Kerstmis (2000)

Niet zo lang geleden kwam ik ’s avonds met de auto thuis en bijna had ik hier voor de deur een fietser aangereden. Dat scheelde maar een haar. Ik had de fietser echt niet gezien. Hij of zij had geen licht op. Levensgevaarlijk.
Licht in het donker is noodzakelijk om te zien en om gezien te worden. Zonder licht in de vorm van straatlantaarns, autolampen, fietslampen, zaklampen of lichtgevende kleding is het ’s avonds en ’s nachts heel gevaarlijk op de weg. Zonder licht kun je heel gemakkelijk in botsing komen met iets of, en dat is veel erger, met iemand. Jammer genoeg nemen veel fietsers toch maar het risico om zonder licht op te rijden, dat vinden ze blijkbaar gemakkelijker. Vooral jongeren hebben vaak een houding van: er overkomt mij toch niets, maak je niet zo druk.
Diezelfde houding kom je ook vaak in het gewone leven tegen. Jammer genoeg gaan ook hier velen op weg zonder licht. Ze hebben vaak ook zo’n houding van: maak je niet zo druk, het zal allemaal zo’n vaart niet lopen. En dan staan ze verbaasd als ze toch ergens tegenaan botsen, als ze onderweg toch beschadigingen oplopen. Soms lijkt het erop alsof we eerst goed onze neus moeten stoten voordat we over dingen nadenken en uit onze ogen gaan kijken.
Ook onze levensweg kent zijn dag en nacht: tijden dat we helder zien hoe we moeten gaan, en dan gaat alles van een leien dakje, maar er kunnen ook tijden en situaties voorkomen waarin alles schemerig of zelfs pikkedonker is, dat we het zicht op de werkelijkheid dreigen te verliezen, en dan hebben we licht nodig om ons bij te lichten, om niet te verdwalen, om niet te botsen met mensen, met onszelf.
En dit licht komt dan niet van buiten, maar het zit van binnen. het zit niet in allerlei materiële hulpmiddelen als lampen maar het zit in ons hart en in ons verstand.
Vandaag vieren we de geboorte van Jezus, er wordt gezegd en gezongen dat hij het ware licht is dat elke mens verlicht. Ik ben het licht van de wereld, heeft hij van zichzelf gezegd. Het zijn mooie woorden, ze horen een beetje bij kerstmis maar wat kun je ermee in je gewone leven?
Wie hier een grote schijnwerper verwacht die alles helder verlicht, zodat je precies weet hoe je door het leven moet gaan, die komt bedrogen uit. Het gaat meer om een fietslamp, een zaklamp, geen licht waarbij je heel ver van je af kunt kijken, maar wel licht genoeg om de dingen en de mensen vlak voor je te zien, zodat je niet in botsing komt maar samen op weg kunt gaan. En nogmaals: dat licht zit van binnen, in onze manier van denken, in onze overtuigingen, in de waarden en normen die we aanhangen. En Jezus met heel zijn blijde boodschap wil de dynamo zijn, de accu, die dat licht in ons laat branden, laat schijnen.
Ook dit kerstkind in al zijn kwetsbaarheid vraagt al van ons dat we naar het leven kijken met zijn ogen, dat we naar de mensen kijken zoals hij gedaan heeft, de we ons bekommeren om anderen. zoals hij ons voorgehouden heeft. Als we dat doen, steeds weer proberen te doen, dan hebben we genoeg licht om ook in donkere dagen onze weg door het leven te vinden. Dat licht van kerstmis wens ik u allen toe.