Jona kent God. Dat denkt hij.
Hij staat zelfs op goede voet met Hem.
Hij wordt getroffen door een woord van God.
Hij weet ’t.
Hij weet wat hij moet doen.
Hij moet naar Ninive.
Daar is werk aan de winkel!
Maar hij doet het niet; hij pakt de boot en gaat naar Spanje.
De andere kant op, naar de zon en de mooie stranden.
Hij laat zich kennen als een klein en benepen mannetje.
Hij heeft geen boodschap aan al die vreemde mensen.
Hij vindt het best dat al die inwoners van Ninive naar de filistijnen gaan.
Eigen schuld, dikke bult.
Hij geniet er zelfs van onder in de ruim van het schip.
Maar… je kunt God niet zomaar ontvluchten.
God is grenzeloos, niet aan land of volk gebonden.
Jona wordt te pakken genomen door de scheepslui.
3 x in de hoogte en hopsasa;
Jona verdwijnt in de golven.
Voor even!
Want God laat zich van de goede kant zien.
Hij spaart de zeelui en Jona.
Ja, zelfs de scheepslui, die niet in God geloven, worden gered.
En Jona… die mag weer opnieuw beginnen.
Het schiet dus niet op, als je je verantwoordelijkheid ontduikt.
En voor de tweede maal wordt Jona geroepen. Mopperend en pruttelend gaat hij op weg.
Hij kan niet tegen God op.
En wat gebeurt er?
De stad luistert naar Jona, de koning voorop.
De koning kondigt een grote vasten aan
en zo komt iedereen weer op het goede pad.
Maar nu wordt Jona echt boos.
Hij zegt tegen God:
“Had ik het niet gedacht!
U bent weer veel te goed.
U laat Uwe hart spreken.
Waarom toch, waarom?”
En dan zegt God:
“Mag ik s.v.p.
Mag ik bezorgd zijn om die grote stad Ninive
met duizenden inwoners en hun dieren!
Mag ik bezorgd zijn om mensen die mij nog niet kennen”.
Wie overblijft in dit verhaal is het kleine burgermannetje,treurend onder de wonderboom.
Jona, die niet over de grenzen heen kan kijken,
die alleen maar oog heeft voor eigen land en volk
die zijn eigen godsdienst zo hoog ophemelt
dat anderen gewoon niet meetellen.
Die er plezier in heeft dat mensen
die anders denken en geloven
naar de haaien gaan.
Zo kunnen wij Jona overal tegenkomen.
In onszelf, in de ander, in kerkelijke leiders en in de bobo’s van de politiek.
Wat mij altijd in dit verhaal heeft geboeid, is de rol van God.
Dit beeld van God heeft mij altijd aangesproken.
Een God, die barmhartig is
genadig, lankmoedig, die niet smijt met hel en verdoemenis.
Een God die over alle grenzen heenkijkt.
Die houdt van alle mensen, van ieder evenveel.
Die houdt van mensen, zelfs als zij hem niet kennen of willen kennen.
Een God, die zich niet laat vangen door een godsdienst,
maar zijn plaats weet bij christenen en joden, islamieten en boeddhisten.
Wat een prachtig verhaal.
Het gaat ook over een God,
die het geweld niet omarmt,
die het niet laat aankomen op vernietiging van mensen en dieren.
Een God die niets moet hebben van geweld.
Je zou denken, dat God de eerste pacifist is.
Heel wat jaren geleden waren er grote demonstraties tegen het plaatsen van kernwapens.
Ik heb daar vol enthousiasme aan meegedaan.
Want oorlog en alles wat daartoe leidt
heeft voor mij een beladen betekenis.
Nogal wat familieleden van vaderskant waren oorlogsinvalide
of zijn in de oorlog omgekomen.
Steeds heb ik geloofd dat God zich niet inlaat met oorlog en geweld.
God is de heel andere.
Die gevonden wordt als mensen het goed met elkaar hebben.
Het betekent echter niet dat wij softe en halfzachte burgers moeten worden.
Gelukkig laat de schrijver van het boek Jona ons ook zien,
dat wij verantwoordelijkheid moeten dragen.
Wij moeten verantwoordelijkheid nemen, daar waar het nodig is.
Niet vluchten en de andere kant opkijken.
Onze stem laten horen als dat nodig is,
wanneer
wij zien dat de onderkant van de samenleving steeds armer wordt,
wanneer jonge kinderen aan de drugs raken , en U kunt het zelf nog
beter aanvullen.
Wanneer er een cultuur ontstaat van “alles moet kunnen"“doe niet zo ouderwets”"…….
Het verhaal van Jona biedt ruimte voor al die mensen die hun verantwoordelijkheid durven te nemen.
Niet zelfverzekerd en met dedain voor de ander
maar uit liefde voor de ander en een goede toekomst voor iedereen.
Waarom?
Omdat wij mogen geloven in een geweldige God, die alle mensen omarmt.