“TWEE PILAREN PETRUS EN PAULUS”
Petrus en Paulus staan in de kerk in hoog aanzien. Zondag vieren we hun feest.
Echte volksheiligen zijn het niet. Ze moeten het afleggen tegen b.v. Franciscus van Assisi, Antonius van Padua en de kleine Theresia… Petrus en Paulus: twee pilaren uit de jonge Kerk, maar zo verschillend van elkaar.
Paulus is een slimme bol, hij heeft gestudeerd en kent de joodse wereld door en door. Hij spreekt Grieks, de cultuurtaal rond de Middellandse Zee en is bovendien Romeins staatsburger. Hij heeft Jezus niet gekend, hij behoorde niet tot de twaalf. Hij kende ook het evangelie niet en vervolgde de eerste christenen. Een sterk karakter, geen meeloper, fanatiek gedreven, overtuigd tot en met, wars van alle religieuze zoetekoek. Hij gaat geen enkele discussie uit de weg. Christus moet alles in allen zijn.
Petrus daarentegen kan niet bogen op een diploma van hoger onderwijs. Hij is visser, hij is getrouwd en woont in Kafarnaüm. Het meer van Galilea is zijn leven. Het weer inschatten, met de netten bezig zijn, weten waar je ze moet uitgooien, de vangst sorteren , dat is zijn leven. Het heeft niet veel met theologie
te maken. Maar hij gelooft met hart en ziel. Een gevoelsmens die zich laat “raken”. Soms is zijn mond groter dan zijn hart. Dat maakt hem zo menselijk.
Petrus en Paulus: hoe verschillend ze ook zijn : één Heer dienen ze. het is hen te doen om de persoon van Jezus Christus. Hij is het zwaartepunt van hun leven. Op hun eigen manier geven ze vorm aan hun geloof.
Petrus in de dienst van het ambt, om de eenheid in de jonge kerk te bewaren, en Paulus in de dienst van de verkondiging, als verkondiger van de blijde boodschap aan de heidenen, twee verpakkingen van dezelfde roeping.
De Kerk is een opeenstapeling van kleine Petrussen en Paulussen. Wij geloven allemaal in dezelfde Christus, maar ieder op zijn manier. De ene houdt het bij een bescheiden aanwezigheid in de weekendviering. De ander voelt zich maar religieus in vorm, als hij naar zijn gebed- of bijbelgroep trekt. Nog een ander
knoopt het evangelie vast aan zijn engagement in een werkgroep of in de jeugdbeweging. Nog een ander beweert bij hoog en laag dat Christus zich alleen in het gelaat van de armen laat vinden. En er zijn mensen die zich als christen ten volle engageren in de sociale bewegingen.
Vrienden, het centrum in deze vele opinies, religieuze gevoelens en spiritualiteiten, is de persoon van Jezus Christus en zijn boodschap. Ze hebben allemaal hun recht van bestaan. Ze hebben allemaal een beetje gelijk.
Er is immers maar één Heer. Die moeten we dienen elk met onze eigen aard.
Mijn patroonheilige maakt het me niet gemakkelijk…
- feest Petrus en Paulus * door Paul Coucke * federatie St.-Andries-St.-Michiels-Brugge