Vandaag op een doordeweekse dag beginnen we aan de veertigdagentijd.
Het dreigt een jaarlijkse gewoonte te worden, met al de gevolgen van dien.
Maar als we de bijbelse teksten die de liturgie ons vandaag aanreikt
niet alleen met onze oren en ons verstand,
maar ook in de diepte van ons hart beluisteren, worden we uitgenodigd
je zelfs uitgedaagd er iets van te maken,
ons actief te engageren in de voorbereiding op Pasen
Vanuit de lezingen worden wij vandaag opgeroepen
ons in de komende veertigdagentijd open te stellen voor God,
Hem een centrale plaats te geven in ons leven.
Ook al zijn we in de fout gegaan,
ook al hebben we een zwakkere periode achter de rug in de beleving van ons christen zijn,
de veertigdagentijd is de gunstige tijd om opnieuw scherp te stellen op God,
Hem een centrale plaats te geven in ons leven,
ons opnieuw met Hem te laten verzoenen.
Dat is het aanbod en de uitdaging voor onze veertigdaagse tocht naar Pasen.
Onze reis is een innerlijke reis.
We worden uitgedaagd.
We keren in onszelf en waar nodig, bekeren we ons.
De veertigdagentijd wordt ook boetetijd genoemd.
Het woord “boeten " wordt in onze tijd praktisch alleen nog gebruikt
als het gaat om een bekeuring…” ik heb de boete betaald".
Verder is het woord niet zo erg in.
Toch is het zinvol de veertigdagentijd ook boetetijd te noemen
als we aan het volgende denken.
Vissers komen nogal eens thuis met netten die stuk zijn, vol gaten.
Het herstellen van die netten wordt " boeten " genoemd.
Boetetijd is dan: de gaten in ons eigen leven herstellen.
Gaten in de zin van: tekorten, zwakheden, misstappen, ondeugden, schaduwkanten.
Vanzelfsprekend moeten we ons altijd proberen te herstellen als er gaten vallen,
maar in de veertigdaagse boetetijd krijgt dat extra aandacht.
Het is, denk ik, zinvol om ons af te vragen:
durven wij met Jezus op tocht te gaan?
Durven we in onszelf te keren, tot bezinning te komen?
Durven we in ons hart op zoek te gaan naar het essentiële
en ons leven daar op af te stemmen?
Durven wij te gaan met een belofte:
dat het leven sterker is dan de dood?
dat eenvoud overtuigender is dan macht?
dat overgave veel meer effect heeft dan dwang?
dat vergeving sterker is dan schuld en schaamte?
dat het ook nu Pasen wordt?
Op weg gaan met Jezus is niet vrijblijvend,
maar brengt verplichtingen met zich mee,
namelijk vrucht te dragen, ieder op zijn of haar manier.
De verplichting brood te zijn voor elkaar en gist voor deze wereld.
Want zijn kracht schuilt in eenvoud en overgave.
Zijn kracht schuilt in het brood dat we breken en delen met elkaar.
De regenboog heeft mensen altijd erg beziggehouden.
Waar begint hij toch en waar eindigt hij?
Wij weten dat het centrum van de regenboog
niet ergens in het landschap ligt maar in het oog van de toeschouwer.
De uiteinden verplaatsen zich dus weg van wie ernaar zoekt
en dat maakt hem mysterieus.
Bij de Germanen is hij de brug waarlangs goden naar de aarde kwamen.
De Indiase verhalen zien hem als wapen van de oorlogsgod.
De joden zien hem als verzoeningsteken van hemel en aarde,
Gods garantie dat de zon zal stralen aan het einde van de regen.
Voor de mensen uit de Andes geeft hij in zijn kleuren hun levensvisie weer.
Noach een sympathieke oude heer.
De man Noach is een held naar Gods hart.
Zijn verhaal vertelt over de mens die zich fundamenteel onveilig kan voelen,
maar spreekt tegelijk ook de overtuiging uit
dat er een verbond is tussen God en mens.
Het zegt: ‘blijf de hoop koesteren
dat er na alle geweld en dood een duif is en een regenboog.
Houd het gevoel vast dat jij een mens bent als Noach,
geroepen om het leven te behoeden en te beschermen.
Jij bent verantwoordelijk voor het behoud van de wereld.
Als de natuur en de mens of jouw persoontje je tot wanhoop brengt,
herinner je dan de naam van God en denk aan zijn teken voor ons mensen: de regenboog
Denk aan die regenboog bij het begin van de vasten,
Denk aan zijn kleuren en laat die jouw bindmiddel met God zijn.
En laat de regenboog jou vandaag op deze Aswoensdag uitnodigen tot bezinning,
tot een opnieuw bekijken van de wereld en jouw leven
en al je drukke bezig zijn in al zijn facetten.
Zet die regenboog vast in jouw hemelgewelf van hier naar Pasen toe,
zodat je aan het einde ervan als een nieuwe mens
uit de ondergang van jouw wereld kan tevoorschijn komen
en zo een kroon kan zijn op Gods werk.
Amen.