mogen beleven dat Hij onze bron van vertrouwen is en bidden:

Ik bid het even voor:

“Heer ik ben blij dat Gij naar mij verlangt, leer ook mij U te verwachten.

Allen: “Heer ik ben blij dat Gij naar mij verlangt, leer ook mij U te verwachten.

COMMUNIELIED

Natalie De donkere dagen van deze tijd doen ons verlangend uitzien naar het licht dat nieuw leven in zich draagt. We mogen de ster verwachten, een nieuwe toekomst.

Zingen we ter overweging na de communie lied nummer 108 Op een God die door de eeuwen.

MEDEDELINGEN

Natalie Volgende zondag 8 december zal het een gezinsviering zijn.

Volgende zondag zal er een afvaardiging van onze geloofsgemeenschap aanwezig zijn op de viering in de kathedraal waarin Zr Elisabeth haar plechtige geloften zal afleggen in de handen van onze bisschop.

We zullen haar vanwege onze gemeenschap de groeten doen.

Jean Vragen of een herschikking van de stoelen door de aanwezigen gewenst is.

SLOTGEBED

Op 26 november las ik op het blaadje van mijn scheurkalender de volgende tekst: “Een mens is een weg waarlangs anderen op zoek gaan naar het geluk.” Iets om over na te denken.

De weg die Jezus – als mens – ging, is naar mijn aanvoelen, zeker een weg die ons op weg zet en kan brengen naar geluk.

Met kerstmis worden we weer uitgenodigd deze weg te volgen.

Iedere mens verlangt tot naar geluk. Zo mogen we de komst van de Heer in ons hart verwachten!

Jean Verlangde, verwachtte en levende God,

maak ons terug attent en wakker uit ons soms zo verlangen-loos leven.

Doe ons wandelen op de weg van de mens Jezus,

om verwachtend de dag te begroeten waarop Hij komen zal;

Hij die uw belofte van vrede is in levenden lijve: Jezus.

Zingen we nog éénmaal samen: Hoop de op Heer, Hij is nabij. Hoop op de Heer, Hij is onze kracht.

God, we hebben een eerste kaars ontstoken, een vlammetje van verlangen naar meer licht voor de komende weken. Laat ons verlangen groeien.

Durven we in onze eigen kwetsbaarheid te gaan staan en ons laten meeslepen op weg naar Hem en op weg naar een nieuwe verwachtte wereld.

Willen jullie ons daartoe zegenen

Vader, Zoon en jullie heiligende Geest.

Amen.

PREEK

Dat de advent beschreven wordt als een tijd van verwachten, is een bekend beeld.

We verwachten de komst van de Heer.

Zoals we misschien nog vele andere dingen verwachten.

Vraag is of wij verlangen naar de komst van de Heer? Of m.a.w. zijn verwachten en verlangen op dat vlak synoniemen?

Een koppel verlangt is eerste instantie naar een kind. Zij verlangen de aanwezigheid, de daadwerkelijke aanwezigheid, de eervaarbare aanwezigheid van hun kind.

Pas in een twee fase verwachten zij een kind. Om deze overgang te maken naar het besef van “wij verwachten een kind”, moet het eerst geloven in de éénmakende liefde die er noodzakelijkerwijs aan moet vooraf gaan.

Die éénmakende liefde is leven gevend.

Zo is het niet alleen voor de komst van een eerste kind. Ook bij de eventueel volgende kinderen is er eerst een verlangen ernaar. Telkens verlangen zij naar de aanwezigheid van hun kinderen.

Ik stel me dus de vraag of wij vandaag de dag nog wel verlangen naar de komst van de Heer. Verlangen wij nog naar zijn aanwezigheid?

Willen ook wij spreken van het in verwachting zijn op de komst van de Heer, dan zou er ook voorafgaandelijk een éénmakende liefde met God moeten ervaarbaar geweest zijn.

En dan komt een zeer persoonlijke vraag op ons af.

Hoe werken wij voorafgaandelijk aan die ervaring van éénmakende liefde?

Hoe ervaren wij die?

Als deze klik er is, kunnen we Hem echt verwachten.

En net zoals vele in verwachting zijnde koppels zich van allerlei dingen spontaan of noodgedwongen ontzeggen – minder of geen alcohol, roken, aanpassen van eetgewoontes enz – m.a.w. ze ‘vasten’ om de komst van hun kind beter voor te bereiden.

We stellen de vragen nog eens naast elkaar.

Verlangen we naar de komst van de Heer?

Als we hier ja op kunnen zeggen, hoe verwachten we hem dan?

Wat houdt ons vasten concreet in gedurende de advent?

De eerste lezing ging o.a. over vrede. Verlangen mensen – verlangen alle mensen naar vrede? Wanneer mensen vanuit een conflict naar vrede verlangen, gaan ze aan tafel zitten om over hun verlangen te spreken. Komen ze tot een akkoord, dan mogen ze verwachten dat vrede er zal komen. In een ontmoeting met wederzijds respect kan een éénmakende liefde die vrede mogelijk maken.

Zwaarden worden ploegijzers en speren snoeimessen. Wil er in de natuur iets groeien dan moet er geploegd en gesnoeid worden! Wil er vrede zijn dan moet er geploegd en gesnoeid worden in ieders egoïsme.

Wat leert ons dan het evangelie van vandaag?

Het is zeker geen loterij tussen de ene die wel en de andere die niet werd meegenomen. De ene zou wel terwijl de andere niet op de ark zou mogen instappen.

Waarbij ook bedoeld werd dat wie meegenomen werd, gered werd van de zondvloed.

Misschien wordt de meegenomene juist wel mee op weg genomen op de weg van verlangen naar verwachten. Zijn verlangen naar een betere, rechtvaardige wereld is zijn deelname ticket om te mogen verwachten dat de Heer hem of haar nabij zal zijn: De Aanwezige zijn.

Wie niet verlangend uitkijkt, kan niets verwachten. Wie niet “uitverkoren” werd om mee te gaan, was misschien teveel met zijn eigen aardse, materialistische welzijn bezig.

De weg van het verwachten, met de inherente vasten, is de weg naar de ervaring van de vreugde van het geboren worden.

Het geboren worden, niet alleen van de Heer maar ook de eigen geboorte van een nieuw leven in liefde.

Wie verlangt in veiligheid te leven, bereid zich voor om zich te beschermen tegen mogelijke dieven.

Wie echt verlangend uit ziet naar de komst van de Heer, zal meegenomen worden, mag in blijde verwachting, mee op weg naar Kerstmis.