OPENINGSWOORD
Beste medegelovigen, welkom in het Huis van God. God is er blij mee dat wij zijn gekomen. En het is ook heel goed voor ons eigen heil.
Er bestaat een kinderliedje: “De wereld is een toverbal, geen mens weet hoe die worden zal.” En dan luidt het refrein: “Dus zullen we er samen iets van moeten maken”.
Lieve mensen, hebben jullie het idee dat wij van ‘de wereld’ iets kunnen maken!? De makers van het liedje begrijpen echt wel dat het ietsje ingewikkelder is dan het liedje ons doet voorkomen, maar dan nog. Ik heb al moeite om mijn eigen leven te laten verlopen zoals ik denk dat het goed is, laat staan dat ik - samen met anderen - iets van heel de wereld kan maken. Een toverbal, dat klinkt alsof er allemaal mooie dingen komen, het ene mooie kleurtje volgt op het andere. Maar in werkelijkheid is de wereld een keihard en soms ook boos sprookje. Er zijn al zoveel oorlogen geweest en nu zitten wij nog met Amerika en Irak, Afghanistan, Congo, Darfur, enzovoorts. Wij zitten met steeds meer natuurrampen. Nu weer zo’n tweeduizend doden in Bangladesh. Het wordt alleen maar erger. Het lijkt erop, dat onze wereld zijn eigen ondergang tegemoet snelt. En dat vertelt Jezus ons vandaag ook in het evangelie: het gaat niet goed!
Vragen wij Hem heel dringend, met heel ons hart, dat Hij ons helpt de wereld te redden. Niet allereerst door een schoner milieu - dat ook natuurlijk - maar vooral meer te gaan leven in de liefde van Jezus Christus.
OPENINGSGEBED
Laat ons bidden. Eeuwige en almachtige God, al te snel loopt ons de dag ten einde en altijd onverwacht komt de dood ons leven kronen. Laat niet toe dat ongegronde vrees de hoop verduistert, die Gij in ons hebt gewekt. Vervul ons van het oprechte geloof dat alles verwacht van uw voorzienigheid. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon … . Amen.
KINDERWOORDDIENST
PREEK
Het liedje zegt “De wereld is een toverbal”, maar in de praktijk lijkt de wereld soms meer op een balletje in een flipperkast. Je wordt afgeschoten in de wereld van de flipperkast, een razend druk leven, links en rechts wordt er voortdurend geduwd en je weet dikwijls niet welke kant je op gaat. Je hebt je eigen leven nauwelijks in de hand. Dat kan innerlijk onrust veroorzaken. Het lijkt op paniekvoetbal. Ikzelf vind dat onze overheid daar erg goed in is. De wetten, die onze regeringen uitvaardigen, zijn vandaag zus en morgen weer zo. Er is geen stabiliteit. En dus hebben wij, mensen, maar weinig houvast. Jezus Christus weet dat ook. Hij zegt, dat van Jeruzalem geen steen op de andere zal blijven.
Het verhaal over Jeruzalem lijkt een beeld voor ons leven. Jeruzalem, de stad van de eeuwige vrede, het is een visioen, een droom. Zelf ben ik ook minstens één keer van de Olijfberg in Jeruzalem afgedaald naar de oude stad. En halverwege is de plaats waar Jezus Christus vroeger heeft stilgestaan en een weeklacht over de stad uitsprak. Twee hoofdstukken verder volgt dan de tekst die we zojuist hoorden. Wee deze stad. Alles wordt verwoest. Er zal onrust, haat en onvrede, zijn.
Jeruzalem, een stad met zo’n rijk gemeenschappelijk verleden, heeft met al die tegenstellingen tussen haar bewoners, godsdiensten en volken, geen toekomst, lijkt het. Harmonie en liefde kun je ook niet zo maar maken. En als je dat érgens ter wereld ziet, is het dáár, in Jeruzalem.
De christenen in Jeruzalem voelen beter dan wie ook dat hun leven een flipperbal is, heen en weer gekaatst tussen Joden en moslims. En wij… ons leven lijkt soms wel een mini-Jeruzalem. Wij hebben in onze 21e eeuw ook weinig stabiliteit. Een rijk verleden, alles is retro, dat wil zeggen geïnspireerd op het verleden, maar… wat is de toekomst? Ach, er gebeuren een hoop mooie kleine dingen. Wij hebben nu een mooie eucharistieviering met het Gemengd Koor/het jeugdkoor. Morgen/vandaag gaan tientallen tieners uit onze regio naar Wooncentrum Westerheem - 13 van onze parochie - om leuke dingen te doen met de bewoners. Heel fijn! Werkelijk!
