Doop van de Heer
Het zijn woorden van waarde die we zojuist gehoord hebben.
Voor de zoveelste keer zing ik mee, vanzelfsprekend, automa- tisch.
Woorden van waarde maar ze werken niet automatisch.
Woorden van waarde voor wie het horen, zien en geloven kan en voor wie zich uitgedaagd weet die weg te gaan.
Dit is het begin van de goede boodschap van Jezus de Christus.
Marcus, de schrijver van dit evangelie, plaatst het begin in de woestijn.
De woestijn, is geen normaal woongebied, het is een plek waar je doorheen trekt en uit weg wil. Voor het Joodse volk dat er 40 jaar in ronddoolde is het een plek vol herinneringen.
De woestijn is de plaats waar je tot bezinning wordt geroepen en waar ik in de oorverdovende stilte automatisch bij mezelf uitkom.
Dat is confronterend in dit oord zonder schaduw en oogverblindend licht
maar ook van duisternis, van machten en krachten die met je op de loop kunnen gaan.
Angst kan zo’n allesoverheersende macht zijn. Angst is een slechte raadgever zo weten we. Zolang je zelf niet de baas bent over angst, gaat het met je op de loop. Het is de angst die jou regeert, dwingt tot besluiten die niet zuiver zijn. Angst bij alle gebeurtenissen, ieder woord, en die iedere blik van mensen op een bepaalde wijze interpreteert.
Machten en krachten gaan met je op de loop en je wordt op de hielen gezeten door wat moet, door wat hoort en je geraakt de diepgang kwijt.
Je vervalt in automatisme en vanzelfsprekendheid en je bewandelt platgetreden paden.
Maar die vanzelfsprekendheid en automatisme kunnen tegelijk ook je redding blijken te zijn. In de woestijn lopen van de paadjes die uiteindelijk ook een richting wijzen, zodat je er toch uitkomt.
Tot je in die woestijn de moed hebt je ziel binnen te gaan. De ziel heeft veel kamers. Een aantal kamers ken je, daar loop je gemakkelijk binnen. Andere kamers zijn nog dicht. Is er een deur te vinden die je durft te openen?
Uitgerekend in de woestijn gaat het over doop. Johannes doopt met water en spreekt over bekering tot vergeving van zonden.
Ritueel wassen , rein worden. Johannes benoemd het als: persoonlijke bekering, er is een omkering nodig om vergeving van zonden te kunnen ontvangen. Dat werkt dus niet automatisch en vanzelfsprekend.
Het is bepaald geen gemakkelijke weg.
Het is een lange weg van innerlijke omvorming. Een omvorming van machten en krachten , begeerten ,driften die in je wonen en met je op de loop willen gaan. Kracht, doorzettingsvermogen en moed zijn nodig.
Johannes die doopt met water en zegt over Jezus dat Hij zal dopen in heilige geest .Het geweldige , het nieuwe van deze doop is dat wij mensen niet bepaald zijn door machten en krachten.
We zijn in staat ons te bevrijden van de angsten en dooddoeners zoals ik ben niet veel waard, zo ben ik nu eenmaal en kan er niets aan doen , mijn vader was ook zo…ik heb het zo geleerd…
Doop in water en geest geeft een kans om die keuze te maken , een keuze die steeds opnieuw moet gemaakt worden. Telkens opnieuw het water van de dood door, om tot leven te komen.
Weer een dichte kamer in de ziel open maken, de realiteit zien om toekomst te vinden.
Juist wanneer je even op je lauweren rust en denkt het is ok , voel je weer de beklemming. Het is goed om angst en twijfel toe de laten om bevrijding te vinden. Om weer terug te komen bij de bron om het woord van waarde te vinden wat je op weg van de Heer , de Levende zet.
Marcus vertelt dat de hemel even openbrak toen Jezus zich liet dopen.
Er klonk : ‘ Jij bent mijn geliefde zoon, dit woord, verankert en bepaalt Jezus leven tot een unieke aanvaarding.
Dit woord houdt zijn toekomst open en geeft hem een enorme geestkracht in al zijn ontmoetingen met mensen en met zijn tegenstanders. Moge het zo ook voor ons zijn…