PAAS-MOP
Een collega van me had lange tijd als kapelaan in de binnenstad van Maastricht gewerkt. Hij vertelde eens over een parochiaan die lange tijd op sterven lag. Zijn vrouw, ook al oud, had vele dagen en nachten bij hem zitten waken. Plotseling probeerde de man overeind te komen en hij begon te stamelen en zei: “Vrouw, geef miech ins e dröpke..! (borrel)” Waarop de vrouw hem toebeet: “Heij weurd neet gedroonke, heij weurd gestorve..!”
Wie wel eens van dichtbij een sterfbed heeft meegemaakt, die weet dat er soms heel wat humor is rond een doodsbed. Veel van die grappen komen juist uit de mond van degene die doodziek is. Misschien hebt u dan ook wel eens ervaren, hoezeer humor troost kan scheppen en gemeenschap kan stichten; ja zelfs op uiterst pijnlijke momenten als een bevrijding kan werken. Humor is het allerlaatste wapen van de hoop. Soms lijkt het zelfs bijna een overwinning van de mens over de dood!\
DE DOOD UITLACHEN
Ik ben deze paaspreek met opzet op deze wat ongebruikelijke manier begonnen, om een oude traditie in ere te herstellen. In de Middeleeuwen was het namelijk gebruikelijk dat de predikant de kansel besteeg en dan zijn paaspreek begon met een daverende mop. een paasmop. En de hele kathedraal lachte uitbundig. Die lach moest de toehoorders in de juiste paas-stemming brengen. Het schijnt dat latere predikanten daar steeds meer een potje van gingen maken en dat ook het peil van de grappen daalde, zozeer, dat de grappen door de kerkelijke overheden werden verboden.\
EINDELIJK GERECHTIGHEID
Waar komt die paashumor eigenlijk vandaan? Wel, die komt rechtstreeks uit de bijbel; uit het evangelie van Mattheus dat we dat zojuist hebben gelezen. Wie goed leest en zich inleeft in de situatie van de eerste leerlingen, die kan de humor er vandaag nog vanaf proeven! In wezen is het graf-verhaal van Mattheus een spotlach om de dood. De soldaten die Jezus hadden bespot, gemarteld en vermoord en die nu in opdracht van de machtigen der aarde het lijk bewaken, die soldaten zijn ineens zelf als de dood. Macht en geweld worden in hun hemd gezet. En het graf dat men zo zorgvuldig met een hele zware rolsteen had afgesloten, dat wordt soepeltjes open gerammeld en de steen die Jezus had willen opsluiten in het tijdelijke, die steen dient als krukje voor een engel. En welke toehoorder, die had meegeleefd met het gruwelijke verhaal van Jezus mishandeling, zal niet een grote voldoening en genoegdoening gevoeld hebben toen hij hoorde, hoe diezelfde soldaten beginnen te sidderen van angst.\
GELOOF IN HET LEVEN
Eindelijk, gerechtigheid! Eindelijk wordt het kwaad op zijn nummer gezet. Voor de zoveelste keer in Jezus leven, maar nu definitief. Het paasverhaal lacht de dood in zijn gezicht uit, in een variatie op Paulus’ opmerking: dood, waar is nu uw angel?
Voordat Mattheus zo met geest en humor kon spreken over Jezus dood, is er natuurlijk heel wat gebeurd. Jezus’ vrienden zijn natuurlijk door veel verdriet en verlatenheid heengegaan. Ze hebben natuurlijk ook hun twijfel gehad. Ze hebben zich ook afgevraagd hoe het mogelijk was dat iemand die zozeer leefde uit God, hoe die dood kon zijn. Maar tenslotte is hun geloof sterker geweest. Tenslotte hebben zij zich overgegeven aan de hoop. En toen ineens werd die rauwe werkelijkheid van het graf een stuk minder rauw. God lacht met het geweld van het kwaad. En Jezus lacht, en nu lachen de gelovigen mee. Zo is Pasen het feest van de overwinning van het leven. Pasen zingt over een onverwoestbare hoop. En ze doet dat met de humor van degene die weet dat alles goed zal aflopen. Laten we Pasen uitdragen.
Onze wereld heeft hoop nodig. Onze wereld heeft hard nodig het geloof in de overwinning van het leven en van het goede. Geen lichtzinnig optimisme. Maar zoals eens een filosoof zei, gevraagd naar zijn visie op de toekomst van kerk en wereld: “Ik ben niet optimistisch, maar wel hoopvol.” Ik wens u in die geest een zalig Pasen!\
KIND
Lieve kinderen. Vogels bouwen in het voorjaar een nestje en gaan eieren leggen. Dan broeden ze die uit en worden kuikentjes geboren. Kippen zijn ook vogels. Dus vroeger legden kippen alleen in de lente hun eieren. Maar ja, mensen zijn begerig. Dus ze zochten steeds een paar gekke kippen uit, kippen die zich het hele jaar uitsloofden, en zo hebben we tegenwoordig kippen die van geen ophouden weten. Maar goed, je begrijpt hoe erg de mensen zich vroeger op Pasen verheugden. Dan konden ze voor het eerst sinds een jaar weer eieren eten. En dan zeiden ze: Kijk, zo’n wit ei, dat lijkt wel op het graf van Jezus. Dat was uit een rots gehakt en een ronde steen was voor de deur gerold. Want uit een ei kan nieuw leven komen, een kuikentje. En zo heeft God Jezus uit het graf gered. Dat kun je niet zien, dat moet je geloven. Pasen is het feest van het leven!