Pinksteren 2012: het feest van de bezieling (Jo. 20, 19-23)
Tielt, 27 mei 2012
Een tiental jaren geleden verbleef er hier in Tielt een Rwandees meisje. Ze was verpleegster en had een knap verstand en een heel sterk geloof. Op Missiezondag van 2001 had ik met haar een interview in de Tieltse kerken. Mijn eerste vraag was: “Wat valt er je hier op? “ Haar antwoord was heel spontaan, o.a.: “dat de mensen hier bij ons in de kerk zo kil zijn, zelfs een beetje onverschillig, tandis que, zo zei ze, chez nous ça bouge. Als wij liturgie vieren steekt daar vuur en beweging in. De mensen, priesters incluis, zijn niet te schuchter om uit volle borst te zingen en zelfs te dansen.” Als je dat bij ons doet, kijken de mensen even naar je en denken stilletjes: “Wat scheelt er met die uitslover?” Enkele maanden later heb ik haar huwelijk ingezegend. De Kerk zat stampvol, letterlijk zwart van het volk. Er was veel tam-tam, letterlijk en figuurlijk. Dansend en zingend vierden ze samen dat huwelijk mee. Het was ontroerend mooi. Een missionaris vertelde dat in Kenya een stamhoofd iemand op pad stuurde met een moeilijke opdracht. Maar voordat hij hem wegstuurde, blies hij over die man om hem de Geest mee te delen.
Iets dergelijks moet er ook gebeurd zijn op Pinksteren, maar die storm van Pinksteren is reeds lang geluwd. Het vuur van toen is gedoofd, althans bij de meeste christenen. Maar gelukkig hoef je niet altijd naar Afrika te gaan om nog
iets van het Pinkstergebeuren te zien en te horen. Ook nu nog tref je mensen aan bij wie het heilig pinkstervuur niet gedoofd is: diepgelovige mensen die, door de Geest gedreven, geen blad voor de mond nemen, opkomen voor gerechtigheid, getuigen van Gods liefde. Mensen die in onze ogen misschien gekke dingen doen, mensen in wie een heilig vuur brandt. Denk maar aan een Pater Damiaan, Mother Teresa, Zuster Jeanne Devos en zoveel stille werkers en werksters bij de zieken en gehandicapten, bij de ouderen van dagen en de vele armen ook in onze maatschappij.
Maar waar het ons het meest aan ontbreekt, naast dat heilige vuur, is de onderlinge verstaanbaarheid. Mensen leven in torens van eigenwaan. Ze verkrampen in kringetjes van eigen stand, beroep, godsdienst huidskleur of cultuur. Onze Kerk en onze samenleving lijken te weinig op Jeruzalem met Pinksteren, waar iedereen iedereen verstond, en veel meer op Babel, waar torens van eigenwaan en eigenbelang worden gebouwd en mensen elkaar dus niet meer verstaan. We leven te veel in groepjes, te veel in hokjes: rechts of links, conservatief of vooruitstrevend, godsdienstig of vrijzinnig. Die hokjesmentaliteit is de vijand van de Heilige Geest. Mensen weten vaak niet meer wat er leeft in een andere groep en hebben genoeg aan zichzelf. Dat is jammer, want in die verschillende groepen zitten mensen met grote gaven. We verstaan elkaar niet omdat we niet echt luisteren en we kennen elkaars gaven en kwaliteiten niet.
Wie door het pinkstervuur van Jezus’ Geest gegrepen is, krijgt de kracht om uit zijn hokje te treden en ziet in die verscheidenheid geen hinder maar een rijkdom. Dan word je gevat door die geest van liefde en waardering voor elkaars verschillende gaven en opvattingen, een geest van begrip voor elkaars fouten en begrenzingen, een geest van vrede om te zijn wie je bent en een geest van durf om op te komen voor wat je voelt en denkt.
Als die Geest je te pakken heeft, gebeurt er iets nieuws: dan worden mensen die verstard zijn weer soepel en plooibaar, dan worden de bedroefden weer blij en wie kil en koud is weer hartelijk.
Als je de Geest van Jezus wat ruimte geeft, verdwijnt de hokjesgeest.
Jaren geleden droegen sommige jongeren een T-shirt met daarop de tekst “Catch the spirit” (grijp de geest), wat wil zeggen: luister naar de Geest en laat je door Hem leiden ook als je niet weet waarheen Hij je leiden zal. Wie zich door Jezus’ Geest laat grijpen, zal voor een stuk anders worden: de manier waarop je naar anderen kijkt, naar hen luistert, hun hand drukt; ook de manier waarop je zelf je lijden en tegenslagen draagt, de gezindheid waarmee je voor anderen werkt.
“Catch the spirit”: een toffe spreuk op een T.-shirt voor Pinksteren!
Ik wens je in die zin een deugddoend Pinksterfeest.
(Terloops geïnspireerd door Cees Remmers, Van toen en thans, jaar B)
G. Buyse, pastoor-deken em. Tielt