Palmzondag C - 2007

Weten jullie wie dit is ? Het is een beroepswielrenner, Koos Moerenhout, waar ik persoonlijk mee bevriend ben. Hij was misdienaar in mijn eerste parochie. Een klein jongetje, die toen al op een klein racefietsje reed. Ik kon er zo over heen stappen. Maar hij is afgelopen jaar een beroemde wielrenner geworden omdat hij een meesterknecht was in de ploeg met de Amerikaan die de Tour de France gewonnen heeft. Hij werd door duizenden mensen toegejuicht in Parijs. En hij hoopte dat hij van de ploegsponsor heel veel prijzengeld zou krijgen en een beter contract. Maar na twee dagen werd bekend dat die winnaar doping gebruikt werd. In plaats van een beter contract trok de sponsor zich terug, werd onmiddellijk de ploeg opgeheven en kreeg hij ontslag.
Hij schreef me in die week een mailtje wat een gek gevoel dat was: op het ene moment de glorieuze intocht door de straten van Parijs en enkele dagen later de stille aftocht door een achterdeur. Gelukkig heb ik mijn vrouw en kinderen nog, schreef hij. Maar hij wist niet hoe het nu verder zou gaan: hij had geen geld meer en geen baan. Gelukkig is hij inmiddels weer in een Nederlandse wielerploeg opgenomen.

Het lijkt wel wat op het verhaal van de zanger Ricardo.
Wij hebben het zelf misschien ook wel eens meegemaakt, jongens en meisjes. Op het ene moment wilde iedereen een vriendje of vriendinnetje met je zijn, omdat je jarig was en mocht tracteren, omdat je een prijs gewonnen had, of zo goed toneel kon spelen. Op een ander moment lieten ze je weer in de steek, omdat je ziek was, omdat je verjaardagsfeestje niet door kon gaan of omdat je het opnam voor een kind dat altijd gepest wordt. Grote mensen zijn misschien in de steek gelaten door een levenspartner of ze hebben na 25 jaar trouw werk ontslag gekregen omdat de zaak failliet ging of de eigenaar gefraudeerd had.

Als zoiets ons overkomt, laten we dan troost zoeken bij Jezus. Het is Hem ook overkomen. Hij is door velen in de steek gelaten. Maar Hij bleef zelf trouw, door dik en dun. Hij troostte op zijn kruisweg nog de huilende vrouwen aan de kant van de weg. Hij bad voor de soldaten die Hem aan het kruis sloegen. Hij bad voor een moordenaar die spijt had en beloofde hem de hemel. Ja, zelfs in zijn diepste lijden bleef Hij trouw en vol liefde. Daarom heeft God Hem laten verrijzen en is Hij onze Redder geworden.

Jullie palmpaastokken zijn voor mensen die net als Jezus in de lijdensweek nu ook in een lijdenstijd in hun leven zitten. Mensen die eenzaam zijn, ziek zijn of verdriet hebben. Mensen die vroeger misschien heel populair waren of heel veel konden presteren, maar nu uitgerangeerd zijn, afgedankt, in de steek gelaten of vergeten.
We gaan vandaag speciaal voor die mensen bidden, dat Jezus hun kracht geeft om hun kruis te dragen. En het versierde kruis dat jullie hen gaan brengen zal al een beetje troost bieden.