ZICH TOEVERTROUWEN AAN CHRISTUS, LAM EN HERDER
Roepingenzondag
Het boek der Openbaring stelt ons voor te kijken naar een visioen
om ons duidelijk te maken wat het uiteindelijk doel is
van alles wat wij doen en zijn:
nl. eeuwig, goddelijk-gelukkig leven.
En daarvoor wordt dan het beeld gebruikt
van een hemelse gemeenschap rond een Lam op de troon,
(denk aan het prachtig schilderij van Van Eyck te Gent).
Maar onze tranen zijn nog niet allemaal van onze ogen gewist.
Als wij in de wereld rondom ons of in ons eigen hart kijken,
dan kunnen wij de indruk hebben
dat wij nog te midden van de grote verdrukking zitten.
En toch erkennen wij, gelovigen, reeds in onze wereld van vandaag,
tekenen van een groeiende liefdekracht
die aan het verrijzen is.
Langzaam maar zeker, doorheen pijnlijke omwegen soms,
is onze wereld en zijn wijzelf op weg
naar meer menselijkheid, naar grotere vrijheid,
naar echte gemeenschap.
Tien jaar geleden werd het verdeelde Duitsland weer één land.
Laatste tijd zijn tekenen van hoop op vrede in Centraal Afrika.
Begin volgend jaar ontvangen wij een heel concreet symbool
van de europese eenmaking: onze eenheidsmunt.
Wij hopen echt dat dit allemaal stappen zijn
die bijdragen tot de groei van Gods gemeenschap.
En het is nuttig het visioen van ons ideaal voor ogen te houden,
niet om uit de harde realiteit van het nu te vluchten,
wel om inspiratie en een duidelijke richting te hebben
om de huidige situatie juist te helpen verbeteren.
Want wie een hoopvol perspectief bezit,
die leeft nu meer ondernemend, meer edelmoedig,
dan wie denkt dat alles toch maar zinloos is
en zal eindigen in het niets.
Wij, christenen zijn dus geen doemdenkers,
maar mensen met een hoopvolle visie,
die nu reeds onze schouder zetten onder initiatieven die gaan
in de richting van die eeuwige, goddelijke levensgemeenschap.
Maar waarom dat beeld van het Lam?
In een gemeenschap moet er een centrum zijn,
een zwaartepunt dat de kerninspiratie geeft aan allen.
Christus als Lam op de troon in het centrum zetten
wil zeggen dat heel die gemeenschap
als kern van zijn energie aanvaardt,
niet de macht en het geweld,
maar wel de weerloze zelfgave, waarvan het Lam het symbool is.
Volgelingen van Jezus zijn mensen die er proberen voor te kiezen
de liefde die zich opoffert voor anderen centraal te zetten
en niet de macht en de overheersing over de anderen.
Hetzelfde hoofdthema komt terug
in het ander beeld dat het evangelie ons vandaag oproept: de herder.
Een herder is geen machthebber, maar iemand
die de schapen dient door zijn dagelijkse zorg
die hen roept bij hun eigen naam
en die zelfs zijn eigen leven riskeert om hen te redden.
Lam en Herder, het zijn twee beelden om te zeggen
dat dit juist de kern is van de christelijke gemeenschap,
waarop wij hopen en waaraan wij willen bouwen:
de belangeloze liefde,
een liefde die zichzelf geeft om anderen te laten leven.
Hoe kunnen wij de verbondenheid met onze kern levendig houden?
Door eerlijk te luisteren naar Jezus’ stem in ons geweten en ons hart,
door Zijn goedheid voor ons meer persoonlijk te leren kennen,
door Hem te volgen in Zijn methode en levensweg.
Ieder van ons zal dit moeten doen op zijn of haar manier
met zijn of haar talenten en mogelijkheden.
Dit is een persoonlijke levensopdracht
die niemand in onze plaats kan vervullen.
In die zin heeft ieder van ons een roeping te beantwoorden.
Maar steeds zullen er mensen zijn
die Hem niet alleen willen volgen van op afstand,
maar van heel nabij willen na-volgen.
Dit is de religieuze roeping.
Religieuze roeping betekent niet
een slaafse onderdanigheid aan een aantal strenge regels en wetten
die de mens in zijn vrijheid zou beperken en klein houden.
Religieuze roeping betekent
de vreugdevolle ontdekking van een innerlijke vriendschap
die heel het leven kan vervullen,
die geborgenheid en levenskracht tot ruime dienstbaarheid biedt.
Het is een leven van heel nabije verbondenheid
met het centrum van de belangeloze dienstbaarheid.
Zulke roepingen zijn een weelde voor een gelovige gemeenschap.
Wij mogen er vandaag speciaal voor bidden.
Ieder van ons wordt uitgenodigd
eerlijk zijn eigen roeping te volgen
door te luisteren naar Jezus’ stem,
door Hem in Zijn persoonlijke liefde voor ons beter te leren kennen,
door Hem te volgen.
Het is de moeite waard
ons toe te vertrouwen aan de belangeloze Liefde,
aan Christus, Lam in het centrum onze gemeenschap
en Herder die ons voorgaat en leidt.