Christus Koning
Wanneer Jezus aan het kruis genageld wordt, laat Pilatus nog een opschrift aanbrengen:” Jezus van Nazareth, Koning van de joden”. Van hieruit is, na de Eerste Wereldoorlog, het feest ontstaan van Christus Koning.
Een eigenaardige koning: een koning met een kroon van doornen, een koning aan het kruis, een koning die zichzelf niet kan redden, een koning van mensen die Hem niet willen, een koning met een koninkrijk dan niet van hier is, een koning die een moordenaar in zijn koninkrijk welkom heet…Daarmee is de juiste toon gezet van dit feest. Wie wil er nu zo’n koning? Judas niet, hij koos voor het geld. Petrus niet, hij schaamde zich voor hem, hij wilde die niet kennen. De andere leerlingen niet, zij namen de benen…
En wij? Mag die Jezus ons leven mee bepalen? Neen, het hoeft niet meer zoals in de tijd dat onze collegekapel daverde van het lied:” Heersen moet hij Christus Koning over stand en staat, heersen in ons hart en woning…” We eerden Hem wel met de lippen, maar ons jonge hart was ver van Hem!
Ondertussen liet de echte Jezus zich beter kennen! Als het beeld van de liefdevolle Vader, als de vriend van mensen, als het geweten van zijn tijd, als de grote verzoener en brengen van ware liefde. Voor die Jezus kreeg ik een koninklijk respect. Hij mag mijn leven verder helpen bepalen
Paul Coucke