Zalige Hoogdag van Pinksteren!
In vurige tongen kwam de Geest-van-Jezus-en-de-Vader over de apostelen en zette hun hart in vuur en vlam voor de verkondiging van de Blijde Boodschap en van het Rijk Gods, zette hun hart in vuur en vlam voor het tot stand brengen van het Nieuw Verbond tussen God en vele mensen overal in de wereld. De Heilige Geest richtte hun hart en geest op de Verrezen Heer. Hij bracht hun Zijn Woord te gepaster tijd telkens weer in herinnering. Hij verlichtte hun verstand om de rijke genadegaven van Christus dood en opstanding te begrijpen. Hij sterkte hen bij het apostolisch werk voor het Rijk Gods op aarde. In de viering van de Eucharistie begonnen veel mensen zich met God te verzoenen en te streven naar een respectvolle, innige en liefdevolle verbondenheid met Jezus, de Verrezen Heer.
Zijn dood op het kruis is niet het einde van Jezus. Hij sterft niet maar geeft zijn Geest aan de apostelen; geeft zijn Geest aan de wereld; geeft zijn Geest aan ons, zijn Geest van goedheid, vredelievendheid, zachtmoedigheid, nederigheid, zuiverheid, vergeving en begrip, zijn geest van meevoelen met kleinen en zwakken, zijn geest van edelmoedige caritas en medemenselijkheid. Hij leert ons bidden tot de Vader: Uw wil geschiede op aarde (door mij) zoals in de hemel. Hij zend zijn leerlingen de wereld in om overal zijn boodschap uit te dragen, zijn boodschap van liefde, vrede en gerechtigheid. Hij gaf opdracht in Zijn naam de mensen op te roepen tot Geloof, Hoop en Liefde. Met dit alles laat de Verrezen Heer de farizeeën en het Joodse Sanhedrin gewoon links liggen en triomfantelijk begint nu Zijn ware Koningschap. Hij sticht, met apostelen, opvolgers en medewerkers, het Koninkrijk van God op aarde. Zijn volgelingen gaan overal van Hem getuigen en dat, in de loop der tijden, in alle landen en bij alle volkeren. Dat is en blijft Gods liefdesproject met de mensheid.
Gods Kerk begon met Pinksteren door een goddelijke ingreep van de Heilige Geest. Als later ook de Geest er niet was geweest, zou dan de Kerk al lang niet van de aardbol verdwenen zijn?… Soms struikelt zij over haar zwakke en zondige mensen, maar zij blijft overeind dank zij mensen die zich laten leiden door Gods Geest. En dat zijn parochiale teams, vaders en moeders, onderwijzend personeel, opvoeders, gelovigen die zich inzetten voor de parochie, voor de jeugd, voor zieken en gehandicapten, voor verkondiging via de massamedia en voor nieuwe bewegingen allerhande. Zij zijn door de genade van het paas-mysterie tot Nieuw Leven gekomen en blijven getuigen bij medemensen dat wij allen geroepen zijn om met Jezus vereend te leven en eenmaal eeuwig leven te erven. En jawel, het zijn dwazen die alleen maar van dit leven willen profiteren en aldus hun erfenis van eeuwig leven verspillen.
Wat de Geest bewerkte in het begin van de Kerk, dat bewerkt Hij ook nu nog bij allen die zich ervoor open stellen. Wat doet of bewerkt dan de Geest? Hij vernieuwt en bezielt de gelovigen van binnen uit en maakt hen tot trouwe getuigen van Gods liefde. Hij zuivert en doordringt hun menselijke liefde zodat deze nog dieper en mooier wordt. Hij rust hen toe met gaven voor het vervullen van hun eigen persoonlijke roeping. Hij rust hen toe met nog meer en andere gaven om zich in te zetten voor vrede, gerechtheid en heelheid van de schepping. De Geest leeft in hen en voert aldus de Kerk tot voltooiing. Uiteindelijk roept Hij hen tot de gemeenschap van de gelukzaligen. Dan worden zij, door onze Heer en Zaligmaker, opgenomen in het geheim van Gods goedheid. Dat is de erfenis van eeuwig leven die de gelovigen is toegezegd.
