Als Jezus het verhaal vertelt van Lazarus en de rijke man
klinkt het keihard in de oren.
Taferelen van hel en verdoemenis, van eeuwige straf en geen tweede kans worden je om de oren geslingerd.
Als je dit verhaal in rechtbanktermen leest, wordt het onmenselijk.
In het leven voorbij de dood lijk je de rekening te betalen
voor wat je op aarde hebt uitgespookt.
Maar zoals zoveel verhalen in het evangelie gaat het niet over ‘ooit’
of het hiernamaals, zelfs niet over een oordeel
dat je na dit leven wacht.
Jezus vertelt in woorden uit zijn tijd over de kloof die tussen mensen kan lopen.
De sleutel van dit verhaal vind je in de uitspraken van de rijke man.
Op geen enkel .moment spreekt hij Lazarus persoonlijk aan.
Het gesprek voert hij ‘over’ hem en nooit met hem
Die kloof kan zelfs God niet dichten. Het is de kloof van de vrijheid.
De kloof van de keuze om met of naast elkaar te leven.
In die keuze wacht er je geen oordeel maar een vraag.
Zie je nu al het nieuwe leven in je medemens, in jouw broer of zus?
Het is er al… Zie je het nog niet?
-
26e zdj – C -
-
bij Lucas 16,19-31
-
door Vincent Duyck * federatie St.-Andries- St.-Michiels-Brugge