99° Werelddag van de Migrant en de Vluchteling
13 januari 2013
MIGRATIES: EEN PELGRIMSTOCHT VAN GELOOF EN HOOP
Elementen voor de zondagseucharistie (Doop van de Heer C)
Inleiding
Welkom u allen in deze viering.
Het leven van een mens kan dor en doods zijn.
Het kan ook hoopvol zijn.
Het thema van deze werelddag van de migrant en de vluchteling
- migraties: een pelgrimstocht van geloof en hoop -
wil vooral het tweede in het licht stellen
zonder de vele vragen en zorgen die migratie meebrengt uit de weg te gaan.
Zowel voor de migranten als voor ons hier,
voor het land waar zij een nieuwe thuis hopen te vinden en te krijgen,
kan deze migratie een positief gebeuren worden.
Bemoedigende woorden uit de schrift horen we vandaag ook.
Jesaja zegt zijn volk troost aan.
Zorgzaam als een herder is God voor zijn mensen.
In het evangelie wordt Jezus bij zijn doop in de Jordaan
bevestigd als de geliefde Zoon in wie God vreugde vindt.
Verwachtingsvol kijken migranten uit naar een bemoedigend woord,
een teken van welkom.
Voor hen én ook voor is dit van levensbelang.
Gebed om ontferming
Ons gedoopt zijn vraagt ons
aandacht te hebben voor de situatie van onze medemens.
Heer, ontferm U over ons.
Ons gedoopt zijn daagt ons uit
op te komen voor gerechtigheid.
Christus, ontferm U over ons.
Ons gedoopt zijn nodigt ons uit
anderen te zien als geliefden van God.
Heer, ontferm U over ons.
Openingsgebed
God, die geringen verheft
en een hart hebt voor vluchtelingen,
maak ons ontvankelijk voor de levensstijl van Jezus.
Hij vond genade in uw ogen,
en ging op weg om een mens voor anderen te zijn.
Beziel ons met de Geest die Hem vervulde,
opdat ook wij mensen voor mensen worden
en zo een teken van hoop zijn voor elkaar,
voor vluchtelingen in het bijzonder.
Zo zijn we ook dienaars van elkaars geluk en vrede. Amen.
Lezingen
Jesaja 40, 1-5.9-11
Lucas 3, 15-16.2-22
Voorbeden
Welbehagen heeft God in alle mensen.
Bidden wij om solidariteit en verbondenheid.
Om openheid:
dat we ons, met onze diverse kwaliteiten,
door elkaar aanvaard, gewaardeerd en geliefd mogen weten.
Zegen al uw mensen, God,
met oog en hart voor elkaar.
Laten wij bidden.
Om wijsheid:
dat politici en regeringsleiders
overtuigd en bezield meewerken
aan integratie van vele culturen
binnen onze samenleving van vandaag.
Zegen al uw mensen, God,
met oog en hart voor elkaar.
Laten wij bidden.
Om respect:
dat we migranten en vluchtelingen
niet als vreemden zien,
maar medeburgers aan de opbouw van een nieuwe wereld.
Zegen al uw mensen, God,
met oog en hart voor elkaar.
Laten wij bidden.
God, leg in de handen en harten van mensen uw hoop en vrede
en vervul ons met vreugde om elkaar.
Dan zal uw rijk gekomen zijn en uw wil geschieden op aarde.
Leer ons daarnaar toe te leven
in verbondenheid met elkaar. Amen.
Gebed over de gaven
God, stem in ons hart,
om Jezus te gedenken
en ons zijn manier van leven voor de geest te halen,
nemen wij - telkens weer - brood en beker in handen,
Doe ons allen, brekend en delend hier tot zijn gedachtenis,
steeds meer op hem gelijken
en vorm ons om tot mensen van hoop en vrede voor elkaar.
Dat vragen wij u door die zelfde Jezus,
uw welbeminde, voor tijd en eeuwigheid.
Amen.
