10e zondag door het jaar C

" Hij bekommert zich om ons"

Heb je dat ook al ervaren?

Je barst bijna van geluk: het initiatief dat je op je werk nam,

is positief onthaald en schitterend geslaagd!

Je zoon of dochter behaalde zo net het ultieme einddiploma!

Je zou dit gevoel van vreugde willen uitschreeuwen!

Je zit diep in de put: voor de zoveelste keer door diezelfde collega

Gekleineerd. Je partner of kind wordt ongeneeslijk ziek. Een

mallemolen van emoties overvalt je! Je weet met je pijn geen blijf.

Je wil ergens naar toe: een veilig plekje waar je jezelf mag zijn,

iemand waarbij je thuis mag komen. Is dan geen fijn gevoel te weten

dat je inderdaad bij iemand terecht kunt. Iemand waarvan je weet

dat hij of zij echt om jou bekommerd is.

In het evangelieverhaal ontmoet Jezus in de stad Naïn een moeder

die haar enige zoon moet begraven. Een heel diep ‘mede- lijden’

met die vrouw overvalt Hem. Hij wordt tot zijn diepste ‘zijn’ geraakt.

Hij bekommert zich over haar en grijpt in. ‘Sta op!’ zegt Hij.

Hij geeft die jongen en ook zijn moeder het leven terug.

De omstanders spreken vol ontzag: ‘God heeft zich om zijn volk

bekommerd!’

Inderdaad. God bekommert zich in alle omstandigheden over ons.

Wellicht kunnen wij het, verblind door verdriet of in de euforie

van ons geluk, niet zien, maar Hij openbaart zich in die iemand

bij wie je met je emoties thuis mag komen.

Gelukkig bestaan ze, mensen die net zoals Jezus anderen

weer tot leven wekken.