Beste vrienden,
Bij het begin stond het woord: „Wij danken u voor uw jarenlange inzet voor onze firma!” – en de brief eindigde ermee dat men betreurde de verdere samenwerking uit economische noodzaak te moeten beëindigen.
In het begin viel het woord: „Ge kunt de bomen in!“ Daarna had men elkaar steeds maar minder te zeggen, en tenslotte brak de relatie.
Bij elk begin staat gewoonlijk een woord. En van het ene komt dan het andere. En zeer dikwijls is het uiteindelijke resultaat net het omgekeerde van datgene wat men eigenlijk wilde zeggen: “Het was zeer goed!”
Wat één enkel woord toch teweeg kan brengen… Als we daar wat meer over zouden nadenken, dan zou zo menig woord waarschijnlijk niet worden uitgesproken! Hoeveel leed begint er niet met één enkel woord.
Maar soms, en dat is dan minstens even tragisch, soms ontbreekt juist dat ene woord. Soms valt het begin gewoon weg, is er gewoon geen begin omdat er één enkel woord ontbreekt. Vele dingen zouden kunnen opstarten, zouden opnieuw kunnen bewegen, zouden heel anders kunnen verlopen, wanneer iemand dat ene woord zou uitspreken.
Wat zou er op die werkplek kunnen gebeuren wanneer ook maar één van die beiden, die al jaar en dag niet meer met elkaar praten, dat terug zou doen? Wanneer hij zou beginnen met te zeggen: “zouden we niet eindelijk terug..?”; Wat zou er thuis niet allemaal kunnen veranderen wanneer er eindelijk iemand dat verlossende woord zou uitspreken…
Voor een nieuw begin is er dikwijls maar één woord nodig, want zonder dat woord komt er niets terecht van datgene wat er zou kunnen zijn.
“In het begin was het woord.“ Daarmee begint het evangelie van vandaag. Daarmee begint de blijde boodschap van Kerstdag. Zoals een opschrift boven het ganse evangelie geeft die zin ons te kennen dat er tenminste toch al één woord is gesproken: het beslissende woord, Gods woord!
God sprak en de wereld ontstond. Ze werd tot een wereld die goed is voor ons.
God sprak, en hij riep ons tot leven. een leven dat alles bevat wat voor ons goed kan zijn.
En God sprak het woord dat bij Hem was en mens is geworden. Hij stuurde dat woord naar ons, liet het zelfs vlees worden. Hij deed dat allemaal opdat wij zouden begrijpen dat het uiteindelijk beslissende, het allerbelangrijkste, reeds is verwezenlijkt, en wel door Hem!
God heeft een begin gemaakt, en nu is het aan ons of we zijn werk verder zetten of niet. Of zijn woord, Gods begin, zich onder ons mensen zal verspreiden en ook voor anderen aanstekelijk zal werken, ligt volledig in onze hand.
Want God heeft ons ook een mond gegeven, niet alleen voor het feestmaal, maar een mond die we kunnen open doen om te praten; niet alleen over elkaar, maar ook en vooral met en tegen elkaar. God heeft ons een mond gegeven waarmee we nieuwe dingen kunnen opstarten, waarmee we die woorden kunnen uitspreken zonder dewelke er tussen mensen nu eenmaal niets, maar dan ook helemaal niets kan gebeuren.
Wanneer Gods mens geworden woord vandaag, op Kerstdag, onder ons oplicht, dan toch alleen maar opdat wij opnieuw zouden begrijpen dat God op deze Kerstdag weer een nieuw begin heeft gemaakt. Daarop kunnen wij voortbouwen om in onze wereld ook alles werkelijk verder te laten gaan, om ook in onze gemeente, onze parochies, huizen en woningen de echte christelijke en menselijke sfeer van Kerstmis te verspreiden. Eén enkel woord is daarvoor soms voldoende. Wij allemaal zijn geroepen om dat woord te verspreiden. Onze wereld en al haar bewoners zullen het ons danken. Amen