Geachte Lezer/es,
Op een avond de afgelopen week hoorde ik bij het nieuws dat Nederland heel slecht beveiligd is tegen rampen, tegen wateroverlast, tegen terrorisme, tegen epidemieën. Dat stond in 16 rapporten opgemaakt door ambtenaren van diverse ministeries. Een paar dagen later stond de eerste minister voor de microfoon en stelde de natie gerust: “We zijn goed beveiligd, we hebben alles onder controle. Natuurlijk zijn er dingen die verbeterd kunnen worden. Daar is uw regering juist voor.” Of iets in die trant. We kunnen dus rustig gaan slapen. Aan die bemoedigende woorden moest ik denken toen ik in de eerste lezing drie keer de woorden las: “mijn glorie”
In die lezing spreekt God alsof hij president van de V.S. is: “Met onze overweldigende macht zullen wij zorgen dat alles goed komt.”
Daar steekt de tekst van het evangelie povertjes tegen af. “Iemand vroeg aan Jezus: “Heer, zijn het er weinig die gered worden?”
Het antwoord van Jezus is heel erg zuinig: “Span u tot het uiterste in om door de nauwe deur binnen te komen, want velen zal het niet lukken.''
Dat doet me denken aan een paus, bisschop of pastoor die niet tevreden is over zijn gelovigen en hen met bangmakerij weer op de rechte weg wil krijgen. En als we dan nog even kijken in de lezing van Paulus voor deze zondag, niet voorgelezen, dan krijgen we dit te slikken: “De Heer tuchtigt hen die Hij liefheeft. Hij straft ieder die Hij als zijn kind erkent.”
En de naamloze schrijver van het stuk “Woord bij de zondag” in de Streekbode van deze week zegt het zelfde op zijn manier: “Het Rijk Gods is een thuis. Laten we dan ook zo willen leven dat we door de nauwe deur daar ons thuis kunnen vinden. Dat kan soms veel van ons vragen. Dat betekent soms afzien. [een ander woord voor lijden, dulden.] Dat kan wel eens betekenen dat we het gevoel hebben getuchtigd te worden. Maar zie dan hoe het lijden ons kan opvoeden, hoe je doorheen moeilijkheden kunt groeien. Dat is wat de Vader ziet en waarvan hij verhoopt dat het ons zal helpen daardoor meer gericht op Hem te gaan leven. Dat wij ons leven zoals Maria met de hemel kunnen laten kronen.”
Dat is niet goed nieuws verkondigen waar je zelf en je toehoorders blij van worden. Dat is turf steken, heel zwaar werk waar je op de duur van door je knieën gaat.
Dan toch maar liever woorden vol branie en glorie of de opgewekte taal van onze ministerpresident? Nee, dat werkt ook niet lang.
Wat dan wel? “Wat gij wilt dat anderen aan u doen, doe dat ook aan hen.” Dat valt ook niet altijd mee, wel wordt een ander en ik zelf er beter van, nù, niet later! Of een woord als barmhartigheid, compassie, De ander? Dat ben ik! als een duidelijke grondtoon mee laten klinken in plaats van Ze kunnen me wat!
En ook: het beeld op de poster voor je zien. Wie zich zo voelt vastgehouden, die wil zelf ook een goed mens worden.
Zo is het!