OPENINGSWOORD
Broeders en zusters, welkom. In de eerste lezing zit Abraham met een vraag. God heeft hem een kind beloofd. Maar hij is al oud. En zijn vrouw ook! Hoe kan hij nu weten, dat hij het zal krijgen? Maar dan doet God een wonder voor hem. En later, als hij nog een stuk ouder is, krijgt hij inderdaad een zoon, Isaäk.
Ook wij hebben vragen aan God. Volwassenen vragen zich af hoe het hun kinderen zal vergaan, hoe het met hun gezondheid zal gaan. Jongeren vragen zich misschien af of ze de school zullen halen, of ze hun vrienden en vriendinnen zullen houden, wat ze later moeten gaan doen, of ze wel werk zullen vinden, wat ze met hun tussen haakjes ‘eigenwijze’ ouders aan moeten? Kinderen, jongeren en ouderen, allemaal zijn we weleens eigenwijs. Zou het niet schitterend als God ook voor ons een wonder zou doen!?
Nee, zegt God, Ik heb al aan zoveel mensen laten zien, dat Ik van ze houd en voor ze zorg! Kun jij nou niet gewoon daarop vertrouwen?
Zeggen wij: God, U bent onze Vader. Wij vertrouwen op U. Wij doen ons best. En als U wilt dat wij een beetje meer van dit doen of ietsje meer die kant op gaan, laat het ons dan voelen in ons hart.
Maar, lieve mensen, jongeren en ouderen, laten wij het dan ook tijdens deze heilige Mis stil maken in ons hart, zodat wij Gods stem kunnen horen. Abraham stelde zijn vraag. En was daarna stil om te luisteren.
Voor de keren, dat wij niet naar God en elkaar hebben geluisterd, vragen wij God en elkaar om vergeving.
OPENINGSGEBED
Laat ons bidden. God, op de berg hebt Gij Jezus ons geopenbaard als uw Zoon, groter dan de grootste der profeten. Leer ons luisteren naar zijn Woord, en schenk ons inzicht in het mysterie van zijn lijden en verheerlijking. Hij die met U leeft en heerst … .
PREEK
De apostel Paulus zegt in de tweede lezing het volgende: “Hij -Jezus - zal ons armzalig lichaam herscheppen en het gelijkvormig maken aan zijn verheerlijkt lichaam”. Wat is in hemelsnaam een ‘verheerlijkt lichaam'?
Wel, op Goede Vrijdag is Jezus gestorven. Na zijn sterven doorboorde een soldaat voor de zekerheid zijn Hart nog eens met een lans. Dus Hij was echt dood. Maar Jezus is sterker dan de dood. Hij staat op. Wordt weer levend. Hij gaat naar zijn leerlingen. Raakt hen aan. Eet met hen. Zo merken zij dat Hij geen spook is, geen geest. Maar vooral zien zij met hun eigen ogen, dat dit lichaam hetzelfde is als dat waarmee Jezus aan het kruis werd geslagen. Want zij zien de gaten van de spijkers in zijn handen en voeten.
Tegelijkertijd is dit lichaam helemaal nieuw, anders. Want het ene moment is Hij bij Maria Magdalena. En het andere moment is Hij bij de apostelen … in een afgesloten zaal. Hij komt niet door de deur, maar staat opeens in hun midden. Hij lijkt wel een tijd- en ruimtereiziger in een sciencefictionfilm.
Jezus hoort al helemaal tot het Koninkrijk van zijn Vader. En daarom wordt Hij niet in zijn mogelijkheden beperkt door tijd en ruimte. Hij kan zich er ook laten uitzien zoals Hij dat wil. Maria Magdalena - als zij Jezus in de buurt van het graf ziet - denkt dat ‘die meneer’ de tuinman is. Twee leerlingen, die op weg zijn van Jeruzalem naar Jericho denken dat ‘die meneer’ een vreemdeling is.
Een verheerlijkt lichaam is een lichaam dat kan gaan en staan waar en wanneer het maar wil. Het is ook een perfect lichaam. Het kan niet moe worden, kan niet ziek worden en al helemaal niet meer sterven.
Nu, zegt Paulus, tegen de leerlingen, zo’n lichaam krijgen jullie later ook! Wij hebben dus een geweldige toekomst voor ons liggen!! Wij gaan iets schitterends tegemoet, mooier dan wat wij kunnen dromen.
