2e zondag in de vasten C - 2007

Het evangelie vertelt ons vandaag
hoe Jezus drie van zijn leerlingen,
Petrus, Jakobus en Johannes,
meeneemt naar een hoge berg.

Om er met hen alléén te zijn
en om samen tot God te bidden.
Indertijd ging ook Mozes de berg op om te bidden
en ook Elia deed dit.

En net zoals Mozes en zoals Elia beleeft ook Jezus
een bijzondere Godsontmoeting op die berg.
Het is zelfs aan Hem te zien!
Voor de ogen van zijn leerlin­gen
verandert Jezus van gedaante
en zijn kleren worden schitterend wit!

Elke goede verstaander hoort hierin direct al
een allusie op de komende verrijzenis van Jezus!
Het witte kleed doet denken
aan het witte gewaad van de jongeman in het graf.
De verbazing van zijn leerlingen doet denken
aan de verwon­dering van de vrouwen
die Jezus na zijn begrafenis gingen opzoeken
en te horen kregen dat Hij weg is.

Ook vandaag nog nodigt Jezus zijn leerlingen uit
om samen met Hem te bidden!
Voor Petrus, Jakobus en Johannes was dat op een berg.
Dáár konden ze eventjes uitstijgen
boven de sleur van het dagelijkse leven.
Dáár konden ze een beetje dichter bij God komen.

Voor jullie en voor mij gebeurt dat wellicht
op een héél andere manier!
En op een héél andere plaats!

Sommigen onder ons ervaren iets
van het mysterie van het leven
als ze wandelen in de natuur.
Anderen ontdekken God eerder
in de stilte van een kerk of van een kapel.
Nog anderen komen God op het spoor
in de zorg en de vriendschap van ­mensen voor elkaar.

Het is héél belangrijk dat wij, christenen,
dergelijke plaatsen hebben
en er af en toe naartoe gaan
als we nood aan gebed hebben!

Op zulke plaatsen nodigt Jezus ons uit
om Hem en de Vader te ontmoeten
en om ons één te maken met hen.

Je kan je nu afvragen wat dat is: bidden.
Bidden is met God bezig zijn,
of beter nog: God met jou bezig laten zijn!
Bidden is de intimiteit met God opzoeken
en je hart laten volstromen met zijn liefde.
Als je bidt dan begin naar je leven te kijken
met de ogen van God.
En dan zeg je tegelijkertijd
dat je het leven niet zelf in handen hebt,
dat je dat leven vol vertrouwen in Gods handen legt
en dat je alles eigenlijk van Hem ontvangt.

Goede mensen, één ding is zeker:
door te bidden verandert de mens.
Het gebed kan ons leven veranderen.

Als wij aan God een plaats geven in ons leven,
als wij bidden, dan zal dat aan ons te zien zijn!
De vreugde in onze ogen zal verraden
dat wij God als Vriend hebben.
De mildheid en de vergeving die wij zullen uitstralen,
die zal een teken zijn
dat we ons ten diepste bemind weten.

Een mens die bidt weet zich door God gedragen,
weet zich door God gezonden,
en weet dat wij allemaal kind zijn van éénzelfde Vader!

En zelfs als wij de indruk hebben
dat in ons leven de zon ondergaat,
zelfs als het helemaal donker wordt rondom ons,
dan nog zal onze éénheid met God blijven bestaan!

Mis­schien zullen wij die eenheid niet meer zien
of niet meer kunnen herkennen, omdat we blind zijn
van angst, van onzekerheid of van verdriet.
Maar omwille van Jezus,
omwille van zijn liefde tot het uiterste toe,
mogen wij erop vertrouwen
dat de Vader zijn liefde als een licht
over ons zal laten schijnen!
En dat wij allemaal
een schitterende parel zijn in zijn ogen!

Met dank aan onze goede broeder Erwin Roosen.