***“ JEZUS IN DE WOESTIJN…” ***
Vooraleer Jezus het goede nieuws verkondigt, drijft de Geest hem
recht de woestijn in. Teruggeworpen op zichzelf. Geen plaats om
je voor jezelf te verbergen. Veertig dagen wordt hij beproefd door
de satan, dé grote tegenkracht. De satan, die de mens belet om met
God verbonden te leven, die de mens opblaast en hem doet geloven
dat hij groter is op zijn eigen, dan verbonden met God. Die hem de
illusie inblaast, dat zijn verbondenheid afhankelijkheid is, gebrek
aan vrijheid. Hoe kan het anders dan dat Jezus, in wie Gods liefde
en trouw zo sterk gebundeld zijn, met die grote tegenkracht in
conflict komt…
De Geest die Jezus bezielde en naar de woestijn dreef, stuurt ook
ons de vastentijd in. Een tijd van inkeer, van ons draaien naar de
blijde boodschap van Jezus. Van zoeken naar een ankerpunt in ons
leven van “stof en as”.
Net als het verblijf van Jezus in de woestijn, is ook ons leven
ommanteld met Gods zorg. Engelen stonden Hem ten dienst…
Durven wij ons toevertrouwen aan zijn zorg en geloven dat
schijnbaar uitzichtloze situaties in zich de kiem van nieuw leven
kunnen dragen? Laat ons in deze vastentijd meewerken, om een
groeiende harmonie tussen hemel en aarde, tussen God en zijn
schepping , tot stand te brengen . Dat wij de woestijn waarin al te
veel mensen op vandaag leven, helpen omvormen tot oases van
groen, die nieuw leven in zich dragen.
- bij de 1e Vastenzondag-B- * bij Marcus 1, 12-15 * federatie St.-Andries-St.-Michiels-Brugge * door Paul Coucke