OPENINGSWOORD
Beste mensen, van harte welkom op dit hoogfeest van Pinksteren.
Onze wereld bestaat uit een grote verscheidenheid aan volken. Op zich is dit een rijkdom. Ieder volk heeft z’n eigenheid. Wij kunnen van elkaar leren. Maar in de praktijk kan deze verscheidenheid ook problemen met zich meebrengen. Kijken wij bijvoorbeeld naar de grote spanningen tussen de radicale moslimwereld en de Westerse wereld.
Met Pinksteren vieren wij de komst van de Geest, die mensen bij elkaar brengt. Hij maakt versteende harten zacht.
In het allereerste boek van de Bijbel lezen wij hoe Gods Geest overal leven schiep. Gods Geest kan onze wereld ook herscheppen, nieuw maken. Wat zou het heerlijk zijn als de bewoners van de Arabische en Westerse landen een nieuw hart kregen, een hart, dat niet verlangt naar atoombommen, maar naar broederschap.
Wij kunnen zo’n nieuw hart krijgen als wij daar vurig om bidden.
OPENINGSGEBED
Laat ons bidden. Eeuwige, altijd aanwezige God, vandaag voltooit Gij het paasmysterie van uw Zoon. Gij zendt uw Pinkstergeest over uw Kerk en leert uw gelovigen de taal verstaan van uw liefde. Laat ons verademen in uw Geest, het goede smaken door zijn wijsheid en vreugde vinden in zijn vertroosting. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon … .
PREEK
Broeders en zusters, er zijn vier feesten, die bij elkaar horen: Kerstmis, Pasen, Hemelvaart en Pinksteren. Met Kerstmis wordt God mens onder de mensen. Met Pasen blijkt Jezus Christus niet zomaar een mens te zijn: Hij staat op uit de dood en begint een nieuw, eeuwig leven. Met Hemelvaart gaat dat nieuwe leven terug naar God. En met Pinksteren krijgt dat nieuwe leven, in mensen ditmaal, zijn bewustwording, zijn bezieling, zijn uitstraling.
Van de hemel naar de aarde: Kerstmis. Van de aarde terug naar de hemel: Pasen en Hemelvaart. Met Pinksteren blijvend op de aarde. Hemel en aarde zijn definitief met elkaar verbonden. God werkt in mensen en mensen in God. Van nu af zijn zij bondgenoten. Zoals de priester altijd mag bidden bij de consecratie van de wijn: er is sprake van een nieuw en altijddurend Verbond.
Met Kerstmis heerste er vreugde. Een Redder is ons geboren. Met Pasen waren de leerlingen blij toen Jezus Christus aan hen verscheen. Maar hun vreugde was vermengd met twijfel. Met Hemelvaart stonden zij verbaasd omhoog te kijken, totdat iemand hen kwam zeggen: Ga terug naar Jeruzalem en wacht af!
Maar Pinksteren, beste mensen, heeft er ooit een groter revolutie, plaatsgevonden in de geesten en in de harten van mensen dan toen!?
De leerlingen hadden zich angstig opgesloten, gereed om te vluchten bij het eerste teken van onraad. Was dat het soort mensen, dat de Blijde Boodschap overal ter wereld moest verkondigen!?
Ja, en het is ook gebeurd. Door de komst van de heilige Geest werden bange mensen kerels, die vrijmoedig de samengestroomde menigte toespraken. En nota bene Petrus, de loochenaar, was de moedigste.
En het waren geen mooie verhaaltjes, die zij vertelden. Nee, regelrechte verwijten aan het adres van de Joden: eeuwen hebben jullie gewacht op de komst van de Beloofde, en nu Hij gekomen is, hebben jullie Hem aan het kruis geslagen! Maar God heeft Hem uit de doden doen opstaan! Daarvan zijn wij getuigen!
En het was ook geen bevlieging. Verschillende keren werden zij voor het Joodse gerecht gedaagd, het Sanhedrin, en werden gemarteld. Maar zij bleven getuigenis geven.
