*BEZINNING op het evangelie; 21 februari 2010 *
1ste zondag van de Veertigdagentijd (Rusthuis)
40 dagen in de woestijn !
40 dagen van eenzaamheid, van verlatenheid !
40 dagen niemand in je omgeving die je verstaat of begrijpt !
Jezus maakte het ook mee, en ook Hij had het er heel moeilijk mee.
Ook mensen, zoals jij en ik, komen al eens terecht in een of andere woestijn.
Voor de jongeren: - is er de woestijn van teveel werk of overwerkt; - of is er de woestijn van geen werk; - soms de woestijn van problemen met de kinderen, …
Veel mensen zitten in de woestijn van onbegrip; van niet begrepen worden.
Maar ook wij, ouderen, kunnen terechtkomen of zitten soms:
-
in de woestijn van ‘ziek-zijn’ of ‘gehandicapt-zijn’;
-
of in de woestijn van eenzaamheid of verlatenheid.
Er zij mensen die in de woestijn van het ‘ongeloof’ zitten:
ze zijn hun ‘hoop’ kwijt;
ze verliezen ‘de richting’;
ze dolen rond op zoek naar een bron om hun innerlijke dorst te lessen.
Veel mensen blijven soms jarenlang geblokkeerd in hun eigen woestijn, zonder enig uitzicht op een waardige oplossing: de vele zelfdodingen in Vlaanderen, door jongeren èn door bejaarden, zijn er het zichtbaar resultaat van.
Hoe geraken we uit onze woestijn ?
Deze veertigdagentijd, die nu begonnen is en loopt tot Pasen, wil er ons attent op maken dat we niet mogen blijven steken in onze eigen woestijn; maar dat we dringend op zoek moeten naar herbronning, dus opnieuw op zoek naar ‘de zin van ons leven’: hoe oud of hoe jong we ook zijn.
Ik las ergens: ‘God schiep de woestijn, opdat mensen, er hun ziel zouden kunnen zoeken’.
Besef je nog dat we een ziel hebben ?
Onze ziel is immers de rechtstreekse verbinding met God en met elkaar !
Deze veertigdagentijd kan dan ook een uitdaging zijn om op zoek te gaan:
-
naar onze ziel;
-
naar de bron;
-
of naar wegen die ‘ons terug op weg zetten’.
Als we blijven zoeken zal het ‘ons-woestijnleven’ draaglijker maken.
En besef daarbij dat zelfs Jezus dit heeft meegemaakt.
Amen.
André POLSPOEL
(met dank aan Paul Beernaert voor de inspiratie)