GEBEDSDIENST 02/05/10: 80 jaar parochie O.L.V.Onbevlekt Ontvangen – 5de Paaszondag
Voorgangers : Jean – Dirk – Pat – Mai – Karel – An – May
Lector : Guy Trimpeneers
Koor : Hedwig (?)
Lezingen : 1ste lezing : Hand. 14, 21-27 Aansporing in het geloof te volharden. Evangelie: Joh. 13, 31-33a.34-35 : Een nieuw gebod geef Ik u.
Lector: We staan recht terwijl we het intredelied zingen : Vol van verwachting zijn wij gekomen – het nummer 17 in uw boekjes.
We gaan – bij goed weer – via de achterdeur van de kerk naar het portaal.
Tijdens het zingen van het intredelied komen de voorgangsters en voorgangers – van achteraan in de kerk – naar voren.
Volgorde: Karel en Mai / Dirk en Pat / An en May / Jean
We buigen per twee voor het altaar en gaan dan vóór onze stoelen staan.
Wie links in de rij gaan (Mai, Pat en An), gaan via de linkerkant: wie rechts in de rij gaan (Karel, Dirk en May), gaan via de rechterkant.
Alle lezingen en gebeden – tot en met de voorbeden – gebeuren aan de micro van de lector. Tenzij anders vermeld.
VERWELKOMING
Jean
Goede morgen, lieve mensen.
Van harte welkom, en bij deze wens ik jullie alvast een gelukkige verjaardag toe. Want het feit dat je hier bent is voor ons een teken dat je je op een of andere manier verbonden voelt met onze plaatselijke geloofsgemeenschap. Samen willen we het 80-jarig bestaan van onze parochie niet onopgemerkt laten voorbijgaan.
Het doet deugd om hier weer samen te zijn met de getrouwen, maar natuurlijk is iedereen hier altijd welkom – vanwaar u ook komt, wie u ook bent – het is fijn dat je er bent.
De laatste jaren hebben verschillende mensen zich sterk geëngageerd om geregeld voor te gaan in onze gebedsvieringen. Als blijk van waardering en dank hield het parochieteam eraan dat wij dan ook samen deze feestelijke viering zouden voorgaan.
De lezingen uit de Schrift, die wij vandaag mogen beluisteren, zijn zeer krachtige fragmenten. In hun reisverslag doen Paulus en Barnabas een oproep om bij het geloof te blijven. Actueel niet ?!
En in het evangelie zegt Jezus tot ons dat hij ons een nieuw gebod geeft. U hoort het goed: Jezus legt ons geen verbod op; hij geeft ons een nieuw gebod.
Zijn we als hedendaagse mens naast onze allergie naar vele verboden, ook allergisch aan geboden of geven beiden ons juist ruimte om te groeien in ons mens zijn. Actueel niet ?!
Laten we deze viering beginnen we met het kruisteken
in de naam van de Vader, zijn Zoon en hun H Geest. Amen.
Moment van inkeer:
Dirk Ieder van ons laat op deze aarde sporen na van zijn of haar leven.
Denken we aan het lied “Ik heb een steen gelegd in een rivier op aarde”.
Sommigen verwijzen onder andere naar onze ecologische voetafdruk,
maar er zijn natuurlijk ook onze sporen van ons relationeel omgaan met elkaar.
Sommige van deze sporen lieten misschien pijnlijke littekens na,
andere sporen waren dan weer duidelijk hoopgevend, vredevol en liefdevol.
Bij het begin van deze viering willen we stilstaan bij al deze sporen in ons leven.
Welke sporen liet ik na, welke sporen liet God na in mijn leven ?
We willen dit doen aan de hand van de sacrale dans “Da Pacem Cordium” – Geef vrede in de harten.
Jean Toelichting over de dans.
Deze sacrale dans, lieve mensen, is echt niet moeilijk en wil u uitnodigen om diep bij uzelf te komen. Het koor van de CD zingt 2 maal het vers “Da Pacem Cordium” – geef vrede in de harten – gevolgd door 2 maal Da pacem – geef vrede.
We luisteren in stilte naar de eerste strofe en de meditatieve beweging begint bij de tweede strofe. En de beweging gaat als volgt:
Bij het eerste vers “da pacem cordium” brengen we onze rechterhand naar ons hart en voelen naar de sporen van hoop, vertrouwen, vergeving, liefde en vrede die daar leven.
Bij het tweede vers brengen we onze linkerhand erbij om deze gevoelens goed bij onszelf te houden.
