“ Ik ben de ware wijnstok”
Deze evangeliepericope staat centraal in de afscheidswoorden van Jezus (zijn testament). Ook tot ons is dit testament gericht. Ook wij weten , wellicht op basis van eigen ervaringen, dat laatste woorden beluisteren van stervende dierbaren, ons verplicht na te denken over ‘t Mysterie van herleven.. Meer nog, afscheidswoorden kunnen ’n richtingwijzer worden en zijn voor de rest van ons leven, als nabestaanden. Jezus gebruikt daarvoor sterke beelden, sterker dan woorden. Hij is de wijnstok, wij zijn de ranken! Verbonden met Hem zijn wij tot alles in staat. Zonder band met Hem sterven we af. Wie iets afweet van wijngaarden , die staat verstomd over de lange afstand en de diepte van de rotsachtige grond, die moet overbrugd worden tussen de wijnstok en de ranken. Mede daardoor wordt de kwaliteit van de wijn bepaald. Jezus geeft de nodige uitleg over die sterke en levensnoodzakelijke band. Wij leerlingen van de Heer zijn de ranken, die maar ten volle leven vanuit Gods Woord. Alleen die sterke band tussen ons en Christus, de Wijnstok, bepaalt onze vruchtbaarheid. Zonder die sterke band zouden wij dode struiken worden, die wachten op verwijdering en verbranding. Enkel verbonden ranken zijn vruchtbaar en brengen veel en rijke vruchten voort. Gelukkig dat wij , als ranken, zo kunnen en mogen leven met ’n geduldige en liefdevolle eigenaar van de wijngaard. Hij geeft ons steeds weer nieuwe kansen, elk jaar opnieuw.
5e paasznd-B * bij Joh.15,1-8 * door Marnix Galle * past.eenh. Emmaüs St.-Andries-St.-Michiels-Brugge