Met de heiligen op weg (2010)

Feest · 1 november · Allerheiligen · wit

* Op dit hoogfeest zingen we: “De heiligen ons voorgegaan, hebben hier niets verworven, maar zijn aan ’t einde van hun baan als vreemdeling gestorven. - Maar zij geloofden dat Gods hand die hen tot daar geleid had in ’t beter, hemels vaderland een stad voor hen bereid had” (ZJ 551).

* Dit lied is geïnspireerd vanuit de Hebreeërbrief: “Door geloof heeft Abraham, zodra hij geroepen werd, gehoorzaamd… Hij ging op weg naar een land dat hij in eigendom zou ontvangen… Door geloof verbleef hij als vreemdeling in het beloofde land als was het niet van hem… - Want hij verwachtte de stad met fundamenten waarvan God bouwer en maker is” (Hebr 11, 8-10).

1. De heiligen hebben hier niets verworven. Ze zijn uiteindelijk als vreemdeling gestorven.

  • De film “Des hommes et des dieux (mensen en goden)” van Xavier Beauvois haalde deze zomer de grote prijs van Cannes. Hij stelt de bekende moord voor op de zeven trappisten in Tibéhirine (Atlasgebergte, Algerije) anno 1996, vermoedelijk gepleegd door het Algerijnse leger onder de schijn dat het moslimfundamentalisten waren. De monniken leefden er nochtans in vriendschap met de moslims in de buurt. Ondanks de bedreigingen waren ze toch in hun klooster gebleven omdat de grote liefde tot God hen samenbond. Drie maanden later werd ook Mgr Claverie, de bisschop van Oran, vermoord. Daarna werden verscheidene Franse priesters in Algerije het land uitgezet. Missionering in de moslimwereld is verboden. Op 3 juni 2010 werd Mgr Luigi Padovese, voorzitter van de Turkse bisschoppenconferentie vermoord door zijn eigen moslim-chauffeur.

  • Het allerheiligenfeest vond zijn oorsprong in de vierde eeuw, toen de eerste kerkvervolgingen voorbij waren. Het was de feestelijke herdenking van de eerste martelaren, vruchten van de Geest. Twintig eeuwen kerkgeschiedenis zijn het verhaal van miljoenen christenen die hun leven gaven voor het geloof, als zaad van nieuwe christenen. In het millenniumjaar 2000 herdacht paus JP II de meer dan 26 miljoen martelaren van de 20ste eeuw. Daar waren degenen die stierven in de dertiger jaren tijdens de Spaanse revolutie en in Mexico; degenen die omkwamen onder het communisme in de Sovjet-Unie en in Azië, en onder het nazisme. Van hen heeft de paus Maximiliaan Kolbe en Edith Stein heilig verklaard. Daar zijn nu de ontelbare martelaren van India, van het nabije Oosten en van Afrika… Martelaren zijn christenen die met hun bloed getuigenis gaven van hun trouw aan Christus. Ze stierven met Hem die reeds voor hen die gewelddadige dood was ingegaan.

  • Aan Peter-Hans Kolvenbach de voormalige algemeen overste van de jezuïeten, werd de vraag gesteld naar het specifieke van de christen. Hij zei: “Het is de radicaliteit van het geloofsleven doorgetrokken tot zijn laatste consequenties”. Het martelaarschap in het bloed kan dan ook dat zijn van het onbloedige lijden in de vervolging. Wie consequent christen is zal zeker met Christus een teken zijn dat weersproken wordt. Het evangelie staat haaks op de geseculariseerde wereld. Daar ervaart hij hoe een menigte anders denkt en voelt, hoe zelfs een haat brandt tegen het authentieke geloof, en tegen de Kerk die het geloof aanbiedt. Het christendom wordt dan als onverdraaglijk ervaren, als een vreemd lichaam dat men afstoten wil. Daarom laat de heilige zich niet leiden door de publieke opinie. Hij kan wel overkomen als vreemdeling of tegendraads. Doch hij gaat door onverschrokken, zeker van God die hem draagt. In hem zijn de zaligsprekingen vlees en bloed.

2. Maar zij geloofden dat Gods hand in ’t hemels vaderland een stad voor hen bereid had.

  • Er is en ander vaderland. Dit vaderland is de toekomsthorizont van de christen. Er is een andere wereld die ons wacht. Ons aardse bestaan is enkel ons wordingsproces naar de eeuwige liefde. De liefde is de kern van ons worden, en zal de kern zijn van ons zijn. Wat geen liefde is, valt af en is van geen tel in onze voltooiing. Bij God horen we thuis. Welnu God is liefde. In de tweede lezing hoorden we: “De wereld begrijpt ons niet en ze kent ons niet, omdat zij Hem niet heeft erkend… Maar wij weten dat wanneer Hij geopenbaard wordt, wij aan Hem gelijk zullen zijn, omdat we Hem zullen zien zoals Hij is” (1 Joh 3, 2-3). Delen in zijn heerlijkheid ! Het is wat Paulus reeds schreef: “God heeft ons voorbestemd tot gelijkvormigheid met het beeld van zijn Zoon” (Rom 8,29). En elders nog: “Ons vaderland is in de hemel, vanwaar wij dan ook de Heer Jezus Christus als onze Heiland verwachten. Hij zal ons armzalig lichaam herscheppen om het gelijkvormig te maken aan zijn verheerlijkt lichaam…” (Fil 3,21). “Christus is uw leven, en wanneer Hij verschijnt, zult ook gij met Hem verschijnen in heerlijkheid” (Kol 3,4). Onvoorstelbaar de toekomst die ons wacht !

  • Naar dit uur hebben de heiligen uitgekeken. Het overstemde heel de tocht van hun leven. De H. Theresia van Avila werd het wachten moe en riep uit: “Nu wordt het tijd, Heer, dat we elkaar ontmoeten !”. En de H. Theresia van Lisieux op haar beurt: “Ik sterf niet. Ik ga het leven binnen”. En tot ons zegt de Heer, indien we bereid waren die tocht van de heiligen met vallen en opstaan te volgen: “Zalig… Zalig… Zalig… Acht maal zalig… Armen-naar-de-geest, vredestichters, zuiveren van hart, zachtmoedigen, die hongert en dorst en treurt… en die vervolging, beschimping en laster lijdt… om Mijnentwil. Verheugt u en juicht, want groot is uw loon in de hemel” (Mt 5,1-12).

Zoeken in Preken Online