Bij het derde vers “da pacem” openen we onze handen – met de palmen naar boven – ter hoogte van het hart, om ze aan de Heer aan te bieden,
Bij het vierde vers – brengen we onze armen naar voren – en delen onze sporen met anderen.
Het is niet belangrijk of je nu “in de maat” blijft; belangrijk is dat je bij je eigen sporen en bij Gods sporen in je leven komt.
Het zou goed zijn mochten wij met z’n allen de dansbewegingen duidelijk doen.
Pat: CD opzetten nr 10 (duurt ongeveer 3’20”) – op einde terug afzetten.
May komt naast Jean staan bij het altaar – neemt de vredessymbalen in de hand.
Jean Onnoembare God, Gij laat in ons leven zoveel sporen na die ons leiden naar hoop, vertouwen, vergeving, liefde en vrede.
Wij bidden U, dat ook onze sporen van hoop,
vertrouwen, vergeving, liefde en vrede
levengevend mogen zijn voor U, voor onszelf en al onze medemensen
dat vragen wij U op voorspraak van onze Heer Jezus.
Moge onze en Uw sporen voelbaar zijn over de hele wereld.
Amen.
May: driemaal zachtjes met de symbalen “tikken”.
May: Geven wij elkaar dan nu ook een teken, een spoor van vrede, om deze in die geest verder te kunnen bidden en vieren.
OPENINGSGEBED
Jean Liefdevolle God, U bent hier aanwezig, al weet ik niet hoe.
Toch draag ik in mijn hart een beeld van U met me mee.
Ik weet niet of het groot en wijd genoeg is om u te vatten.
Help mij, U en uw liefde te herkennen,
Laat mij helemaal bij U geborgen zijn.
Amen.
Lector We luisteren nu naar de eerste lezing. Het is een stukje uit de Handelingen van de apostelen. Het is een verslag van Paulus over een van zijn reizen die hij deed om het geloof te verkondigen aan mensen die niet het geluk hadden Jezus te hebben ontmoet.
Mai De volgende dag vertrok Paulus met Barnabas naar Derbe. Ze brachten die stad de goede boodschap en maakten er talrijke leerlingen. Daarna keerden ze terug naar Lystra, naar Ikonium en naar Antiochië, waar ze de leerlingen bemoedigden. Ze spoorden hen aan bij het geloof te blijven, en zeiden dat wij door veel ellende heen moeten om het koninkrijk van God binnen te gaan. In iedere gemeente wezen ze oudsten aan, en na bidden en vasten bevalen ze hen aan bij de Heer, op wie ze vertrouwden. Na een tocht door Pisidië kwamen ze in Pamfylië, predikten het woord in Perge en reisden naar Attalia aan de kust. Vandaar gingen ze per schip naar Antiochië, waar ze destijds aan Gods gunst waren toevertrouwd voor het werk dat ze inmiddels volbracht hadden. Na aankomst riepen ze de gemeente bijeen en deden verslag van wat God met hen gedaan had, en dat Hij voor de heidenen de deur voor het geloof had geopend.
Lector: als overwegingszang zingen we : Door harde stilte strak omwonden – nummer 113.
Evangelie:
Jean : An zal zodadelijk een fragment voorlezen uit het evangelie van Jezus, zoals het werd opgetekend door Johannes. Wat Jezus ons is komen zeggen, maar mèèr nog, is komen vóórdoen, is het Woord van zijn Vader, het Woord van God. Dit woord en dit doen zijn levengevend voor ons allen, het zijn onze levensadem. Door het evangelieboek te bewieroken willen we onze eerbied uitdrukken voor het woord van God. Door jullie te bewieroken willen we jullie uitnodigen de levensadem van Gods Woord in te ademen en diep in u te laten doordringen. Mag ik u vragen – voor wie het kan – om voor dit bijzonder moment recht te staan.
Dirk brengt het wierooksvat + korrels aan / Jean doet wat korrels op de kooltjes /
Pat bewierookt het boek en het volk.
Op het einde overhandigt Jean het evangelieboek aan An.
An Ik ga heen
Toen Judas Iskariot op het einde van de maaltijd was weggegaan zei Jezus tot zijn andere leerlingen:
`Nu wordt de Mensenzoon verheerlijkt,
en in Hem wordt God verheerlijkt.
En als God wordt verheerlijkt in Hem,
verheerlijkt God ook Hem bij zichzelf;
ja, nu gaat Hij Hem verheerlijken.
Kinderen, nog maar kort zal Ik bij jullie zijn.
