GROEITIJD: NOG MEER DANKEN EN DIENEN
’t Is groeitijd voor de natuur.
Zo ook beleeft ons geloof, tussen Pasen en Pinksteren,
pijn en groei tezamen.
Jezus is heengegaan met Goede Vrijdag,
maar Hij blijft sinds Pasen weer onder ons aanwezig,
maar nu toch wel op een heel nieuwe manier.
Wij moeten leren inzien dat de verrezen Liefde leeft,
maar veel meer innerlijk, als een kracht in ons,
die alleen merkbaar wordt doorheen enkele schamele tekens,
die wij gelovigen moedig proberen te tonen,
maar die door anderen helemaal niet of helemaal verkeerd
kunnen worden verstaan.
Jezus’ liefde leeft namelijk voortaan tastbaar en zichtbaar
in de dagelijkse, concrete dienstbaarheid
van onze kleine kerkgemeenschap
die toch uit zwakke, zondige mensen blijft bestaan.
En Hij komt tegenwoordig in wat brood en wat wijn,
die wij erkennen als de liefdegaven van Zijn Lichaam en Bloed.
Die nieuwe, zeer broze vorm van Jezus’ aanwezigheid
leren aanvaarden en erkennen,
in deze groeitijd, tot de Geest komt, is geen gemakkelijke opdracht.
Het is zoals in de natuur deze maand.
De tekens van nieuw leven staan al op de bomen.
Enerzijds blijven zij zeer kwetsbaar,
maar anderzijds bieden zij zoveel hoop,
althans voor wie ze ziet en ze groeikansen geeft.
In deze tijd voelen wij misschien meer dan ooit
dat wij het met onze eigen krachten alleen niet aankunnen
en wij gaan verlangen naar de komst van Jezus’ Geestkracht.
Maar dan het is wel heel belangrijk te beseffen
dat die Geest geen verpletterende supermacht is
die het allemaal in onze plaats komt doen,
maar een uitnodigende bezieling in ons, die onze vrijheid aanspreekt
en altijd beroep doet op onze heel persoonlijke medewerking.
Wat komt die Geest doen? Jezus zei over Hem:
“Hij zal u alles leren en in herinnering brengen wat Ik u heb gezegd.”
De heilige Geest komt dus vooral
de herinnering aan Jezus levendig houden,
dwz. ons bezielen om Jezus’ Persoon en werk voort te zetten,
midden in onze tijd, met haar moderne problemen,
maar ook met haar nieuwe mogelijkheden en accenten.
Welnu “Echt liefhebben zoals Jezus” zal altijd, ook in onze tijd,
willen zeggen: er persoonlijk voor kiezen
in een levenshouding te gaan staan van danken en geven.
Echt liefhebben is op de eerste plaats:
ervoor kiezen in een dankbare relatie te leven met God.
Dat betekent dat wij de onverdiend aangeboden liefde van de Vader
als een gratis geschenk dankbaar aanvaarden.
De eerste, fundamentele houding van een christen is:
“Ik ben een beminnenswaardig mens, de moeite waard om bemind te
worden, ik ben bemind en voel mij dus diep dankbaar tegenover God.”
Die keuze om niet “eisend”, maar “dankbaar” in het leven te staan,
hernieuw ik best ’s avonds v