WOORD VAN WELKOM
Welkom op deze feestelijke dag.
We zijn niet alleen op de weg van het evangelie. Velen zijn ons voorgegaan en hebben keuzes gemaakt die vruchten dragen. Keuzes die onze kerk en onze samenleving gevormd hebben, mensen die een blijvende bijdrage hebben geleverd, als is de een meer bekend dan de ander.
Er is veel heiligheid te vinden tussen mensen. Heiligheid die bekend is en die verklaard is, maar ook heiligheid die alleen door God gezien wordt.
Al die heiligheid vieren we vandaag, opdat we zelf bemoedigd worden en geïnspireerd om ons eigen leven te spiegelen aan de zaligsprekingen uit de bergrede van Jezus. Wees niet bang als je bedroefd bent, als je verlangt naar gerechtigheid, wees niet bezorgd als je wilt leven van vrede of barmhartigheid: God die ons hart kent zal zijn Geest zenden, de Geest van Jezus Christus om ons bij de hand te nemen op die weg. Laten we Christus hier ontmoeten in zijn Woord en Sacrament om te groeien op onze eigen weg van heiligheid.
Welkom aan allen die gekomen zijn om te vieren dat Jos Laus 40 jaar kerkmusicus is. Bijzonder welkom aan zijn vrouw en verdere familie, andere kerkmusici, mgr Hofstede. Mogen wij allen door de muziek de schoonheid van ons geloof ervaren, ja zelfs een glimp van Gods nabijheid ervaren in de viering van dit sacrament.
HOMILIE
De wereld is in rep en roer. De wereld is onrustig. Johannes is aan het einde van zijn leven getuige van een visioen waar geen mens eigenlijk aan durft denken. Stel je toch eens voor dat alles wat wij kennen, voorbij zal gaan. Zelfs zon en maan, aarde en zee, ze kunnen ophouden te bestaan. Voor de mensen brengen zij de ervaring dichterbij van de eeuwigheid omdat ze altijd hetzelfde blijven en in steeds terugkerende bewegingen de seizoenen en de tijden bepalen. In de aanblik van die eeuwige beweging realiseert de mens zich hoe kortstondig zijn eigen bestaan is. Als die stevige bakens van onze werkelijkheid zouden verdwijnen, waar kan een mens dan nog zekerheid vinden?
De vrees voor een einde aan alles wat bestaat heeft de mens van alle tijden bezig gehouden. Soms is het de Maya-kalender die de gemoederen bezig houdt: het einde van die kalender zou het einde van de wereld kunnen betekenen. Gelukkig hebben we door een nieuwe berekening er weer een paar eeuwen bij gekregen, maar wie weet of die berekening klopt? Maar het kunnen ook signalen en tekens zijn die door bijvoorbeeld Jehova’s getuigen worden geïnterpreteerd als tekens van Gods afkeer van deze wereld en dus van het naderende einde.
Het boek van Johannes is geen boek dat onze zorgen wil vergroten of ons angstig wil maken. Voor Johannes is duidelijk dat deze wereld voorbij gaat. Ook al had hij geen weet van de kosmische en klimatologische processen die wij wel kennen, hij begreep zeer goed dat al het leven van voorbijgaande aard is, en dus ook alles wat wij zien en meemaken, inclusief zon, maan en sterren, aarde en zee.
Zijn boek, de Openbaring die hij zijn bezorgde leerlingen van die tijd voorhoudt, heeft hij geschreven als een troostboek. Zijn wereld was in rep en roer: de mensen hoopten op een nieuwe wereld waarin God meer nabij zou zijn en gemakkelijker te ervaren en deze nieuwe wereld bleef uit. Johannes gaf hun een perspectief van geloof: God zal de mensen niet verloren laten gaan. God zendt zijn engelen uit als boodschappers van zijn Woord ten leven. Zijn engelen houden als het ware de bedreigende en vernietigende machten in bedwang opdat God de rechtvaardigen, een bijna ontelbare menigte, kan redden. Deze menigte is het nieuwe volk dat God bijeen brengt uit alle volken. Dat nieuwe volk is niet begrensd door taal of cultuur, noch door ras of stam maar staat open voor ieder die leeft vanuit Gods Woord.
De heiligen die wij vandaag vieren vormen ook een menigte en staan symbool voor het nieuwe volk dat God voortdurend tot zich roept. Ieder van de bekende of onbekende heiligen heeft in een bepaald aspect Christus nagevolgd. Hij of zij heeft zich door een woord het evangelie zo aangesproken geweten dat hun leven er door bepaald werd. Zij maken duidelijk dat de woorden van de zaligsprekingen waarmee Jezus zijn bergrede opent geen onvervulde droom zijn van een naïeve wereldverbeteraar. Het is een levensprogram dat haaks staat op het korte termijn denken en het dagelijkse streven naar onmiddellijk en materieel geluk dat ons alom omringt. Dit evangelisch program zal uiteindelijk de mens duurzaam geluk brengen.
De heiligen waren niet erg bezorgd om het einde der tijden, maar waren vooral bezig met het hier en nu, met de opdracht voor hun eigen leven. Vandaag en op deze plek moet een nieuw begin gemaakt worden met de verwezenlijking van de belofte van God die Christus verkondigd heeft. Zij zijn niet bezig met het einde der tijden, maar met de volheid der tijden. Zij willen de leegte die zij ervaren, het gebrek aan zinvolheid die zij ontmoeten vullen met wat zij van Christus hebben ontvangen. Zij doen dat concreet in hun eigen omstandigheden, met hun eigen talenten en maken daarin hun eigen keuzes.In een roerige en onrustige tijd stralen zij de eeuwigheid uit. Zij tonen in hun concrete leven dat God aanwezig blijft in onze wereld en zijn mensheid blijft liefhebben. Deze heiligen zijn voor ons als engelen die de kwade machten bedwingen, die ons behoeden voor pessimisme en cynisme en oppervlakkigheid. Zij omringen ons met de liefde van God die in hun leven gestalte krijgt en er zijn zoveel heiligen die op zoveel manieren Gods Woord inhoud hebben gegeven. In ieder mensenleven, in ieder leven van ons is er ruimte om zelf hen na te volgen. De beste manier om heiligen te eren is door hen na te volgen.
Zij zijn de stabiele factoren in onze geschiedenis en kunnen dat ook in ons eigen leven zijn. Laten wij in onze eigen onrustige tijden gericht blijven op wat werkelijk blijvend is en van waarde is: Gods belofte. Zijn Woord vervult alle tijden en mogen ook onze tijden door Christus het levende Woord van God gevuld worden.
Amen