Jezus heeft tijdens zijn leven al aan een paar apostelen laten zien hoe het later zal zijn. Hij ging met hen de berg Thabor op. Opeens zijn er uit het niets vandaan twee mannen, Mozes en Elia. Er is een hoop licht, zo mooi hebben de apostelen het nog nooit gezien.
Maar … die twee mannen spreken met Jezus over … zijn lijden en sterven. Jezus wil voor iedereen zo’n prachtige wereld vol licht en vrede, maar er hangt wel een prijskaartje aan. Hij moet lijden en sterven aan het kruis. Na het kwaad van Adam en Eva en al het kwaad dat wijzelf hebben gedaan moet er toch wat worden goed gemaakt. Wij krijgen die mooie wereld niet zo maar. Jezus betaalt de prijs met zijn leven. Dus … ergens komen wij er toch wel gemakkelijk van af. Maar wij moeten wel meebetalen. Een kleine bijdrage leveren. En onder andere daarvoor is deze veertigdaagse vasten.
Jezus stond zijn leven af, na een vreselijke lijdensweg. De vraag is nu of ook wij bereid zijn iets af te staan? Laten wij wat lekkere dingen staan? Kijken wij bijvoorbeeld wat minder t.v. om een beetje extra te kunnen bidden of om een keer meer naar de kerk te kunnen gaan? Geven wij wat geld aan een goed doel, bijvoorbeeld de Vastenactie? Besteden wij onze tijd eens aan iemand, die erg eenzaam is?
Een belangrijkere vorm van vasten is dat wij het leven - de mensen en de gebeurtenissen - proberen te nemen zoals ze op ons afkomen, zònder kwaad te worden!
Wij kennen misschien mensen bij ons in de straat, op het werk, op school of waar dan ook, die echt oer- en oervervelend zijn. Toch zijn het kinderen van God. Jezus hoopt op onze hulp. Dat wij zó met die mensen omgaan, dat zij betere mensen worden. Dat zal ons heel wat pijn en moeite kosten. Maar als je mocht kiezen: aan het kruis gaan, letterlijk, of omgaan met zo’n lastpak. Wat zou je dan kiezen?
Laten wij allemaal iets doen aan de vasten. Wij zullen dan merken dat er in ons leven nu al ietsje meer goddelijk licht komt. SLOTWOORD
Beste mensen, velen van jullie zullen inmiddels wel hebben vernomen, dat de bisschop, mgr. Punt, mij met ingang van 1 april aanstaande ontslag heeft verleend als pastoor van de Apostelkerk.
Ongeveer een jaar geleden had de bisschop mij aangegeven, dat ik weleens mocht gaan uitkijken naar een andere parochie. Ik ben in Velsen-Noord immers aan mijn 15e jaar bezig en dat is voor deze tijd al rijkelijk lang.
Ik heb de afgelopen maanden zelf ook wat rondgesnuffeld in het bisdom. Maar dinsdag 20 februari jongstleden moest ik met de deken bij de bisschop komen en toen heeft de bisschop gezegd dat hij graag heeft dat ik ga proberen om wat te assisteren in Driehuis. In die hele regio - dat worden zeven parochies - is geen enkele benoemde priester. Als dat gaat lukken blijf ik in ieder geval voorlopig Driehuis combineren met Velsen-Noord. Ik blijf voorlopig ook in Velsen-Noord wonen.
Nog even iets over een beschuldiging, die rondgaat: het kerkbestuur zou informatie hebben achtergehouden. Dat is absoluut niet waar. Zoals ikzelf het pas weet, zo is het kerkbestuur het nog wat later te weten gekomen. Laten wij a.u.b. niet gaan doen als onze regeringsleiders, die elkaar voortdurend beschuldigen over verkeerde of achtergehouden informatie. De Apostelkerk heeft een fijn kerkbestuur. Ik zou ze allemaal stuk voor stuk willen meenemen naar een nieuwe parochie.
Ik ben een aantal lieve kinderen aan het voorbereiden op hun doopsel, communie en vormsel. Er is afgesproken met de bisschop en de deken, dat ik die werkzaamheden gewoon afmaak. Na 1 april kom ik dus nog één keer voor een doopviering en nog één keer voor de communieviering. Maar voor de gewone vieringen - ook voor familievieringen en uitvaarten e.d. - kunnen jullie dan een beroep doen - ik denk in eerste instantie - op de deken. Wij zien wel hoe het gaat lopen. De Kerk is in Gods hand.