Waar halen mensen de moed vandaan om op te staan,
met open ogen, het hoofd rechtop, op weg te gaan,
gewoon hun eigen weg…
waar halen mensen de moed vandaan om te spreken
recht op de man af, ongewapend, onbevreesd
gewoon hun eigen woord…
Waar halen mensen de moed vandaan om goed te doen
om weg te schenken, zonder winst en zonder belang,
gewoon hun eigen hart…
Van die ene man uit Nazareth,
die ons op het spoor van vrede zet
en het goede woord dat Hij tot ons zegt:
de vrijheid die Hij in ons hart heeft gelegd.
Waar halen mensen de moed vandaan.
Waar halen mensen de moed vandaan om op te staan, om te gaan spreken, om goed te doen, om weg te schenken….
Waar haalde Maria de moed vandaan om haar zoon die ruimte te geven, die hij nodig had, om uit te groeien tot een mens naar Gods hart, om te worden Gods zoon, om in zijn hele leven te laten zien hoe God onze wereld en ons mensen bedoeld heeft.
Ongetwijfeld heeft zij het moeilijk gehad met de keuzes die haar zoon maakte. Ongetwijfeld zal zij hem wel eens gevraagd hebben, of hij niet wat voorzichtiger kon zijn in zijn uitspraken, want hij haalde zich daarmee het ongenoegen van de machthebbers op de hals. En toch heeft zij Jezus, haar zoon, ook zelf op dat pad gezet, op die weg van God, de weg van vrede en gerechtigheid. We hoorden het al in het evangelie, het magnificat, waarin zij in een visioen al uitzong, wat haar zoon later zou waarmaken: de hoogmoedigen uiteenjagen, de machtigen van hun voetstuk stoten en de kleinen en geringen verheffen; die hongeren zal hij voeden en wie rijk zijn met lege handen wegsturen. Het is het levensprogramma van Jezus geworden, dat hem waarschijnlijk door zijn moeder met de paplepel is ingegoten.
En toch: waar haalde zij de moed vandaan?
Zou het niet de hoop zijn, de hoop op God, die zij ‘haar redder’ noemde. Zij voelde zich gedragen en gesteund door die God.
Waar halen mensen de moed vandaan?
Waar halen jongeren de moed vandaan om uit te komen voor hun geloof?
Waar halen zieken en minder-valide mensen de moed vandaan om het vol te houden en vaak zoveel te betekenen voor ons gezonden….
Waar halen vluchtelingen de moed vandaan om te blijven geloven in een goede afloop….
En al diegenen die opkomen voor hun rechten ook in ons eigen land….
Waar halen zij de moed vandaan?
Ik zie om mij heen zoveel mooie en goede dingen gebeuren; ik zou er, als ik een dichter was, een nieuwe lofzang op schrijven. Ik zie zoveel mensen die opkomen voor anderen, ik zie betrokkenheid bij vluchtelingen, ik zie spontane hulpacties bij rampen als de tsunami, ik zie schoolkinderen sponsortochten lopen voor een goed doel, ik zie vrouwen die in de bres springen voor slachtoffers van huiselijk geweld, ik zie bijstandsmoeders, die hun eigen belang opzij zetten om hun kinderen te geven wat anderen ook doen, ik zie mijn achterbuurvrouw die elke zondag gaat koken bij een hulpbehoevende oudere. En ik weet zeker dat u mijn lofzang, mijn litanie zelf kunt aanvullen met wat u zelf allemaal om u heen ziet.
Wij zien mensen opstaan, met open ogen en het hoofd rechtop, op weg gaan.
We zien mensen spreken, recht op de man af, ongewapend, onbevreesd.
We zien mensen goed doen, weg schenken, zonder winst en zonder belang.
Dat is denk ik het wonder van God: mensen die in alle vrijheid kiezen om voor een ander iets te betekenen; juist in de kleine dingen van het leven zit onze grootheid.
Misschien is het wel om die ene man, die Jezus van Nazareth, die ons op het spoor van vrede heeft gezet, en die in de voetsporen van zijn moeder, Zoon van God is geworden.
Amen.