Kerstavondviering 24.12.2019
Eerste lezing **“Het sterretje dat bleef stil staan…” **
Dit is het verhaal van Eva, een eenzaam meisje.
Vooral ‘s nachts is Eva bang . Soms zijn haar mama en papa niet thuis en dan kruipt ze helemaal onder haar dekens, zo diep als ze maar kan.
Eva probeert dan om te dromen. Te dromen van alle goede en lieve dingen rondom haar.
Vanavond ligt Eva weer te dromen. Ze kijkt naar de grijze wolken die in een groepje boven haar dakvenster hangen. “Waarom hebben die wolken geen kleuren?” denkt Eva.
“Ik droom van gele wolken, die altijd blij zijn en lachen, van wolken met een rode blos, omdat ze zo fijn kunnen spelen. Van groene wolken die iedereen helpen. Van bruine wolken die fantastisch samenwerken, van blauwe wolken met de aller- mooiste wensen, en de liefste wolken zijn oranje…“Maar de wolken buiten luisteren niet naar Eva. Ze blijven somber en grijs. Het zijn geen wolken vol dromen en wensen.
Plots ziet ze iets. Zijn dat geen sterretjes, daar tussen de wolken?
Ze gaat rechtop in bed zitten. Het zijn sterretjes, echt!
Ze wipt uit haar bed en doet het raam open. “Dag sterren,“ zegt Eva. “Waarom zaten jullie verstopt achter de wolken ?“ De sterren zwijgen. Maar plots ziet ze een heldere ster.
De ster trekt een lange, glinsterende streep door de lucht. “ Oei”, schrikt Eva. “Ster, wat doe je?
Je valt ! Waar ben je nu ?“
Op haar blote voeten rent ze naar beneden. ze trekt de voordeur open maar daar ziet ze niets. Of toch, daar tussen de bomen staat een ezel, helemaal alleen. Eva stapt er zachtjes naar toe.
“Dag lieve ezel”, fluistert ze. “Niet schrikken. Heb jij ook die vallende ster gezien ?”
“ Ja”, knikt de ezel. Hij wijst met zijn hoofd naar de bergen.
Ga je mee? Ik breng je er wel naar toe. Ik stond hier maar te staan, zo in mijn eentje. Klim maar op mijn rug, dan gaan we samen op zoek naar de ster die viel.“
Eva en de ezel gaan samen op stap. En helemaal in de verte lijkt het wel of er een lichtje brandt, in die grote donkere nacht.
Eva en de ezel stappen er samen naar toe. En terwijl ze dichterbij komen, horen ze iets. “Oh”, fluistert Eva. Voor haar ziet ze een stal, met een man en een vrouw en met een pasgeboren kindje. En boven de stal straalt de ster. De ster die Eva zag, ook de ezel en heel veel mensen met hen.
“Mogen wij binnenkomen ?” fluistert Eva. “Natuurlijk,” glimlacht de vrouw.“ Wie goed is voor ons kindje, is welkom.” Die avond is het feest in de stal. Eva ‘s dromen kwamen uit. Een droom van vriendschap, liefde, warmte, licht, vrede en hoop. En … het kleine kindje lachte naar Eva.
Terwijl Eva zachtjes zong van alle dromen die nog gingen komen , viel het kindje in slaap …