Wat vieren wij op de Hoogdag van Pinksteren? Wij gedenken en vieren dat liefde in ons hart is uitgestort en bezielend werkzaam blijft doorheen al het goede dat wij doen. Die liefde maakt ons vrij van zelfzucht, van egoïsme en van alles wat ons klein en gemeen zou maken. We hebben allen een afschuw van gemene streken en gemene kerels, van mensen die vloeken, gemene taal uitslaan en ergernis geven, van egoïsten die alleen maar voor zichzelf leven.
Liefde echter spreekt een taal die door iedereen begrepen en gewaardeerd wordt. Liefde is bij machte de samenleving te vernieuwen van binnen uit. Gods liefdeskracht wordt geschonken niet alleen maar aan een kleine groep van vrome en godsdienstige mensen, maar is bestemd voor allen die biddend erom vragen en er echt voor openstaan. Bid gewoon en bid dikwijls aldus: Kom Heilige Geest, ontsteek in ons, ontsteek in mij het vuur van uw liefde. Kom wonen in ons hart en in onze wereld. Kom er wonen met uw liefdekracht.
Gelovige mensen mogen God ervaren in zichzelf als een bezielende kracht. Gods werkzame aanwezigheid wordt in de liturgie uitgedrukt met symbolische tekens van vuur. In vurige tongen kwam de Geest over de apostelen. Zo komt er enthousiasme, vurigheid en bezieling in ons soms kille en lauwe hart. Brandde ons hart niet in ons toen Jezus mee met ons optrok naar Emmaüs en ons de Schriften ontsloot? (Luc 24, 32). De dag van Pinksteren waait er ook een krachtige, nieuwe wind, maar ook nu waait die wind op vele plaatsen en vooral daar waar mensen vurig bidden tot de H. Geest. Het zal maar ook bij u gebeuren, lieve medemens, dat de liefde-God met zijn vurigheid en zijn levensadem in u neerdaalt, in u komt wonen en er voor altijd wil verblijven! Wij geloven dat het kan, ook al zijn daar steeds weer die verleidingen: geldzucht, carrière en jacht op genot en prestige. Dat zijn gevaarlijke dwaalwegen die mensen op het verkeerde spoor zetten. Bid dus voor de komst van de Geest. Bid dat Hij met vernieuwde liefdeskracht kome wonen in ons hart en ons gemoed.
De Geest neemt zijn intrek in het hart van de persoon die zich openstelt. De Geest van liefde daalt neer in al wie liefde duurzaam toelaat in zijn leven. Op onze levensweg herinnert Hij ons te gepaster tijd aan wat Jezus zei en Zijn woorden zijn woorden van leven. De Heer Jezus wordt aldus onze leidsman. Hij nodigt ons Zijn levenskunst tot de onze te maken. Dat betekent: zich breken en delen opdat anderen zouden leven, geen zelfrealisatie dus maar zelfgave! Ja, dat vraagt soms een pijnlijke strijd tegen de natuurlijke zelfzucht, maar hoe pijnlijk of hoe louterend dit ook is, alleen die zichzelf-gevende en anderen-dienende-liefde is bij machte ons innerlijk te verrijken met diep menselijk geluk. Jezus, zal dan ook altijd bij ons zijn als bron van inspiratie, als leidsman ten leven. Want zo spreekt de Heer: Ik zal met u zijn alle dagen, verkondigt mijn boodschap van liefde overal, mijn Vader zal u de Geest zenden. Hij zal u mijn woorden steeds in herinnering brengen en alles voor u duidelijk maken.
Jezus’ boodschap van liefde was zo aanstekelijk dat de apostelen en de eerste christenen na Pinksteren er niet konden over zwijgen. Ze waren vol van Hem, vol van zijn geest. Hij maakte hen geestdriftig en vaardig om te getuigen. Zelfs gewone vissers aan het meer van Gennesaret werden vissers van mensen, enthousiaste verkondigers van de verrezen Heer en van zijn wonderbare nabijheid voor elk die met-Hem-vereend door het leven wil gaan. Wie zo de geest van Jezus in zich genadevol aanwezig weet, die voelt als het ware ‘n vuur in zich branden, die wordt een begeesterde en begeesterend getuige van de Heer. Zo sterft hij/zij aan de oude mens en laat de nieuwe mens in zich tot leven komen. Dat doet mensen in zijn/haar omgeving iets vermoeden, iets onderkennen van wat het betekent door de Geest bezield te zijn.
Zalig Pinksteren!
Pater André Loyson cicm, Ninoofsesteenweg 548, 1070 Brussel