Paaswake (2006)

Pasen, heeft altijd iets met Goede Vrijdag te maken.
Pasen is nu bij ons even goed mogelijk als toen bij Jezus.

Het is mensen troosten in de tuin van hun verdriet.
Het is aandachtig zwijgend nabij zijn in het uur van hun sterven.

Het is uitzichtloos treuren én tegelijk nieuwe levensmoed ontvangen
bij het graf van voortrekkers in bevrijding.
Het is opnieuw verder gaan met het wegrollen
van de zware stenen van onrecht en geweld.

Het is zwervend wandelen – met twee, drie of vier – om verlies te verwerken;
het hart wordt weer geopend, de ogen kunnen weer licht zien.

Pasen is zelf – wonderlijk – opnieuw durven opstaan
en anderen weer – verwonderlijk – kunnen oprichten.
Zullen we het Pasen laten worden, nu even sterk als toen ?
Waar beginnen we ?
(uit Visie : Jean-Paul Vermassen)


Lieve mensen, mag ik even een kort en krachtig woordje vertellen rond dit fragment uit het evangelie.

Het is u, lieve mensen, natuurlijk al lang bekend dat de eerste personen die op paaszondag terug ten tonele verschijnen een aantal vrouwen zijn. Ze waren met drie. Maria van Magdala, Maria van jakobus en Salome.

Met z’n drieën. Dat is wel belangrijk want om geloofwaardig te zijn moet een getuigenis door drie personen gedragen worden. Op dat vlak zitten we dus goed.
Dat het nu net vrouwen zijn, maakt het natuurlijk nog specialer.
Want al had de vrouw destijds een minderwaardige positie, toch blijft haar getuigenis “rechtsgeldig”.

Geloven deze vrouwen ?
In dit korte fragment zijn er enkele elementen die toelaten hun geloof – in het begin van het verhaal – in twijfel te trekken.

Ze wisten dat Jezus in een graf gelegd was.
Nu een graf is doodlopend, er is geen weg verder, er is ook geen weg terug.
Wat kunnen zij geloofd hebben vertrekkend vanuit een graf ?

Om de hinderpaal om tot geloof te komen nog te versterken is er het beeld van de steen voor het graf.
De steen sluit alles af. De levensperiode van Jezus is voorbij.
Je kunt er niet doorheen. In de tekst staat “de steen was buitengewoon groot”.
De hinderpaal om tot geloof te komen in een leven na de dood,
om te geloven in de verrijzenis van de Heer is “buitengewoon groot”.

Niet te verwonderen dat velen het vandaag nog moeilijk hebben om te geloven.
Hun steen is misschien nog niet van plaats gerold !

De vrouwen praten even met een jonge man die het hun allemaal eens haarfijn uitlegt.
Maar hun confrontatie met het lege graf heeft hen zo gepakt, dat ze vermoedelijk niet gehoord hebben wat die jonge man vertelde.

Ze vluchten weg van het graf.
M.a.w. een ‘vol’ graf geeft geen antwoord ! Het lege graf IS het antwoord!