Sommige mensen lijken wel erg ambitieus.
Neem nu de man die aan Jezus vraagt wat hij moet doen.
Hij vraagt niet “wat moet ik doen om een goed mens te zijn?”
- want als wetgeleerde moet hij dat wel weten -
maar hij streeft méér na :
“wat moet ik doen om het eeuwig leven te hebben?”
Als jood wijst Jezus vanzelfsprekend op wat de wet voorhoudt:
“hou van je naaste als was jij het zelf”.
De wetgeleerde stelt zijn vraag bij : “wie is mijn naaste?”
Jezus had kunnen zeggen: “Iedereen,”
maar om sterker in de verf te zetten dat ook je vijanden je naaste zijn,
gebruikt Hij een geliefde techniek
en wie hoort nu niet graag een boeiend verhaal.
De parabel van de barmhartige Samaritaan
kunnen we allemaal -vlotjes navertellen,
(op misschien een aarzeling na of de leviet dan wel de priester als eerste passeert)
maar leven we er ook naar?
Hopelijk komen we in de volgende week niemand tegen
die overvallen en ineengeslagen is,
toch lopen in onze vertrouwde omgeving mensen rond
op zoek naar hulp en begrip, maar die we liever niet benaderen.
Dagen we dan onszelf uit met de parabel
of vervallen we in de rol van de priester of de leviet?