Bezinning
Ergens Nergens
Ergens verwekt
nergens verwacht,
ergens geboren
nergens geborgen,
ergens verweesd,
nergens welkom,
ergens gegeven,
nergens gegeerd,
ergens getrouwd,
nergens vertrouwd,
ergens gewillig,
nergens gewild,
ergens nuttig,
nergens nodig,
ergens begaafd,
nergens begrepen,
ergens verdreven,
nergens verdragen,
ergens verloren,
nergens verlost,
ergens vervolgd,
nergens vervuld,
ergens mooi,
nergens mens,
die vluchtelingen zijn
nergens, ergens.
Wilfried Gepts
Slotgebed
God, stem in ons hart,
laat ons perspectief bieden aan vluchtelingen,
die hier bij ons een nieuwe toekomst wagen.
Laat hen niet vereenzamen
in een nieuwe woestijn hier onder ons.
Dat zij niet vernederd worden
onder de stempel van niet-welkom,
genegeerd en in de steek gelaten.
Zijn immers niet al uw kinderen
zelf ooit ook vreemdelingen geweest,
die onder uw vleugels een thuis hebben gevonden?
Amen
(naar Sytze de Vries)
Zending
Wij kregen vandaag de opdracht mee
om, door onze manier van leven,
aan het Koninkrijk Gods een gezicht te geven.
Proberen we dat door vluchtelingen een bemoedigend en hoopvolle perspectief aan te bieden.
God zal dan ook tot ons zeggen:
“Jij bent mijn geliefde zoon;
Jij bent mijn geliefde dochter;
in wie Ik vreugde vind”.
We gaan daartoe van hier weg,
vergezeld van Gods zegen:
in de naam + van de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen.
Extra suggesties
Voor en met kinderen
Lieve God,
de meesten van ons staan er niet zo bij stil
hoe het is om te moeten vluchten.
Alles achter te laten en hopen dat er plaats voor je is
in een ander land waar je de taal niet kent
en de mensen niet kent,
maar waar het tenminste veilig is.
Help ons gastvrij te zijn.
Amen.
Gelijkenis
Er was eens een houtvester die van zijn vader een groot bos had geërfd. En het bos zou dat weten ook! Want de jongeman die door strenge leermeesters was opgevoed tot orde en regelmaat, besloot bij de overname van het erfelijk landgeod tot een op orde en overzicht gerichte ingreep. Hij liet eenvoudig alle bomen omkappen. Slechts één soort bomen liet hij staan, de sparren. En waar eerst andere bomen stonden, liet hij nieuwe sparren planten. Mooi overzichtelijk, dacht hij. En sparren verliezen in de herfst niet eens bladeren. Het hele jaar door zou zijn eensoortige wereld één rustgevende aanblik bieden. Eén soort! Laten anderen elders maar andere rassen kweken, dacht hij. Soort bij soort, prachtig!
Maar toen het voorjaar kwam en nergens op het grote landgoed de rijke verscheidenheid aan teer lentegroen van voorafgaande jaren viel waar te nemen, moest de op orde ingestelde houtvester toegeven dat hij iets miste. En de bonte herfsttooi van weleer zou hij straks ook moeten missen, voorzag hij nu. Zijn wereld was er niet kleurrijker op geworden.
En er was nog iets. Hij had al eerder gemerkt dat met de vele soorten bomen ook veel soorten vogels van het landgoed verdwenen waren. Slechts één soort was gebleven: grauwe kraaiachtigen, die zich bij sparren blijkbaar thuisvoelden. Overzichtelijk, maar de wereld van de houtvester was er ook niet klankrijker op geworden.
Toen hij kort daarop zijn vrienden weer eens hoorde pleiten voor ‘soort bij soort’ onder ménsen, dacht hij daar dan ook genuanceerder over dan voorheen.
‘Mooi overzichtelijk’, zeiden ze.
‘Ja’, dacht hij, ‘maar misschien ook armzaliger dan een rijke verscheidenheid aan kleuren, stemmen en liederen’.
Jacques Verhees, Thematisch afgestemd, 95
Samenstelling Rik Beckers