Beste Vrienden,
Sommige mensen denken dat ze aan een half woord genoeg hebben;
ja, maar dan is het vaak om hun eigen verhaal te maken. Om niet meer te luisteren,
om op de loop te gaan met dat halve woord dat net nog tot hen kon doordringen.
God niet,
God heeft een heel Woord en dat Woord heeft God mens laten worden.
Op eerste kerstdag proeven we iets van het heel bijzondere
van de band die er is en was tussen Jezus en God.
En Johannes vertelt ons daarvan;
Johannes die Jezus heel concreet heeft meegemaakt,
en die Jezus heeft horen spreken, zijn woord ontvangen,
en die Jezus heeft zien handelen,
die Jezus heeft zien bidden, zijn band met God verzorgen,
en die met Maria onder het kruis heeft gestaan,
dus ook het lijden heeft gezien,
de worsteling van Jezus in zijn levenseinde.
Die Johannes die dat heeft meegemaakt met Jezus,
die spreekt over Jezus als het Woord van God.
En elk spreken over God gaat over een grens heen,
mogen we dit wel zeggen?
haalt dit God niet te veel naar onze mensenmaat toe?
God is toch onbegrijpelijk groter,
wat wagen we over Hem te zeggen?
Er is een hele discussie in deze tijd over wat dan heet:
geloven in een God die niet bestaat.
Waar hebben we het over? God die niet bestaat?
Bij elk spreken over God moeten we altijd zeggen:
het is mensentaal; het vangt God niet. Daar is God te groot voor.
Je kunt God nooit vergelijken met dingen die bestaan;
God is anders, gelukkig wel.
Johannes heeft dat geproefd en in zijn verbeelding, in zijn beeldende taal
zegt hij dan:
In het begin was het Woord, het Woord wa s bij God en het Woord was God.
Het was in het begin bij God .
Zo presenteert Johannes zijn Jezus,
de Jezus waarover hij vertellen gaat in zijn evangelie,
en vanaf het allereerste beginwoord van zijn evangelie
getuigt Johannes van een zeer grote eenheid tussen Jezus en God,
een zo intieme eenheid dat je kunt spreken van
zoals een Vader en een Zoon;
vanaf het allereerste begin,
zoals in de geloofsbelijdenis over Jezus staat:
God uit God, licht uit licht,
ware God uit de ware God.
Natuurlijk zijn we ons ervan bewust dat dit soort spreken
boven ons gewone spreken uitgaat; maar vandaag mag dat,
na het zeer beeldende verhaal van de kerstnacht,
een verhaal dat natuurlijk veel dichter aanligt tegen onze menselijke ervaringen,
is het goed om op de dag van het licht
een wat meer bespiegelende beschouwing te houden:
en toch heel concreet te blijven:
want dat Woord is mens geworden,
dat woord van God, dat was vóór alles ontstond,
dat is mens en woont in ons midden,
loopt op onze aarde, doet onze dingen;
nou nee, hij doet wel onze dingen,
maar hij doet ze goddelijke,
hij is God in ons midden.
Het gaat bij kerstmis toch om liefde en vrede,
zei iemand; daar moet je niet moeilijk over doen.
Maar het gaat over meer dan onze liefde, meer dan onze vrede;
het gaat over God en over hoe God aan het werk is;
God is liefde,
en in Jezus is dat menselijk zichtbaar geworden;
en als wij daarvan vol willen zijn,
dan zullen we op Hem willen lijken,
vol liefde en vrede,
vol genade en waarheid.