Maar op een hoger niveau eten wij heel andere koek. We zijn afhankelijk van supermachten die van de wereld geen toverbal maken, maar een puinhoop. Wij zitten midden tussen de puinhopen en flipperen van de Irakcrisis naar de hypotheekcrisis, van een oliecrisis naar een milieucrisis, en wie weet wat Amerika nog met Iran gaat doen. Wij hebben de ene natuurcatastrofe na de andere. Ook dat wordt alleen maar erger.
Sommige mensen voelen zich ook in hun geloof heen-en-weer geflipperd. Er zijn zoveel mensen die geen echte zekerheid meer hebben. Is er wel een leven na de dood? Dat is zo’n beetje de belangrijkste vraag, die mensen stellen. Als wíj te weinig zekerheid uitstralen, gaan mensen het zoeken bij esoterie - dat zijn geheimzinnige bewegingen waar je echt lid van moet zijn om in zogenaamde waarheden ingewijd te kunnen worden. Mensen zoeken het bij hekserij. Als je op internet kijkt vind je meer dan 275.000 pagina’s over hekserij.
Wat Jezus ons echter voorhoudt vandaag, is niet de wanhoop van de wereld, maar de hoop. Is niet vooral de ellende, maar het licht aan het einde van de tunnel. Wij moeten ook niet meegaan in het geflipper, maar rustig en standvastig blijven. Hoe doen wij dat?
Ik heb al vaker met de auto gereden in grote wereldsteden. Dat is een hele ervaring. Rome bijvoorbeeld. Als je in Rome gaat rijden, kun je het gevoel krijgen overal heen-en-weer geslingerd te worden. Overal drukte en getoeter. Maar autorijden is niet zomaar rondjes rijden. Het is: ergens naar toe moeten. Als ik in Rome ben, wil ik bijvoorbeeld naar de Sint Pieter en dan moet ik me niet gek laten maken door het verkeer, maar recht op mijn doel af gaan. Geduldig en voorzichtig, maar doelgericht. En hoe kun je goed rijden in een chaos? Door vooruit te kijken en je spiegels te gebruiken. Welnu, zo is het ook in de chaos van ons leven. Het geestelijk verkeer lijkt wel een Romeinse flipperkast, maar wie vooruit blijft kijken, komt er altijd. En daar zit ’m de knoop. Wij laten ons soms te veel beïnvloeden door de negatieve gebeurtenissen van het leven. Gebeurt er iets leuks, dan zijn we blij, gebeurt er iets naars, dan gedragen wij ons alsof wij uit het lood geslagen zijn. De gebeurtenissen zijn dan de baas over ons. Wij moeten een geestelijke strategie hebben. Wij - christenen - hebben eigenlijk maar één doel: Christus en zijn Rijk. Wij mogen ons iedere dag opnieuw laten leiden door Jezus Christus en zijn heilige Geest. We hebben toch ook een beschermengel, die wij dag en nacht kunnen aanroepen! De meeste mensen in de wereld - en zelfs katholieken - vragen de weg aan mensen die het helemaal niet weten. Ze zoeken kennis en troost in een heidense wereld van astrologen en horoscopen. Wíj weten, dat die wereld los van God is en dat die hen en ons dus nooit in de hemel zal brengen.
Het leven is geen toverbal, lieve mensen, maar hoeft ook geen flipperbal te zijn. Ons leven is veilig in Gods hand geborgen en wie dat kan geloven, hoeft nooit bang te zijn. Christus heeft alle onrust al voorspeld. Dan weet Hij vast ook al de oplossing. Er is een hemels Jeruzalem, waar echte vrede is. Hoe we ook heen-en-weer bewegen, wie op Hem vertrouwt komt altijd bij dat doel. Want Hij is onze enige hoop in bange dagen. Houden wij ons aan Hem vast. Stralen wij veel zekerheid uit, zodat andere mensen weer door ons de weg naar Jezus Christus en zijn kerk kunnen vinden.