“Jezus volgen is een ernstige zaak” 13e zondag d. h. jaar C
Eerste lezing: 1 Koningen 19, 16b.19-21 Tweede lezing: Galaten 5, 1.13-18 Evangelie: Lucas 9, 51-62
Predicatie
Sommige mensen die net voor een operatie staan of voor een belangrijke beslissing of studenten die voor een moeilijk examen staan, zijn voor hun omgeving niet te genieten. De spanning voor wat gaat komen maakt hen bitsig of chagrijnig. Ze kunnen er niet van slapen of eten.
Ik denk dat Jezus zich in het evangelieverhaal van vandaag op dezelfde wijze moet gevoeld hebben. Zijn uitspraken zijn iets gevatter, gewaagder en uitdagender dan anders. Een man mag zijn doden niet begraven, een ander mag geen afscheid nemen van zijn ouders. Als we naar de context van het verhaal kijken, kunnen we deze uitspraken van Jezus misschien beter plaatsen. In de aanhef van het verhaal worden daarom twee heel belangrijke elementen aangebracht: “Toen de dagen van zijn verheffing hun vervulling naderden, aanvaardde Jezus vastberaden de reis naar Jeruzalem en zond boden voor zich uit.” (Lc. 9, 51-52a) Ten eerste komt Jezus dichter bij zijn eindbestemming: Jeruzalem. Ten tweede zal Hij daar onschuldig veroordeeld worden en aan het kruis worden genageld. Jezus wist wat Hem te wachten stond in Jeruzalem en aanvaardde zijn lot en eindbestemming. Je zou voor minder chagrijnig antwoorden als je weet dat je aan een marteldood zult gaan sterven.
Lovenswaardig is zeker zijn vastberadenheid en aanvaarding van zijn lot. Het staat hier in één enkele zin vermeld, maar er gaat een heel aanvaardingsproces aan vooraf. De hele tocht lang door het land van Israël heeft Jezus tijd gehad en genomen om over dat lot na te denken en om zich zijn lot toe te eigenen. Jezus komt misschien nu vastberaden over, waar ik ben er zeker van overtuigd dat Hij ook zijn twijfels heeft gehad en moeilijke momenten. Daarvan getuigt het gebed van Jezus van op de Olijfberg, vlak voor zijn arrestatie. Hij bad: ‘Vader, als u het wilt, neem dan deze beker van mij weg. Maar laat niet wat ik wil, maar wat u wilt gebeuren.’ Uit de hemel verscheen hem een engel om hem kracht te geven. Hij werd overvallen door doodsangst, maar bleef bidden; zijn zweet viel in grote druppels als bloed op de grond. (Lc. 22, 42-44) Zo staat het verderop in het evangelie volgens Lucas.
Ik ben steeds onder de indruk van patiënten die hun lot aanvaarden. Ze kregen te horen dat de dokter nog weinig kan doen en ze beseffen heel goed wat hen te wachten staat én toch weten ze op een positieve manier om te gaan met wat hen nog rest. Maar ik ben er zeker van bewust dat ook zij een aanvaardingsproces nodig hebben en misschien nog meer hun directe omgeving. Ze weten niet goed wat zeggen of wat ze kunnen doen om hun dierbare nabij te zijn. Terwijl het soms heel eenvoudig is. Vooral veel luisteren naar de patiënt en ‘gewoon’ doen tegen hen.
De uitspraken van Jezus zijn niet alleen te duiden door een onhebbelijk gevoel van Jezus maar wijzen ons ook op de ernst van het volgeling zijn van Jezus. Jezus volgen is niet zonder consequenties. Dat is niet alleen zeggen dat we God lief hebben en elkaar willen liefhebben, maar ook de daad bij het woord voeren. Zoals Hij telkens de kandidaten vraagt om dit ook effectief te doen. Het is niet van “Ja, maar…” maar eerder van “Ja ik wil U volgen “ en dit ook te laten zien. Wie Jezus echt volgt, moet goed beseffen dat dit niet altijd in dank wordt afgenomen door de mensen. Jezus werd immers door hen aan een marteldood overgeleverd. Jezus volgen is een ernstige zaak. Maar God heeft Hem niet in de steek gelaten! Dat we nu nog altijd over die rondtrekkende profeet aan het praten zijn, zou ons juist de moed moeten geven om door te zetten.
Mijn beste mensen, in de voetsporen van Jezus zijn al vele groten opgestaan, heiligen en ongekende heiligen. Wat er tweeduizend jaar geleden gebeurd is, heeft zeker vandaag nog kracht! Jezus daagt ons uit om echte volgelingen van Hem te worden en om wat in onze ogen onmogelijk lijkt, toch waar te maken, het Rijk Gods, een wereld waar iedere mens ten volle gelukkig kan zijn, één naar Gods hart. AMEN.
Paul Renders Pastor AZ Turnhout 30 juni 2013