Als liefde tot leven wekt
Een ramp, een ongeluk!
Mensen stellen zich de vraag :
is dit een straf van God ?
Wie erdoor getroffen wordt reageert onthutst :
waaraan hebben wij dit verdiend ?
Jezus zette die misverstanden recht.
God is geen straffende God !
Hij rekent ons het kwade niet aan.
Alle mensen zijn zondaars.
Bekering kan hen redden.
Een vijgenboom geeft jaarlijks twee keer vruchten.
Draagt hij geen vrucht dan besteedt de tuinman
er meer tijd en aandacht aan.
Extra zorg kan de boom redden.
Voor de tuinman mag elke boom zijn zoals hij is,
hij rekent hem de schuld niet aan.
Voor God mag elke mens staan en groeien
waar hij geplant is.
Ook Hij beschuldigt ons niet.
Hij bevestigt ons, Hij wekt ons tot leven.
De tuinman wacht geduldig op de vruchten.
Jezus leert ons geduldig te zijn,
niet te verwerpen of uit te rukken,
maar mensen te laten groeien
tot ze vaste grond vinden,
vruchtbare grond.
Vastentijd is tijd van bekeren,
ons toekeren naar elkaar.
Elkaar groeikracht schenken,
de ander laten openbloeien
maakt ruimte vrij voor een God
die ons bevrijdt.
(Inspiratie : Maria Wittewrongel)