Dan zullen jullie Mij zoeken,
maar Ik heb tegen de Joden gezegd:
`Waar Ik heen ga, daar kunt u niet komen’’, en dat zeg Ik nu tegen jullie.
Ik geef jullie een nieuw gebod: dat je elkaar liefhebt.
Met de liefde die Ik jullie heb toegedragen,
moeten jullie ook elkaar liefhebben.
Daaraan zal iedereen kunnen zien dat jullie leerlingen van Mij zijn:
als jullie onder elkaar de liefde bewaren.’
Tot zover het woord van God.
Acclamatie – Samenzang :
Heer Gij hebt woorden van eeuwig leven, tot wie zouden wij anders gaan.?
Eer aan de Vader en de Zoon en de H Geest.
PREEK
GELOOFSBELIJDENIS
Karel Vanuit een ervaren dat God gelooft in ons, ons liefheeft, willen ook wij uitspreken dat wij in Hem geloven.
Mijn geloof wil u tot kracht zijn, uw geloof kan mij tot kracht zijn.
Gods geloof in ons wil voor ieder van ons een teken van levenskracht zijn..
We staan recht en bidden samen onze geloofsbelijdenis.
Ik geloof ik God, de almachtige Vader
schepper van hemelen aarde, en in Jezus Christus, zijn enige Zoon, onze Heer,
die ontvangen is van de heilige Geest, geboren uit de maagd Maria;
die geleden heeft onder Pontius Pilatus, gekruisigd is, gestorven en begraven;
die nedergedaald is ter helle, de derde dag verrezen uit de doden;
die opgestegen is ten hemel, zit aan de rechterhand van God, de almachtige Vader.
Van daar zal Hij komen oordelen, de levenden en de doden.
Ik geloof in de heilige Geest, de heilige katholieke kerk, de gemeenschap van de heiligen, de vergeving van de zonden, de verrijzenis van het lichaam,
en het eeuwig leven. Amen
VOORBEDEN
We luisteren naar Pat die ons wil uitnodigen tot gebed: (We beantwoorden de voorbeden zingend)
Laten wij bidden voor onze plaatselijke geloofsgemeenschap,
dat wij het steeds vernieuwende gebod tot liefde moge waar maken
naar alle mensen toe die wij op ons pad mogen ontmoeten.
Laten wij bidden.
Samenzang : Laat ons bidden in de stilte van ons hart,dat de Vader ons daartoe bezielen mag.
Laten wij bidden voor allen die samenkomsten van gebed voorgaan, en in het bijzonder van de samenkomsten voor onze geloofsgemeenschap,
dat zij zich laten leiden door Gods Geest en ons telkens weer uitnodigen en oproepen om te leven naar Jezus’ voorbeeld.
Laat ons bidden.
Samenzang : Laat ons bidden in de stilte van ons hart,dat de Vader ons daartoe bezielen mag.
Laten wij bidden voor allen die zoekend zijn in hun geloofs- en gebedsleven.
Dat zij de kracht zouden vinden om in beweging te blijven in hun zoektocht; dat zij steun mogen ondervinden van tochtgenoten en niet vervallen in immobilisme die leidt tot verstarring.
Laat ons bidden.
Samenzang : Laat ons bidden in de stilte van ons hart,dat de Vader ons daartoe bezielen mag.
Wij bidden om levenskracht voor de familie en de vrienden
van hen die wij gedenken in deze viering;
dat zijn vandaag allen die op een of andere manier hebben bijgedragen aan de uitbouw van onze geloofsgemeenschap.
Dat zij zich door U, God, vanuit deze tijd tot de eeuwigheid
gedragen weten op hun levenstocht.
Laat ons bidden.
Samenzang : Laat ons bidden in de stilte van ons hart,dat de Vader ons daartoe bezielen mag.
Jean God, de stiltes tussen ons zwijgen,
de afstand in het nabij zijn, dit heilig verbond tussen ons,
weerspiegelen een onuitgesproken “ik hou van jou”.
Laat ons vanuit dit bidden trouw blijven in ons geloof,
trouw aan Uw liefde en aan elkaar.
Amen.
COLLECTE
Lector Willen twee mensen nu met de collectemandjes rondgaan.
Ondertussen zingen we het lied : Alles begon met God – nummer 132 -
COMMUNIEGEBEDEN – vooraf gaan Karel, May en Guy de ciborie met de hosties halen.
