Viering PCB Brugge
Paaszondag-C
19-20 april 2025
toespraak
Verrijzen bij het leven
Een verrijzenistafereel: Nelson Mandela die op een hete zomerzondagmiddag (11 februari 1990) de gevangenis komt uitwandelen. Hij: 71 jaar, grijze haren, met een wat aarzelende, rustige gang – maar ongebroken. Zijn groet: een traag zwaaien met gebalde vuist, want de strijd gaat door. Zijn eerste woorden als vrij man: ‘Vrienden, kameraden en mede-Zuidafrikanen, ik groet u allen in naam van de vrede, democratie en vrijheid voor iedereen. Ik sta hier niet als profeet, maar als een nederig dienaar van u, het volk’. En hij besluit zijn toespraak met de woorden van zijn proces in 1964 – alsof die drie decennia in de gevangenis maar een kwade droom lang geduurd hebben – en zo is hij dan tóch profeet: ‘Ik heb gestreden tegen blanke overheersing en ik heb gestreden tegen zwarte overheersing. Ik heb het ideaal van een democratische en vrije maatschappij gekoesterd waarin alle mensen in harmonie samenleven en gelijke kansen hebben. Het is een ideaal waarvoor ik hoop te leven en dat ik hoop te bereiken. Maar zo nodig is het een ideaal waarvoor ik bereid ben te sterven.’
Tweeduizend jaar geleden werd ook al eens zoiets gelijkaardigs opgetekend. Bij een rotsgraf in Jeruzalem. Toen wisten de vrienden al: ‘Hij is niet dood, Hij lééft! Wat God met deze man begon, kán niet verzanden in het niets. Hij heeft hem dóór de dood héén gehaald, naar leven in overvloed’…
Overal ter wereld, soms te midden van de meest uitzichtloze situaties, zetten mensen door. Gedragen door de onuitroeibare hoop op een betere toekomst. De christenen onder hen doen dat ook vanwege de herinnering aan het leven en sterven van Jezus, aan zijn bevestiging door God. Over de dood heen. Verrijzenis gebeurt waar mensen het hoofd niet in de schoot leggen, maar opstaan uit moedeloosheid en wanhoop. Als mensen en groepen solidair blijven met wie onrecht wordt aangedaan. Opstanding vindt plaats als volkeren vreedzaam – of, waar dat onvermijdelijk is, met geweld – in verzet komen tegen onrecht.
Opstand, opstanding en verrijzenis: daarover gaat het met Pasen. Daarvan moeten wij elkaar op de hoogte houden, door tekenen en signalen, concrete voorbeelden en ervaringen te verzamelen van het onverwoestbaar geloof dat overal ter wereld en ten allen tijde mensen bezielt op weg naar een betere toekomst of naar een nieuw begin.
Zie You-Tube filmpje ’11 februari Mandela vrij (1990)’
De taal en ondertiteling zijn in het Engels, wellicht is het ook te vinden met Nederlandstalige ondertiteling?
S’élever à la vie
Une scène de résurrection: Nelson Mandela sortant de prison par un chaud dimanche après-midi d’été (11 février 1990). Il a 71 ans, des cheveux gris, une démarche hésitante et tranquille, mais ininterrompue. Son salut: un lent signe de la main, le poing serré, comme dans un combat. Ses premiers mots d’homme libre: ‘Amis, camarades et compatriotes sud-africains, je vous salue tous au nom de la paix, de la démocratie et de la liberté pour tous. Je ne me tiens pas ici en tant que prophète, mais en tant qu’humble serviteur de vous, le peuple’. Et il conclut son discours par les paroles de son procès de 1964 - comme si ces trois décennies de prison n’avaient duré qu’un mauvais rêve - et comme ça ‘il était donc quand-même un prophète après tout: ‘J’ai lutté contre la suprématie blanche et j’ai lutté contre la suprématie noire. J’ai chéri l’idéal d’une société démocratique et libre où tous les gens vivent ensemble en harmonie et ont des chances égales. C’est un idéal pour lequel j’espère vivre et que j’espère atteindre. Mais s’il le faut, c’est un idéal pour lequel je suis prêt à mourir’. Il y a deux mille ans, un événement similaire a également été enregistré. Il s’agit d’un tombeau de pierre à Jérusalem. Déjà à l’époque, les amis savaient: ‘Il n’est pas mort, il est vivant! Ce que Dieu a commencé avec cet homme ne peut pas sombrer dans le néant. Il l’a fait passer de la mort à la vie en abondance’… Partout dans le monde, parfois au milieu des situations les plus désespérées, il y a des gens qui persévèrent. Portés par l’espoir inextinguible d’un avenir meilleur. Parmi eux, les chrétiens le font aussi, grâce au souvenir de la vie et de la mort de Jésus, et de son affirmation par Dieu. Au-delà de la mort. La résurrection se produit là où les gens ne se couchent pas, mais se relèvent de l’abattement et du désespoir. Lorsque des personnes et des groupes restent solidaires de ceux qui sont lésés. La résurrection se produit lorsque des personnes s’élèvent pacifiquement - ou, lorsque c’est inévitable, violemment - contre l’injustice. Révolte, se relever, la résurrection: voilà ce que signifie Pâques. Nous devons nous informer mutuellement à ce sujet, en recueillant des signes et des signaux, des exemples concrets et des expériences de la foi indestructible qui anime les gens dans le monde entier et à tout moment sur le chemin d’un avenir meilleur ou d’un nouveau départ.
