Mogelijk ziet u ook in uw omgeving twee manieren van leven. Leven met de ogen voor de hedendaagse werkelijkheid gesloten. Of leven met de ogen open voor wat er gebeurt in onze wereld. De verschillende kwalen waaraan onze wereld lijdt, dwingen ons ertoe, ze goed aan te kijken, en zo te zien, of er vanuit een waarachtig beleefd christendom enige hulp te bieden is.
We zijn allemaal min of meer volgelingen geworden van Tomas, die hard-op uitsprak: Eerst zien en dan geloven! Tomas wilde zijn ogen niet sluiten voor het lijden dat er geweest was, het lijden dat er altijd is. Hij wilde de wonden van de Heer goed aankijken, in zich opnemen, en met open ogen goed zien, of de gekruisigde Heer dezelfde was als de verrezen Heer. “Zélf zien”, zei Tomas, en niet geloven op gezag van een ander. Zijn collega’s-apostelen hadden hem al verzekerd, dat ze de Heer hadden gezien, hadden Tomas verteld, wat Jezus hun gezegd had. Nee, zegt Tomas koppig-dwars: Eerst zien, dan pas geloven! Tomas is niet van het type, dat zo maar gauw, kritiekloos, en onverantwoord accepteert. Alleen op die manier voelt Tomas zich in zijn geloof verantwoord.
Tomas ligt ons wel. Die Tomas van het geloven na het zien. De Tomas van de ‘harde feiten’, de Tomas van de ‘ogen open’ voor de werkelijkheid. Toch zegt het evangelie vandaag op het einde, dat geloven soms meer is dan kijken. Jezus draait de zaken eigenlijk om, als Hij zegt: Niet zien, toch geloven. Die dat doen zijn zalige mensen!
Waarom kan de Heer dat zeggen? Omdat wij met ons goed kijken soms maar half zien. Wie de wonden van deze wereld ziet, ziet vaak ook alleen maar wonden. Zo iemand heeft goed gezien, en toch maar half gekeken! Een paar voorbeelden:
Het gaat in deze wereld om het recht van de sterkste, en de zwakkeren moeten er altijd onderdoor. Dat is goed gezien, en toch maar half gekeken.
Jongeren hebben geen interesse meer voor wat de Kerk hun te bieden heeft. Dat is goed gezien, en maar half gekeken.
Er zijn geen bisschoppen meer, geen Paus, die de verdeelde kerk nog bij elkaar kun¬nen houden. Dat is goed gezien, dat is half gekeken.
De wereld heeft geen boodschap meer aan het evangelie. Ze gaat haar eigen geseculeerde gang naar de totale ‘Godsverduistering’ (woord van Martin Buber). Dat lijkt goed gezien, en is toch maar half gekeken.
Vrede in het gebied van de Perzische Golf of op de Balkan, daar gelooft toch geen mens meer in. Goed gezien, half gekeken.
Het is toch een vaststaande wet, dat de rijken onbeschaamd rijker mogen worden, en de armen vervallen tot nog grotere armoede. Goed gezien, half gekeken.
Waarom goed gezien? Omdat al deze harde feiten, deze wonden in de wereld echt waar zijn. Waarom maar half gekeken? Omdat we verder moeten zien, onvermoeibaar, en oplossingen zoeken. En oplossingen komen alleen van hen die geloven dat er oplossingen zijn.
Kijk eens, hoe Jezus Tomas (ons) helpt geloven. Steek er je handen maar eens naar uit, Tomas, leg je vinger maar eens op de wonde, raak maar eens aan waar de wereld aan lijdt. En wees niet langer ongelovig. Zeg niet langer: daar is toch niets aan te doen. Zo lang je dat zegt kijk je wel goed, en toch maar half.
In Gods naam, in Jezus’ naam, in het gevolg van de Verrezene, moet er geloofd worden dat er verlossing mogelijk is uit zonde en dood. Geloofd, dat de heersende machten kunnen worden overwonnen. Geloofd, dat de oorlog en de ondergang niet het laatste woord zullen hebben. Geloofd, dat een vernieuwd en écht geworden christen¬dom van grote betekenis is, juist voor de onderliggers.
De twijfelaars bij ons zeggen, ook vandaag: we zien het nog niet gebeuren! Jezus zegt (met woorden, die eeuwige waarde in zich dragen): Mensen die het niet zien en toch geloven, die zijn zalig: daar moet ik het van hebben!