God - de Liefde zelf -
wil weer geboren worden op onze aarde,
in ons hart.
Is het wel mogelijk?
Is het wel mogelijk
dat de Liefde weer onder ons komt wonen, dit jaar?
Onder ons,
in onze wereld van 2004,
met onmenselijke aanslagen
waarvan wij de wreedheden bijna dagelijks
op ons TV-scherm bekijken.
Kan het nog wel
dat God dit jaar, op deze aarde,
onder ons, weer iets nieuws begint.
Wij, gelovigen,
die het feest van Kerstmis vieren,
wij durven antwoorden : Ja!
Ja, God kan dat!
Ondanks onze ontgoocheling over allerlei vormen
van mensontwaarding durven wij verkondigen
dat voor God niets onmogelijk is,
dat Zijn Liefde zo sterk
dat Hij uit onze gekwetste aarde
toch een wereld kan laten groeien
waar wij mensen gelukkig kunnen wonen.
De liefde kan weer nieuw geboren worden
in ieder van ons.
Op welke manier dat kan gebeuren,
op welke manier de Liefde werkt,
dat kunnen wij in deze dagen best leren
door naar de kerststal te kijken.
Ieder van ons zal wel
een stukje van zichzelf herkennen
in één van de personages rond de kribbe.
Kijken naar het plaats van het gebeuren.
Wij zien een stal, geen kraaknet paleis.
Een stal met zijn hoeken en kanten
waar het niet overal even proper is,
juist zoals in ons hart
met zijn beperkingen en fouten
die liefst niet in de openbaarheid komen.
Hoe wonder,
maar het is juist dáár en nergens anders
dat de Liefde weer wil geboren worden.
Onnodig dus schrik te hebben
van onze eigen zwakheden.
Het is alleen nodig de liefde
weer te willen binnenlaten in ons eigen binnenste.
De Liefde wordt altijd geboren
vanuit een zwak en kwetsbaar hart.
Kijken naar de herders.
Herders zijn mensen die bij hun dieren blijven
en er dus veel van houden.
Wie echt van dieren houdt\
- niet als troeteldieren om één of andere
affectieve frustratie te compenseren -
maar van dieren
die moeten verzorgd worden,
die houdt ook van mensen.
Herders zijn bereid te gaan helpen
als er ergens hulp nodig is
en zijn daarbij nog zo attentievol
een geschenk mee te nemen.
De liefde is zorgzaam en attentievol.
Kijken naar Jozef.
Iemand die niet veel begrijpt van het mysterie,
maar die in stilte zo dienstbaar is
gewoon omdat hij zielsveel houdt
van Maria, zijn vrouw.
Hij had eerst wat geaarzeld
of hij het Kind van Maria
wel zou aanvaarden,
zoals wij die het zo moeilijk hebben
God te aanvaarden als een weerloos kind
en geneigd zijn die weerloze God
wat weg te moffelen.
Tot aan Jozef van godswege werd duidelijk gemaakt
dat Jezus’ geboorte
niet in het geheim mocht geschieden,
maar dat dit kind - de weerloze liefde -
juist de Immanuel moest worden.
het teken van Gods aanwezigheid onder de mensen
en dat dit Kind de naam “Jeshouah” moest krijgen :
“God die zijn volk redt van de zonde”
De liefde beschermt de weerloosheid.
Kijken naar Maria.
Elke vrouw voelt zich nauw verbonden
met deze jonge moeder.
In de liefde en tederheid
waarmee Maria zich buigt over haar Kind
ervaren wij iets van ons groot verlangen
om liefde en tederheid te geven en te ontvangen.
Die jonge vrouw had “ja” gezegd.
God had haar medewerking gevraagd.
Omdat God geen dwingende albeheerser wil zijn,
maar een God van Liefde wil blijven,
zal Hij in onze wereld niets bewerken,
zonder de toestemming
en de medewerking van mensen.
Een jonge, eenvoudige vrouw
uit een uithoek van de wereld
die Gods plan beaamt en mogelijk maakt.
Voor God is niets onmogelijk…
als Hij mensen vindt om met Hem mee te werken.
God en mens werken samen
aan de nieuwe geboorte van de liefde
die dus niet dwingt, maar vol respect
tederheid schenkt en ontvangt.
Kijken naar het Kind.
Gods Liefde is fris en nieuw,
zoals een pasgeboren Kind.
Onze liefde kan zich vernieuwen!
maar Gods Liefde is ook weerloos als een kind.
Hij gebruikt niet de methode
van de verpletterende machtsmiddelen,
maar de methode van de gewone,
zeer menselijke tekens van genegenheid,
ondanks en temidden van veel onmacht.
Weerloos, uiterlijk machteloos,
zonder prestatiekracht,
zo is onze God.
Hij dwingt niet,
Hij jaagt geen schrik aan,
Hij domineert niet.
Nee, onze God nodigt liefdevol uit,
als een kind.
Door zijn aanwezigheid alleen
doet een kind iets geweldigs
voor allen die er rond staan.
Het wekt bij hen, volledig vrijwillig,
een groot verlangen om liefde te tonen.
Zie de opofferingen van ouders
rond een weerloos kind in de wieg,
dag en nacht.
Zo werkt de kracht van onze God :
Hij beweegt vrije mensen ertoe
uit vrije wil iets voor Hem te doen.
De liefde kent geen dwang.
nodigt alleen uit, bezielt
en verwacht wederliefde,
maar dwingt niet.
Liefde nodigt uit tot dienstbaarheid
om vrede te brengen in onze wereld
van oorlog en wapens,
om verzoening te brengen
in onze verscheurde gezinnen en gemeenschappen,
om verdraagzaamheid aan te moedigen
in ons twistzieke land
om milde vriendelijkheid te schenken
aan de armen uit onze stad.
Laten wij plaats maken
voor die Liefde die durft geboren worden
in een zwak en kwetsbaar mensenhart,
die zorgzaam is en attentievol,
die weerloosheid beschermt,
die tederheid schenkt
en zonder enige dwang uitnodigt
tot bezieling en grote edelmoedigheid.