Homilie op Pasen: “Geef mensen een pluim en ze krijgen vleugels!”
8 april 2012
Mensen zijn gevoelig voor pluimen, althans op hun eigen hoed. Ze zijn bijzonder gesteld op een lieve attentie, een opbeurend woord, een bemoedigend gebaar: zoveel vormen van bevestiging in wat ze goed doen en prikkels om het nog beter te doen. Mensen zijn tot wonderen in staat als ze merken dat anderen hen sterk waarderen. Met een lichte overdrijving zei Schopenhauer daarover: “Dan worden ze als katten die beginnen te spinnen wanneer ze worden gestreeld.” Sommigen laten zich erdoor misleiden en misbruiken omdat ze zelfs niet meer het onderscheid snappen tussen oprechte waardering en oneerlijke vleierij?
Pluimen op je hoed: een zalig gevoelen! Dat is evident.
Veel minder vanzelfsprekend is het de hoed van anderen met pluimen te tooien. Integendeel! Fouten en gebreken worden met genoegen uitvergroot. Bij wat mensen knap zeggen of schrijven worden twijfels geuit als: “Zou hij dat zelf gevonden hebben of heeft hij het ergens gezien, ergens gelezen of ergens gehoord?” Dat denk je nu misschien ook bij wat ik zeg! Bij wat mensen doen worden bedenkingen en kanttekeningen verwoord als: “Wie of wat steekt daarachter? Zou zijn bedoeling wel onbaatzuchtig zijn?” Vooral in oncontroleerbare verdachtmakingen zijn sommige mensen schitterend. Straks begint de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in oktober. Een gewetenloos kandidaat voor een politieke partij heeft ooit eens een efficiënte campagne gevoerd, waarvan het succes lag in de stijl van de verdachtmaking. Zijn kiespamfletten en toespraken misten elke inhoud en iedere zin begon met “Zou het waar zijn dat…?” Dan verspreidde hij over de kandidaten en het programma van de andere politieke partijen de stomste roddels en banale nonsens. Maar vele mensen luisterden graag naar hem. Hij werd ervoor niet gestraft, wel met glans verkozen. Verdachtmaking is in vele midden een geliefkoosd gezelschapsspel.
Al die geraffineerde stootjes duwen vele mensen van goede wil in de put en doden de kiem- en groeikracht van wat goed is in de mens.
Geen wonder dat zoveel mensen ontgoocheld zijn en steken in droevige, uitzichtloze Goede Vrijdag zonder geloof in een vreugdevol Pasen.
Vandaag worden we uitgenodigd om te verrijzen uit ontgoocheling en verbittering en om als verrijzenismensen te leven.
Pasen doet me denken aan die schitterende spreuk van de Bond zonder Naam in 1988: “Geef mensen een pluim en ze krijgen vleugels!” Een knap gevonden beeld!
Wie gegrepen is door de paasvreugde stopt met het knorren in het koor der kniesoren en zingt weer alleluia. Pasen vieren is niet langer zeuren over de gebreken en hebbelijkheden van anderen, maar je blij en dankbaar tonen om wat ze je te bieden hebben. Let erop dat je vrouw een mooi nieuw kleedje draagt en vraag niet eerst: “Hoeveel heeft het gekost?” Maar geef haar een pluim voor haar fijne smaak. Dan zal ze zelf wel zeggen hoeveel het maar gekost heeft. Zaag niet over ja man omdat hij zo druk benomen is door zijn werk, maar geef hem een pluim voor het succes in zijn beroep. Dan zal hij zelf wel zeggen hoe graag hij wat meer tijd en aandacht zou hebben voor zijn gezin. Je opgroeiende en ietwat scheef groeiende zoon is misschien een te kritische en lastige vlegel. Dat wekt wrevel. Maart geef hem op Pasen een pluim voor zijn goed hart en zijn uitbundige levensvreugde. Dat goede woord is de beste manier om hem op een handige wijze door zijn apenjaren te loodsen. Jongen of meisje, je vindt je vader misschien hopeloos ouderwets en afschuwelijk streng. Maar geef hem een pluim voor zijn verstand, zijn ervaring, zijn goede bedoelingen. Wellicht zal hij je dan beter begrijpen en waarderen.
Pasen is de kunst verstaan om aan mensen een pluim te geven en te geloven dat ze dan vleugels krijgen.
Dan wordt je lijkbiddersgezicht omgetoverd in een verrijzenisgelaat en gaat er weer paasvreugde fonkelen in de goedevrijdagogen van de mensen om je heen.
Dab ga je ondervinden wat de minzame Franciscus van Sales reed rond 1600 zo treffend verwoord heeft: “Je vangt meer vliegen met een klontje suiker dan met een glas azijn.”
Ik wens elkeen een Zalig Paasfeest!
G. Buyse, pastoor-deken em. Tielt