Als iemand Mij liefheeft, zal hij Mijn Woord ter harte nemen
Beste mensen
Het is al de zesde Paaszondag en Pinksteren nadert. Pasen is het feest van de vreugde. Het is de aankondiger van het nieuwe leven, de lente en als dan het weer meezit dan kunnen we onze pret niet op. Het is het feest van de jeugd: het is nu dat er overal communiefeesten zijn. Pasen is het feest van vrolijkheid en ook in de liturgie en in de kerk is dat merkbaar. En we willen dat ook uitzingen maar zoals we weten blijft die vreugde niet hangen. Vreugde is doorgaans van korte duur. Want maandag staan we weer in de file, dan gaan de kinderen weer naar de klas, dan beginnen we weer te wassen en te plassen. Het leven wordt weer gewoon en dat is maar goed ook.
Maar het verhaal van Pasen gaat door, het werkt verder, in de stilte, op de bodem van onze ziel. Het verhaal van Pasen beroert ons nog op die plaats waar ons geweten spreekt, op de plek waar wij met heel ons bestaan zinnen op het goede. Daar blijft het voorgoed Pasen, geen uitbundig Alleluia, maar er is daar een diepe ondertoon. Een toon die ons helpt het lied van het leven in de juiste toonaard te zingen. En de toonaangever die daar werkt heeft een naam: de Geest.
Vandaag zegt Johannes ons in het evangelie drie dingen tegelijk: drie woorden in