In het evangelie van Lichtmis, spreken Simeon en Hanna grote woorden uit over de kleine Jezus.
Mensen vol levenservaring en wijsheid spreken met vertrouwen en verwondering over een belofte die zichtbaar wordt in een kind.
Ver-wonderen is een wonder uit de verte, uit de toekomst, dichterbij halen.
En het is tegelijk verder durven kijken dan de wonden van vandaag om de verte van nieuwe toekomst te ontdekken.
Het is je erover verheugen in het hier en nu zodat het op vandaag al heel tastbaar wordt.
Het is het licht van een belofte dichterbij halen zodat het in het leven van elke dag kan stralen.
Misschien mogen wij ook ver-wonderen, elke dag opnieuw.
Doorvoelen hoe onze eigen binnenkant een eindeloos arsenaal aan mogelijkheden, gevoelens, dromen en ervaringen herbergt.
Ontdekken dat onze zorgen, pijn of kwetsuren niet het laatste woord hebben, niet de dood van een mensenleven betekenen.
Integendeel, ze zijn een krachtig deeltje van de levensstroom zelf.
Soms scherp en snijdend als een zwaard, maar onmiskenbaar een uiting van levenskracht. van de mens die vecht,
vraagt, twijfelt en huilt, die het leven tot op de bodem wil doorleven.
Als je het wonder van je eigen leven ontdekt, kan je je ook ver-wonderen over het verhaal van de mensen om je heen.
Je ontdekt in hen dezelfde binnenkant, dezelfde zoektocht, hetzelfde slagen en falen.
In de mensen om je heen wordt de eindeloze schakering van het grote mensenverhaal zichtbaar.
Lichtmis vertelt dat in elke mens het goddelijk licht als in een prisma uiteenvalt.
Iedereen draagt er zijn eigen kleurtje van mee.
- feest v.d. Opdracht v.d. Heer - Lichtmis * bij Luc.2,22-24 * door Vincent Duyck * federatie St.-Andries-St.-Michiels-Brugge