Jean Door de ciborie een plaats te geven op het altaar willen we tot uitdrukking brengen dat we samengekomen zijn, niet alleen rond het woord van de Heer, maar ook rond het eucharistisch brood. Lieven – in de betekenis van liefde geven, liefde zijn – moet tot uiting komen in woord en daad. Daarom luisteren we graag naar Jezus woord en nemen graag deel aan de maaltijd waar ook Hij aanwezig is.
Ik herhaal dit telkens opnieuw omdat ik aanvoel dat het belangrijk is om rond die twee elementen samen te komen en te bidden.
Het altaar als symbool van de eucharistische tafel is ook de bron van waaruit wij ons geloof voeden.
Ik wil u dan ook graag uitnodigen om samen met mij, met Mai, Karel, Pat, An, Dirk en May het tafelgebed “Die naar menselijke gewoonte” (t. H.Oosterhuis/ m; B. Huijber) te zingen dat u vindt in uw zangbundel op blz 152. Mag ik u uitnodigen – voor diegenen die kunnen - hiervoor recht te staan.
ONZE VADER
Karel Laten we in verbondenheid met elkaar, als steun voor elkaar, samen het Onze Vader zingen. Om deze verbondenheid zichtbaar te maken en kracht te geven, geven we elkaar hierbij de hand.
COMMUNIE
Jean Onnoembare God, gij die zelf oneindige liefde zijt,
Ik kan je niet weerkaatsen, niet met pen, penseel noch woord.
Je bent in me geschreven, een liefde van eeuwigheid,
een web om te ontrafelen, twee wezens verstrengeld in één leven,
dat van mij verweven met dat van jou.
’t Brood dat wij eten, Heer, vraagt om Uw zegen;
wees het als voedsel, Heer, sterkte voor ’t leven.
Door deel te nemen aan het sacrale teken van de communie, willen we niet alleen onze blijheid uitspreken dat Jezus tot ons komt; maar ook dat wij vanuit zijn kiemkracht
met Hem verbonden willen leven.
Laten we dat dan ook uitspreken en zeggen: “Heer ik ben blij dat Gij tot mij komt, spreek en ik zal lief hebben.”
Samen: “Heer ik ben blij dat Gij tot mij komt, spreek en ik zal lief hebben.”
Jean deelt de communie uit aan alle voorgangers en de lector, waarna zij samen communiceren.
Daarna gaan ook Dirk en May samen met mij de communie uitreiken.
Na de communie brengen Mai en Karel de resterende hosties terug naar het tabernakel.
COMMUNIELIED
Lector Als lied na de communie zingen we : Dit is de dag – nummer 136
MEDEDELINGEN
Lector Lezen van de parochiemededelingen
Volgende zondag komt onze geloofsgemeenschap weer samen aan de Mariagrot om 10.30 uur om te bidden in een gebedsdienst die zal voorgegaan worden door mensen van de werkgroep van de gezinsvieringen.
Op donderdag 13 mei heeft de jaarlijkse bedevaart naar Scherpenheuvel plaats. Op die dag zal er dan ook geen eucharistieviering zijn in onze kerk. Er zijn voldoende eucharistievieringen in onze federatie zodat iedereen die wil, daar naartoe kan gaan.
Het panelenproject is net tijdig klaar geraakt. Misschien kunt u tijdens het ontmoetingsmoment na deze viering, de beschilderingen even bewonderen. Op de panelen werden de elementen vuur, aarde, lucht en water weergegeven enerzijds vanuit een verwijzing uit de Schrift en anderzijds een actuele visie.
In het kader van de viering van 80 jaar parochie zijn we heel blij dat het comité Gompel Glashelder haar medewerking verleent door de organisatie van een bescheiden receptie na deze viering hier in de kerk.
Vergeet ook niet dat er in de loop van de namiddag nog een café-terras is in de parochiezaal.
Om 14.30 uur is er dan nog in de kerk de film voor kinderen“Prince of Egypt” en deze avond om 19.30 uur de film “Keeping the faith” voor volwassenen.
SLOTGEBED
Alle voorgangers en –sters samen
Onnoembare God,
door in Uw sporen te lopen
door het beleven van Uw gebod tot liefde
willen ook wij sporen van liefde trekken.
Tekens van leven,
tekens van liefde,
woordeloos aan elkaar gegeven,
in eeuwigheid met elkaar verweven.
Toon ons hoe wij iets voor elkaar kunnen betekenen.
Jean wil jij ons daarbij zegenen God?
Vader, Zoon en H Geest.
Amen.
