Marta en Maria…
Goede mensen,
Welke kant kiest u ?
Kiest u de kant van Marta, druk in de weer om het goede te doen?
Of kiest u de kant van Maria, haar zuster, gezeten aan de voeten van de Heer, luisterend naar wat Hij te vertellen heeft; heel zeker een woord van leven…
Nu is het nog maar de vraag of we eigenlijk wel hoeven te kiezen.
Want de twee leven in ons.
We zijn heel vaak als Marta, in onze inzet voor de naaste, in ons werken voor de kerk, in ons zorgen voor elkaar, voor de kinderen, de jongeren, de zieken, de bejaarden enzovoort.
En het feit dat wij nu hier zijn, en proberen te bidden en te luisteren, bevestigt alleen maar het beeld van Maria, die leeft in ieder van ons.
Zonder iets wat op stilte lijkt, op gebed of bezinning, is onze inzet, ons werk leeg en zinloos.
Wat wij hier komen doen is bijtanken, kracht tot leven, kracht om voort te doen en zin te vinden in wat we doen, in wat we laten…
Deze gedachte, zusters en broeders, doet evenwel niets af van de scherpte van het evangelie van vandaag.
Wij mensen zijn altijd weer geneigd om de woorden van Jezus af te zwakken, of te vergoelijken. We lezen niet altijd wat er staat, en de scherpste kantjes schaven we er met het grootste gemak van af, kwestie van geloven wat doenbaarder te maken, wat gemakkelijker…
Maar er staat wel degelijk wat er staat, ook al voelen wij ons een beetje gepakt of geraakt.
Jezus houdt maar zelden een wollig of zeemerig discours. Hier ook weer niet.
Er staat wel degelijk dat Maria aan de voeten van de Heer kwam zitten, in een typische houding van een leerling luisterde naar zijn woorden.
En ja, er staat wel degelijk dat Jezus zegt: dat alleen is nodig, dat is het beste deel. Niets mag daarvan in de plaats komen.
Het ligt niet in onze aard van dat te horen. Wij willen werken, willen bouwen, willen resultaten zien. Luisteren, niets doen is tijdverlies…
Nu, van de andere kant staat er ook niet dat Jezus inzet slecht vindt. Er staat niet dat Jezus werken, bouwen en resultaten misprijst.
Er staat dat luisteren, herbronnen, het eerste is, het beste, en al de rest vloeit daar uit voort…
Maar misschien, goede mensen, gaat het verhaal helemaal niet over luisteren, of over inzet.
Misschien zijn de hoofdrolspelers helemaal niet Marta en of Maria.
Misschien gaat het hier in de allereerste plaats over Jezus, en over hoe Hij zich in ons leven aandient.
Jezus die komt niet alleen vertellen hoe wij ons moeten inzetten.
Jezus komt niet om ons onze plaats te wijzen, hetzij in de keuken, hetzij aan zijn voeten…
Jezus komt.
PUNT.
En hij komt als gast. Jezus is bij ons te gast.
Als Maria gefeliciteerd wordt met haar houding dan is dat niet alleen omdat ze vroom naar hem luistert of instructies zou ontvangen voor haar actie of contemplatie, maar omdat ze hem waardeert als gast. Hem op de eerste plaats stelt.
En allicht bedoelt Martha dat ook, door hem goed en mild te willen ontvangen.
Maar eigenlijk, met al haar koken en voorbereiden, plaatst ze zichzelf in het middelpunt of op de eerste plaats.
Alleen de Heer is de eerste, de belangrijkste. Maria heeft dat begrepen.
Begrijpen wij dat ook?
Het geheim van ons geloof is niet in de eerste plaats: zet je in voor de ander.
Het geheim van ons geloof is wel: de Heer leeft in ons, Hij is bij ons te gast.
Als we hem ontvangen, beluisteren, bekijken, komt al de rest vanzelf.
Gebed en inzet of aandacht en vertrouwen, of Marta en Maria, ze gaan hand in hand, op Jezus Woord.
Ze zijn elkaars vlees en bloed.
Ze zijn EEN!