“DE ROEP VAN DE WOESTIJN”
In het evangelie van de eerste vastenzondag worden jij en ik opgeroepen
om ons vertrouwde leventje in vraag te stellen.
Om op te staan en op weg te gaan, de woestijn door naar het Beloofde Land.
We moeten Egypte achter ons laten, het land waar we met wetenschappelijke
zekerheid berekend hebben dat alles mag en alles kan, dat niets ons nog
kan tegenhouden. We bouwen immers steeds hogere piramides van welvaart
en comfort en zijn tegelijk blind voor de natuurroof die wij plegen en voor
de schrijnende vaststelling dat anderen arm zijn omdat wij zo rijk zijn.
Veertig dagen lang krijgen jij en ik daarvoor de tijd.
Tijd om stil te blijven staan bij de kern van ons christen-zijn. Het is een
uitnodiging om zoals Jezus een woestijn van stilte op te zoeken om God
en mijn relatie tot Hem beter te leren kennen.
Ons vertrouwde leventje achter ons laten en de woestijn intrekken,
het voelt helemaal niet comfortabel!
Wellicht ook schrik omdat we als we op die uitnodiging ingaan misschien
onszelf tegenkomen en ontdekken dat het in dat binnenste binnen
niet altijd zo fraai is.
Maar als we het aandurven om met Jezus de woestijn in te trekken
dan staan we er niet alleen voor. Hij die zegt ’Ik zal er zijn voor u’
komt in die stilte naar ons toe en raakt ons aan, neemt ons zoals
we zijn want Hij is onze liefdevolle Vader.
Schrik hebben hoeft niet!
Een deugddoende vastentijd voor ons allen!
1ste vastenzondag-B- * bij Mc.1,12-15 * door Christins * federatie St.-Andries-St.-Michiels-Brugge