Resurrection at life
A resurrection scene: Nelson Mandela walking out of prison on a hot summer Sunday afternoon (Feb. 11, 1990). He: 71 years old, gray hair, with a somewhat hesitant, quiet gait - but unbroken. His greeting: a slow waving with clenched fist, as the struggle continues. His first words as a free man: ‘Friends, comrades and fellow South Africans, I greet you all in the name of peace, democracy and freedom for all. I stand here not as a prophet, but as a humble servant of you, the people’. And he concludes his speech with the words of his 1964 trial - as if those three decades in prison had lasted but an evil dream - and so he is still prophet after all: ‘I have fought against white supremacy and I have fought against black supremacy. I have cherished the ideal of a democratic and free society in which all people live together in harmony and have equal opportunities. It is an ideal for which I hope to live and which I hope to achieve. But if necessary, it is an ideal for which I am willing to die. Two thousand years ago, something similar was also recorded. At a rock tomb in Jerusalem. Even then the friends knew: ‘He is not dead, he is alive! What God began with this man could not sink into nothingness. He has brought him through death to life in abundance’… All over the world, sometimes in the midst of the most hopeless situations, people persevere. Carried on by the inextinguishable hope of a better future. Christians among them also do so because of the memory of the life and death of Jesus, and of his affirmation by God. Over death. Resurrection happens where people do not lay their heads in the lap, but rise from despondency and despair. When people and groups remain in solidarity with those who are wronged. Resurrection happens when peoples peacefully - or, where unavoidable, violently - rise up against injustice. Revolt, raise up and resurrection: that is what Easter is about. We must keep each other informed about this, by collecting signs and signals, concrete examples and experiences of the indestructible faith that animates people everywhere and at all times on the way to a better future or to a new beginning.
‘Vrede laat Ik u – Mijn vrede geef Ik u…’ (Joh. 14, 27)
Jezus wenst tot twee keer toe ‘vrede’ aan Zijn leerlingen bij Zijn eerste verschijnen na Pasen! In Zijn Naam wens ik jullie vandaag evenzeer die vrede toe. Vrede met jezelf, en dat ligt vooral in het leren aanvaarden; het leven aanvaarden zoals het is: niet mooier, ook niet slechter. Jezelf aanvaarden, zodat je ook gemakkelijker de ander kan aanvaarden. Dan zal er ook al heel wat angst en vrees verdwijnen… En je tegelijk ook nooit neerleggen bij de situatie zoals die nu is, maar je blijven verzetten tegen alle onverschilligheid, tegen het cynisme in jezelf en in de wereld om je heen; tegen alle vormen van geweld, kwaad en dood… Pasen is in alle omstandigheden een keuze maken, door niet bij de pakken te blijven zitten en alles zomaar op zijn beloop te laten. Proberen de lange weg te gaan van de hoop op de toekomst, en het geloof dat een nieuw begin altijd mogelijk is. ‘Opstaan’ dus – en stappen zetten, geleid door het Licht van de Paaskaars, die daar staat als een paal boven water…
‘Je vous laisse la paix, je vous donne Ma paix…’ (Jean 14, 27)
Jésus souhaite deux fois ‘la paix’ à Ses disciples lors de Sa première apparition après Pâques!
En Son Nom, je vous souhaite la même paix aujourd’hui. La paix avec toi-même, ce qui réside principalement dans l’apprentissage de l’acceptation; accepter la vie telle qu’elle est - ni meilleure, ni pire. Accepte-toi toi-même, afin de pouvoir accepter l’autre plus facilement. Alors beaucoup de peur et beaucoup d’anxiété disparaîtront…
En même temps, il ne faut jamais se résigner à la situation telle qu’elle se présente, mais il faut continuer à résister à toute indifférence, à tout cynisme en soi et dans le monde qui nous entoure; lutter contre toute forme de violence, de mal et de mort… Pâques, c’est faire un choix en toutes circonstances, pour ne pas rester dans le status-quo, pour ne jamais laisser les choses suivre leur cours.
Essayer d’ aller le long chemin de l’espoir vers l’avenir, et cultiver la croyance qu’un nouveau départ est toujours possible. Alors ‘Levez-vous’ - et faites des pas, guidés par la lumière du Cierge Pascal, qui se tient là au centre, comme un phare au port…
‘Peace I leave with you; My peace I give you…’ (John 14, 27)
Jesus twice wishes ‘peace’ to His disciples at His first appearance after Easter! In His Name, I wish you the same peace today. Peace with yourself, that lies primarily in learning to accept; accept life as it is - no better, no worse. Accept yourself, so that you can accept the other more easily. Then a lot of anxiety and fear will disappear… And at the same time, you should never resign yourself to the situation as it is, but you must continue to resist to all indifference, all cynicism in yourself and in the world around you; continue to struggle against all forms of violence, evil and death… Easter is: making a choice in all circumstances, by not hanging in there, and letting things take their course. Try to go the long way of hope for the future, and train yourself in the belief that a new beginning is always possible. So ‘Stand up’ - and take steps guided by the light of the Paschal Candle, which stands there like a lighthouse at the harbor…
‘De Verrezen Christus’, getekend door een mens in detentie voor de Paasviering in de gevangenis van St Gillis – Brussel.