Overweging tijdens gezinsviering over vrede (2007)

C-cyclus · Tijd door het jaar · 32e zondag · groen

Jongens en meisjes,
Beste mensen,

Vandaag, 11 november gedenken we wereldwijd
de slachtoffers van beide wereldoorlogen.

En het is ook de tijd dat je veel hoort zeggen:
’nooit meer oorlog’;
terwijl er ook vandaag nog,
op vele plaatsen in de wereld,
oorlogstoestanden blijven bestaan.

Hebben wij, hier in Vlaanderen/in Zemst,
nog wel enig besef
wat ‘oorlog’ eigenlijk is?

Er zijn in onze omgeving niet zoveel mensen meer
die het echt hebben meegemaakt in hun jeugd;
tenzij mensen van boven de 75, boven de 80 jaar:

Aan de jonge mensen hier aanwezig,
zou ik daarom willen zeggen:
’vraag er eens naar bij je goortouders/overgrootouders
of bij de oudjes in het Rusthuis’ !

Wij vinden ‘vrede’, of beter gezegd: ‘nooit meer oorlog’
zo normaal bij ons, dat we er nog zelden bij stilstaan;
ja, er zelfs graag een spelletje van maken
en oorlogje willen spelen (als kind).

En toch is ook bij ons, hier in Vlaanderen/hier in Zemst,
ja, soms zelfs in eigen familie of buurt:
is er niet altijd echte vrede.

‘Echte vrede’ is immers een toestand
waarin je kan leven ‘zonder wantrouwen’
tegenover medemensen/ schoolkameraden/buren/vrienden …

Iedereen wil ‘vrede!
En toch blijft er heel wat onvrede bestaan rondom ons:
want,
\

  • we zijn zelf zo vlug wantrouwig;\
  • we zijn zo snel op onze teen getrapt;\
  • we maken ons zo gemakkelijk kwaad:
    = omdat we ons niet zo goed voelen in ons vel;
    = eigelijk omdat we: - soms niet in vrede leven met onszelf ;
    - onszelf niet aanvaarden zoals we zijn !


    Je moet immers eerst ‘tevreden zijn met jezelf’
    wil je in vrede kunnen leven: met anderen;
    met je vrienden/klasgenoeten;
    met je gezinsleden/familie;
    met je buren.


    Zodra je jezelf kan aanvaarden zoals je bent,
    dan ben je innerlijk ook veel rustiger
    om de mogelijke problemen van medemensen/van andere kinderen:
    te begrijpen/te te verstaan/te zien !

    Dan pas ga je ook minder snel
    beoordelen/veroordelen: de eerste stap naar vrede !


    Mensen reageren op je
    op dezelfde wijze zoals jij hen aanspreekt/bekijkt/beoordeelt:
    \
  • als je brutaal/kwaadaardig omgaat met medemensen
    dan reageren zij meestal ook zo tegenover jou !
    \
  • als je met medemensen vriendelijk/vredig/ rustig omgaat
    dan gaan zij automatisch ook zo reageren tegenover u !


    Vandaar dat de eerste voorwaarde tot vrede is:
    ’in vrede leven met jezelf’
    en van daaruit vloeit bijna automatisch
    ’de vrede rondom u’ !
    Hoe méér mensen in vrede leven met zichzelf,
    zichzelf aanvaarden zoals ze zijn:
    des te méér groeit er vrede in onze omgeving
    en wellicht ook wereldwijd.

    Probeer het maar eens uit
    in je buurt/in je school/in de jeugdbeweging/
    op je werkmidden en in familie.


    Je hebt daartoe niet veel talenten nodig:
    Je moet die weinige talenten
    alleen maar willen gebruiken.
    Amen.

Zoeken in Preken Online