Vandaag is er omhaling voor Broederlijk Delen. Een paar dagen geleden
dacht ik nog: als ik de parochianen nu eens voorstel om niet te preken,
en hen vraag om in ruil daarvoor gul wat geld in de mandjes te leggen.
Maar toen heb ik de lezingen van vandaag eens grondig gelezen. …
Al
heel de vastentijd lang gaat de eerste lezing over een nieuw verbond
tussen God en zijn volk: de regenboog na de zondvloed bij Noach, de
nakomelingen van Abraham na het offer van Isaak, de tien geboden bij
Mozes en vandaag de terugkeer van het volk uit de ballingschap dankzij
koning Cyrus.
Ook de evangelielezing van Johannes vandaag gaat
over een nieuw verbond met God: de Vader die zijn Zoon Jezus naar de
wereld zendt, opdat die wereld zou worden gered.
Tot daar de lezingen van deze zondag.
Ook
de vastenactie Broederlijk Delen gaat over een verbond. Zowel de steun
aan zuster Jeanne Devos en haar organisatie voor thuiswerkers als het
project rond het volk van Tilak en hun handel in woudproducten,
voornamelijk tamarinde.
Broederlijk Delen maakt een verbond, sluit
een overeenkomst om, via projectpartner Pards, deel te nemen aan het
project waarmee het inheemse volk van Tilak, door opleidingen,
samenwerking, leningen en gezondheidszorg, ondersteund wordt bij hun
handel in tamarinde.
Tamarinde. In een woordenboek van 1970,
dat is amper 40 jaar geleden, staat te lezen dat de tamarinde een
tropische boom is en dat de wand van de peulen wordt verwerkt tot een
purgatief, een laxeermiddel. Punt. Dat is alles.
In mijn Van Dale,
12de druk, 1995, lees ik niet alleen over die laxeermiddelen, maar ook
dat de vruchten worden gebruikt voor tabak en sausen, dat er een
geneesmiddel wordt gemaakt uit het moes van de vruchten en over het
bijzonder buigzame hout van de tamarindeboom.
Als ik vandaag op
het internet het woord tamarinde in-google, verschijnt er een veelvoud
aan bladzijden informatie over de tamarindeboom.
De bomen, die
inderdaad diep geworteld zijn, worden orkaanvast genoemd. Het hout
ervan is hard en duurzaam en wordt gebruikt voor raderen, gereedschap
en meubelen. De schors wordt gebruikt om huiden te looien.
De bladeren worden gebruikt als groente, om thee te zetten of als rode kleurstof. De bloemen zijn eetbaar bij soep en salade.
Maar
vooral de peulen, de vruchten die eruit groeien, worden voor
onwaarschijnlijk veel dingen gebruikt. Ze zitten boordevol vitaminen en
mineralen. Het zoetzure vruchtvlees wordt gebruikt bij vis, vlees en in
sauzen. De vruchtenmoes en siroop worden gebruikt in frisdrank, sorbet,
confituur en snoep.
Vruchten en bloemen zijn een remedie tegen
reuma, pijn, hoest, wonden en koorts. Van de gemalen zaden kan brood
worden gebakken en tamarindeolie kan als lampolie worden gebruikt.
Zelfs het overrijpe vruchtenmoes kan, gemengd met zout, nog worden gebruikt als polijstmiddel voor metalen.
Naarmate de belangstelling voor de tamarinde groeit, nemen ook de gebruiks-mogelijkheden ervan toe. Of is het omgekeerd.
Ook
mijn belangstelling is alvast gewekt. Voor de vele mogelijkheden van de
tamarinde, maar vooral voor de mensen die de peulen kweken en op de
markt brengen: het tribalvolk van Tilak in India.
Mijn preek is
kort. Maar de weg is nog lang en zonder hulp niet haalbaar. Dus had ik
toch wat graag dat jullie seffens gul de mandjes van Broederlijk Delen
vullen. Laat dat vandaag ‘ons’ kleine verbond zijn. Zuster Jeanne Devos
en haar thuiswerkers organisatie, en ook Tilak en haar lotgenoten
zullen je dankbaar zijn!
Amen.