Van wat ook al weer? De Heer had hen zoveel gezegd. En er lag nog een domper over hen vanwege de laatste dagen van lijden en dood. Alles wat de Heer gezegd en gedaan had lag als dode kennis in hun verstand. De leidingen waren gelegd. Maar met Pinksteren ging de stroom er door. En alles in hen werd leven, kracht, bezieling. Gods Geest had hen tot nieuwe mensen gemaakt.
Wat Gods Geest ook voor ons kan doen, staat beschreven in de sequentie van Pinksteren. Hij is onze trooster, de Genezer van de ziel, Hij is vrede en rust voor lijdende mensen, Hij is licht in de duisternis van ons leven, Hij maakt zacht wat verstard is, Hij leidt ons als wijzelf de weg niet weten.
Het klinkt misschien niet even spectaculair als wat er met de leerlingen op het Pinksterfeest gebeurde. Maar het zijn stuk voor stuk dingen, die betere en blijere mensen van ons maken. Al krijgen wij maar één van die vonkjes, wie weet wordt het een vuur in ons, in heel onze wereld.
Om ook maar ietsje van Pinksteren te kunnen begrijpen, moeten wij er eigenlijk even rustig voor gaan zitten. Wij moeten kijken naar wat in ons leven nieuw of verfrist kan worden: ons huwelijk misschien of mijn priesterlijke band met Jezus Christus, onze inzet voor kerk of wereld, onze verlangens? Gaat een groot deel van onze verlangens uit naar de dingen van God of hebben allerlei aardse verlangens in ons hart de overhand?
Wij moeten kijken naar de grote wereld, die zoveel heilige Geest tekort komt. Het Midden-Oosten, een kruitvat, dat ieder moment kan ontploffen en grote delen van de wereld kan meeslepen in een niets en niemand ontziende oorlog. Dat geldt ook voor Noord- en Zuid-Korea.
Als wij daar in onze geest een voorstelling van hebben gemaakt, dan kunnen wij ons ook proberen voor te stellen hoe Gods Geest als een frisse wind door ons gewonde leven en in onze gewonde wereld waait, als een vuur dat verwarmt, vernieuwt. En dan moeten wij vurig vragen: God, maak mij en alle mensen nieuw. God, geef, dat wij niet meer onszelf zoeken, maar altijd klaar staan voor U en onze medemensen. God, maak ons sterk, zodat wij niet meer hoeven weg te zinken in zelfmedelijden. God, help ons altijd blijmoedig verder te gaan, wat er ook gebeurt.
Beste mensen, wij, katholieken, weten misschien nog niet zo goed om te gaan met de heilige Geest. Laten wij toch proberen tot Hem te bidden, meer en meer. Hij is het, die de wereld heeft geschapen, Hij, en Hij alleen, zal ons kunnen helpen de wereld te herscheppen. Laten wij niet wachten tot het bijna te laat is en kwade krachten in de deze wereld de overmacht lijken te krijgen.
Beste mensen, waarom is onze wereld nog steeds geen wereld van vrede en gerechtigheid? Niet omdat wij te weinig vergaderen, maar omdat er mensen zijn, die met een verkeerde instelling vergaderen. De harten van de mensen moeten zich vernieuwen. En dat is iets waar wij alleen maar om hoeven te bidden.
In het elfde hoofdstuk van het evangelie van Lucas staat geschreven: Uw Vader in de hemel zal de heilige Geest geven aan wie Hem erom vragen. De Geest van liefde, vrede en eenheid.
Werken doen wij genoeg! Bidden wij tot de heilige Geest, iedere dag eventjes. Geven wij Hem de ruimte om ons te leiden, om ons nieuwe ideeën in te geven, dan zal de wereld veranderen.
Gods werk, broeders en zusters, gaat ook door in het werk van onze missionarissen, die wij deze zondag heel bijzonder willen ondersteunen met onze gebeden en goede gaven. Zij zijn mensen, die met heel hun hart tot God hebben gebeden, met heel hun hart naar Hem hebben geluisterd, die hebben begrepen, dat Hij hen naar verre landen wilde sturen om namens Hem voor zijn arme mensenkinderen te zorgen. Bidden wij voor hen. Ondersteunen wij hun goede werken met onze royale gaven.