Een geloof dat bergen verzet. Is dat meer dan evangelische beeldspraak? Iedereen komt op zijn weg door het leven voor bergen te staan. Een berg werk verzetten, dat lukt ons wel, zolang onze werkkracht groot genoeg is. Veel lastiger wordt het al met moeilijkheden die zo hoog zijn als een berg, bv. een conflict in de familie waar we eigenlijk iets zouden moeten aan doen, of als iemand op ons een beroep doet waar we eigenlijk zouden moeten op ingaan, maar waar we tegen opzien als was het een berg. Helemaal moeilijk wordt het als het christelijk geloof - onze ‘roeping’ van christen - van ons dingen vraagt waarvan we vinden dat ze onze krachten te boven gaan.
In veel gevallen blijven mensen liever in het rustige en veilige dal. Ze proberen de berg die hen uitdaagt niet te zien. Ze zoeken naar uitwegen waarlangs ze de berg kunnen vermijden. Allerhande verontschuldigingen bijvoorbeeld waarmee ze hun geweten sussen.
De profeet Jeremia was zo iemand die meende dat hij tegen de berg van zijn roeping niet was opgewassen. Veel te jong en slecht ter tale. Maar hij liet zich door Jahwe overtuigen. En eenmaal begonnen bleef hij ondanks voortdurende tegenwerking volhouden. Hij werd vervolgd en mishandeld; overal stuitte hij op heftige tegenstand, op sommige ogenblikken werd het hem te machtig. Dan vervloekte hij zijn geboorte en zijn bestaan, wilde zijn taak opgeven en in de eenzaamheid vluchten. Maar hij is zijn roeping trouw gebleven.
In elke tijd zijn de christelijke roepingen anders. Dat blijkt uit de accenten die telkens weer anders klinken. Innerlijkheid of maatschappelijk engagement, gebed of politiek, persoonlijke bezinning of gemeenschappelijke inzet. Dat is onvermijdelijk. Het is op zich ook een goede zaak. Geloven moet verstaanbaar en invoelbaar zijn. Zolang men zich maar niet door de tijdgeest onder de voet laat lopen. Zonder de mensen naar de mond te praten, moet het evangelie op verstaanbare wijze verkondigd worden. In aansluiting bij het heersende levensgevoel, zonder het profetisch karakter van het evangelie te verloochenen. In onverkorte radicaliteit, maar zo dat er tevens sleutels aangereikt worden die de radicaliteit vertaalbaar maken in de praktijk. Het is de uitdaging waar mensen zich heel de geschiedenis door voor geplaatst hebben geweten. Het is niet altijd even goed gelukt. En het is niet moeilijk om eenzijdigheden bloot te leggen. Maar de uitdaging ligt telkens weer voor ons. Zoeken naar dat evenwicht tussen troost en uitdaging, veiligheid en oproep, geborgenheid en aanklacht.
E
27e zondag door het jaar C - 2007
C-cyclus · Tijd door het jaar · 27e zondag · groen