PREEK
Paulus en Barnabas zijn wereldreizigers die in dienst staan van de boodschap van de Heer. Tot hun genoegen stellen zij vast dat vele mensen zich in hun manier van leven gekeerd hebben – zeg maar zich bekeerd hebben - naar de wijze van relationeel omgaan met hun God en de concrete medemensen rondom hen, zoals Jezus het heeft voorgedaan.
Maar de verleidingen zijn talrijk om van deze levenswandel af te wijken. Vandaar dat Paulus en Barnabas een dwingende oproep doen om trouw te blijven aan hun geloof.
Vandaag de dag merk ik dat sommige mensen geneigd zijn hun geloof – of wat zij als dusdanig willen benoemen - snel af te zweren, onder andere als gevolg van allerlei uitspraken, gebeurtenissen en schuldbekentenissen.
Vandaag klinkt inderdaad de oproep terug om trouw te blijven in het geloof.
Zeker, ons geloof, ons godsbeeld en al wat ermee samenhangt, hebben we gekregen van anderen. Onze ouders, onze scholen, onze priesters hebben ons begeleid in de kennismaking met het geloof. In de loop van de geschiedenis kennen we vele goede voorbeelden van mensen die ons getoond hebben wat het kan betekenen te geloven. Ik verwijs hier toch graag naar de heilige Damiaan.
Maar er zijn natuurlijk ook andere voorbeelden en situaties die niet goed te praten zijn en die naar mijn aanvoelen niet passen in het kader van de beleving van het geloof .
Wanneer we de directe omgeving van Jezus nagaan, dan merken we dat er ook bij de eerste leerlingen “zwakke figuren” met “zwakke momenten” waren.
Ik verwijs naar een Petrus die Jezus tot driemaal toe verloochent; naar een Thomas die alleen maar wil en zal geloven als hij “ziet en voelt”; en naar Judas die Jezus uiteindelijk daadwerkelijk overlevert.
Ondanks die menselijke zwakheden blijkt geen enkele andere leerling zijn geloof af te zweren. In tegendeel. Zij bleven trouw in hun geloof. Ik ben zelfs geneigd om te zeggen dat zelfs Petrus, Thomas en Judas zich herpakt hebben!
Dan wordt ik uitgenodigd stil te staan bij de essentiële vraag: Wat betekent geloven voor mij ?
In wie geloof ik ? Is mijn geloven geëvolueerd ? Heb ik ermee gewerkt ? Is het ook iets van mij persoonlijk geworden ? Is mijn geloof krachtig genoeg, wordt het krachtig genoeg ondersteund om deze zware stormen te weerstaan ?
En dan ben ik geneigd te zeggen dat ondanks de huidige gebeurtenissen mijn geloof in Jezus en in zijn boodschap fundamenteel niet veranderd is. Ik blijf in Jezus geloven en wil proberen mijn leven in ware liefde met en voor anderen te beleven.
Dat Jezus ons vandaag expliciet oproept – ja zelfs het gebod geeft – elkaar lief te hebben, is meer dan ooit actueel.
Laten we ieder voor zich maar eens overwegend stilstaan hoe wij “liefhebben” beleven!
Wanneer wij eenzelfde liefde zouden beleven zoals Jezus die ons heeft toegedragen, dan zouden anderen kunnen zien dat wij leerlingen van Jezus zijn. Leerlingen, volgelingen.
Wanneer we de geschiedenis van onze parochie overlopen dan merk ik dat er heel wat mensen zijn die het gebod van Jezus daadwerkelijk gestalte gegeven hebben. Dat is zo in het verleden gebeurd, maar ik zie dat ook vandaag nog gebeuren. En dat, lieve mensen, is mijn grote vreugde vandaag.
Soms vraagt men mij of onze parochie nog een toekomst heeft?
Naar mijn aanvoelen heel zeker.
Waarschijnlijk niet in de huidige lokale structuur binnen de grenzen van het gehucht Gompel of zoals parochie vroeger begrepen werd.
Maar deze geloofsgemeenschap heeft een merkwaardige energie waarin ik voel dat Gods gebod “elkaar lief te hebben” straalt.
Ik geef graag toe, dat ik nood heb aan de straling van een ander om op mijn beurt ook wat te kunnen stralen. En de dagen dat ik de energie, het geloof heb om te stralen, dan mogen anderen die er nood aan hebben er zich aan te goed doen.
Beste mensen, laten we van dit biddend samenzijn intens genieten, zodat wij als geloofsgemeenschap – trouw in ons geloof – de liefde van de Heer nog lang – nog eens 80 jaar - mogen uitstralen.