Een koning had twee zonen, een tweeling. De een was heel braaf en heel gehoorzaam. Hij deed steeds precies wat zijn vader van hem vroeg. De andere zoon was een heel ander type, helemaal niet zo gehoorzaam. Hij wilde steeds zijn eigen weg gaan en dat botste nogal eens.
Als zijn vader een wet maakte voor het land, dan vroeg hij zijn zoons wel eens wat ze ervan vonden. De brave zoon vond het altijd goed, maar de ander had altijd kritiek, altijd had hij punten waar hij het niet mee eens was. Ze konden dan uren lang redetwisten over de zin van iets. Zijn vader zuchtte wel eens: wat ben je toch een lastpost.
Maar toen hij oud geworden was, stond hij voor een moeilijk dilemma: wie van zijn twee zoons moest hij aanwijzen als zijn opvolger.
Hij liep er weken over na te denken en uiteindelijk maakte hij zijn keuze: hij koos zijn tweede zoon, de lastpost, als zijn opvolger. En als reden van zijn keuze zei hij: Die denkt tenminste na over dingen. En alleen iemand die goed nadenkt kan anderen leiden.
Mensen die echt nadenken over het leven, over de manier waarop de samenleving of de kerk functioneert, mensen die kritiek hebben op zaken die in hun ogen niet deugen en die deze kritiek ook durven uitspreken, mensen die weloverwogen keuzes durven maken, keuzes die vaak ingaan tegen de gevestigde orde, zijn bijna allemaal lastposten omdat ze niet met de massa meelopen maar tegen de stroom in durven gaan. En dus lopen ze meestal aan tegen veel onbegrip en tegenwerking, en soms moeten ze het met vervolging of zelfs de dood bekopen. Dat is het lot van profeten.
Dat was het lot van Jeremia, dat was het lot van Jezus van Nazaret. Dat overkomt ook de profeten van onze tijd in kerk en samenleving. Ik ben geen vrede komen brengen maar verdeeldheid, hoorden we Jezus in het evangelie van vandaag zeggen.
Als we om ons heen kijken zien we verdeeldheid genoeg in de wereld. Verdeeldheid in Isra
20e zondag door het jaar C - 2004
C-cyclus · Tijd door het jaar · 20e zondag · groen