Wij gaan de palmtakken zegenen. Ze vervangen de olijftakken waarmee de Joden wuifden om Jezus het ‘Hosanna’ toe te roepen. ‘Gezegend Hij die komt in de Naam des Heren’. Het was de groet van de Joden voor een nieuw-gezalfde koning. Daarom bidt de priester ook bij de zegening van de psalmen: “Zegen deze palmtakken, waarmee wij Christus, onze Koning, huldigen, met lofzangen begeleiden wij Hem in de heilige stad.”
Als wij zo dadelijk de gewijde palmtakken in onze handen nemen, getuigen wij daardoor dat wij Jezus willen erkennen als onze koning. Beter dan de Joden van die tijd weten wij nu wat dit koningschap van Jezus betekent. Jezus rijdt op een ezel. Zittend op een ezel kun je niet pronken. Zo iemand doet bewust afstand van alle geweld en oorlog. Hij gaat de weg van dienstbaarheid en doet afstand van macht en bezitsdrang.
Als wij vandaag Jezus volgen met een palmtak in de hand, getuigen wij daarmee dat ook wij bewust de weg van Jezus willen gaan, een weg van vrede en dienstbaarheid. Deze navolging van Jezus is geen privé-zaak meer, maar een openlijk en publiekgetuigenis van ons gezamenlijk engagement in dienst van de Heer. Dat wil zeggen dat wij de kleren willen delen met hen die geen kleren hebben, dat wij ons creatief willen inzetten om aan de vrede gestalte te geven in deze wereld. Dat wij ons openlijk verzetten tegen machtsmisbruik en bedrog en trachten aan de armen en misdeelden hun rechten te geven op een menswaardig bestaan.
Misschien staan we nu wat huiverig met onze palmtak in de hand. Want dat deze palmtak ons opriep tot een zo radicale navolging, hadden we wellicht niet gedacht. Van de Joden weten we dat ze na het hosannageroep even hard hebben geroepen: ‘kruisig Hem’. Wij staan onder dezelfde bekoring. Op zondag ‘Hosanna’ roepen en in de week ‘kruisig Hem’. Toch zeg ik: hou de palmtak vast, ook in de bekoring. Zeker dan. Want deze palmtak betekent ook een belofte. Jezus immers heeft door zijn lijden en dood de wereld reeds overwonnen. De palmtak is een verwijzing naar de verrijzenis. De kracht van Gods Geest wordt ons gegeven en diezelfde Geest zal ons zeker binnenvoeren in het hemels Jeruzalem, waarop onze hoop nu reeds gevestigd is.
Daarom willen wij blij en dankbaar deze vredespalm in de hand nemen. Wij willen hem als een zegeteken bevestigen achter het kruis in onze huiskamer. Wij willen de graven van onze lieve doden tekenen met deze palm als een bevestiging van ons geloof in de verrijzeniskracht van de Heer Jezus. Wij willen de velden bepalmen als een teken dat Jezus nu reeds de Heer is van heel de schepping. Want wij weten dat de Heer zal komen in grote macht en majesteit op de dag die Hij zelf zal kiezen, om ons te bevrijden van alle kwaad, om aan kleinen en armen hun rechten te geven, om de machtelozen en onderdrukten te bevrijden. Zo waar Hij leeft, zal Hij al zijn beloften vervullen. Daarom wordt deze processie een blijde intocht in onze parochiekerk, als een voorteken van de definitieve intocht in het hemels Jeruzalem.