OMGAAN MET DE WERKELIJKHEID
Wij mensen onderscheiden ons van dieren en planten op nogal wat niveaus. Eén van die niveaus is zeker de zelfbegoocheling. Dat doen nensen vaak als ze terugkijken op gebeurtenissen en op de feitelijke afloop ervan. Zo in de trant van: ‘Als dit of dat niet was voorgevallen, dan zou ik…’ Ja, stel je eens voor, daarmee is a.h.w. de weg naar de hel geplaveid. Maar zoals je het je voorstelt, is het niet gelopen. Of er is veel kans dat het niet zo zal lopen. Er is een lied dat heel toepasselijk is: ‘gij komt tot ons, gans onverwacht’ Gezonde godsdienstigheid heeft veel te maken met bekwaamheid om met de werkelijkheid om te gaan.
DIE DINGEN ‘MOETEN ‘GEBEUREN
In het evangelie van vandaag is niets te merken van allerlei veronderstellingen
of luchtkastelen. De ongenadige feiten wegen integendeel heel zwaar. En
wat doet Jezus ermee? In plaats van ze te willen vermijden of er achter
aan te hollen kijkt Hij ze als het ware recht in de ogen. Al die schrikwekkende
dingen ‘moeten’ gebeuren, zegt Jezus volgens de evangelist, Wat moeten
wij aan met dit mysterieuze en ergerniswekkende ‘moeten’ van het evangelie?
Er ligt net iets te veel nadruk op om het over het hoofd te zien. Het heeft
de klank van een verwerkingsproces.
‘Het moest zo zijn’, hoorde ik wel eens mensen zeggen ter afronding
van het ver werken van een pijnlijk gebeuren in hun leven. Daarmee herstellen
zij hun vertrouwen in het leven. Wat nu is Jezus’ alternatief voor de zelfbegoocheling?
HEBT U HET NIEUWE AL GEZIEN
Hij zegt: ‘Wees op uw hoede’. Verhoogde aandacht voor wat er gebeurt is iets dat op het einde van het liturgisch jaar en aan het begin van een nieuwe advent wel eens méér wordt gevraagd. Het thema van het einde der tijden is dan niet uit de lucht: het einde van de tijd niet zomaar in het algemeen, maar het einde van de onrechtvaardige tijd en het begin van een nieuwe tijd. Ergens zegt de profeet Jesaja: ‘Hebt u het nieuwe al gezien? Kijk, het is al begonnen!’ Daarvoor is verhoogde aandacht nodig. Ook in roerige tijden als de onze, waarin bedreiging heel dichtbij ons is en waarin wij dag en nacht worden geconfronteerd met verschrikkelijke beelden van onmenselijkheid, is de verwachting de christelijke houding bij uitstek.
OOK DAN IS GOD ER
De tijd is niet alleen te duchten, niet alleen te verduren. De tijd
kan ook een weg zijn waarlangs God, nogal eens onverwacht, tot ons komt.
Ik geef toe dat het heel moeilijk kan zijn dit te ontdekken. Maar toch…
Het is van belang, dat wij zo nuchter en realistisch moeglijk onze tijd
schatten dat wij groeien in hoop en dat wij openstaan voor de kansen die
onze tijd biedt En… als alles wankelt, geve God ons zijn woord,
opdat de vlam van de verwachting en ontvankelijkheid blijft branden en
zelfs toeneemt in innerlijke kracht en uitstraling..
Ik eindig vandaag met een gebed en bid:
‘God, ik bid U omwille van Jezus Messias,
die zal komen om alles nieuw te maken,
geef ons de adem en de kracht
die was in Hem;
dat wij vol hoop en vastberaden
verder gaan op de weg van het leven
en elkaar vasthouden, en waken
dat geen mens verloren loopt.
Dat wij U mogen zien, en met U spreken,
zoals een mens spreekt Met een mens.