“Als je standvastig bent, zal je je leven redden!”
Wat was hij mooi, die tempel van Jerusalem! Eén van de zeven wereldwonderen van de antieke wereld! Van dit prachtige gebouw zal geen steen op de andere blijven, zegt Jezus. Veertig jaar later werd Jerusalem ingenomen door de Romein Titus… Op vandaag blijft alleen nog de klaagmuur over, waar de joden elke dag verzamelen om te bidden.
Stel dat men je zegt: morgen wordt Brugge en omgeving platgebombardeerd! Zou je niet denken: dit is het einde van de wereld? Neen, zegt Jezus tegen zijn leerlingen, tegen ons: blijf perspectief bewaren, leef verder nuchter, moedig en standvastig.
Nuchter: laat je niet van de wijs brengen door al wat nu rondom jou gebeurt. Niemand weet dag noch uur, tenzij de Vader. Jezus vraagt ons het hoofd koel te houden en de geest fris.
Moedig: beproevingen zullen niet ontbreken. Zowel op persoonlijk vlak als op het vlak van de geschiedenis van de mensheid. Oorlogen, revoluties, aanslagen, natuurrampen, folteringen en dood. In alle tijden werden christenen vervolgd. Laat je niet verslaan door al deze tegenheden, zegt Jezus.
Standvastig: hou vol! Niet de ene dag in vuur en vlam staan en de andere dag forfait geven. Neen, door standvastig te zijn zal je het leven winnen.
Waarom hoeven wij niets te vrezen? Omdat Hij met ons is. Geen haar op ons hoofd zal verloren gaan… Hoe dan ook zal er een einde komen. Het einde als voltooiing van alles, zoals het einde van ons leven. Maar ook het einde in de zin van het einddoel van de geschiedenis. Dit einde is geen absolute afgrond, geen onzin. Dank zij Jezus weten we waarnaartoe gaan. Hij gaat ons voor zoals de eerste bergbeklimmer die het touw vastlegt naar de top. Daar ligt het einde, het doel van ons leven, in de geborgenheid in Gods liefde.
33e zdj-C- * Lc.21, 5-19 * door Paul Coucke * past.eenh. Emmaüs St.-Andries-St.-Michiels-Brugge